Αυτή είμαι και δε ντρέπομαι.

koukouroukoy: Από μικρή φαινόταν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με εμένα! Όταν στο σπίτι μας μας φέρνανε γλυκά ένα “φυσιολογικό παιδί” θα φώναζε γεμάτο χαρά “λιχουδιεεεεεεεεεεεές!!”, εεε.. εγώ τσίριζα από χαρά «τούλιααα!!».. Ήταν τα τούλια που θα φόραγα το επόμενο πρωί, σε συνδυασμό με όποιο κολιέ-σκουλαρίκι μπορούσα να απαγάγω από το δωμάτιο της μαμάς, για να πάω στον παιδικό σταθμό.. Μεγαλώνοντας μπορώ να πω ότι ηρέμησα αρκετά και από εκεί που ήξερα από μικρή ότι ένα τούλι ήταν αυτό που πάντα ήθελα, βρέθηκα να είμαι ένα αναποφάσιστο άτομο που δεν ξέρει τι θέλει γενικά απ’ τη ζωή του! Ίσως να είναι πιο εύκολο να προσδιορίσει κανείς τι ΔΕΝ θέλει από τη ζωή του, ή μάλλον εμένα να μου φαίνεται πιο εύκολο.
Έτσι λοιπόν, είμαι η Nat και είμαι καλά! Μου αρέσουν τα σκυλιά κι όχι οι γάτες, , τα ιταλικά κι όχι τα αγγλικά, τα μελομακάρονα κι όχι οι κουραμπιέδες, να γελάω δυνατά κι ας με κοιτούν περίεργα οι άλλοι..
Μπορεί να έχω μνήμη χρυσόψαρου, αλλά πάντα θυμάμαι “να χαμογελάω για να κάνω τους άλλους να ανησυχούν” και σας το συστήνω ανεπιφύλακτα!