Υποθεση Βασιλοπουλου – Αστυνομικη Νουβελα (Πρωτο μερος)

Δευτερα ξημερωματα , οδηγω στην Κατεχακη αλλα το μυαλο μου ειναι ακομα στην Κηφισια. Στην βιλα της οδου Ανθεων και στα τρομοκρατημενα ματια της δεκαεπταχρονης κοπελας που εβλεπαν νεκρο τον συμμαθητη και φιλο της μεσα σε μια μικρη λιμνη αιματος. Η Φωτεινη , η φιλεναδα του θυματος , καθοταν διπλα του ακριβως και τα ματια της ηταν παγωμενα πανω στο ξεψυχισμενο σωμα του Γιωργου Βασιλοπουλου. Οταν φτασαμε εκει με τον Δεληγιανη τον βοηθο μου , κραταγε το παγωμενο του χερι και μουρμουριζε…… κατι ακαταλαβιστικες λεξεις λες και ελεγε καποια παλια ινδιανικη προσευχη ωστε να υποδεχτει ο «μανιτου» τον φιλο της με ολες τις πρεπουσες τιμες. Τιμες που αρμοζουν σε γιο μεγαλοεπιχιερηματια που ειχε την μεγαλυτερη αντιπροσωπεια αυτοκινητων στην Ελλαδα.
Μπαινοντας μεσα στην βιλα , δεξια και αριστερα της κεντρικης εισοδου , υπηρχαν δυο αγαλματα λιονταριων που σε κοιταζαν επιβλητικα καθε φορα που περναγες απ’ εξω. Ετσι οπως τα ειδα , η πρωτη μου σκεψη ηταν οτι μπαινω σε αρενα μονομαχων και θα αναγκαστω να μονομαχησω ειτε με τον Σπαρτακο ειτε με τον Ρασελ Κροου. Μα ποσο «ψωνιο» μπορει να ειναι καποιος ωστε να βαλει δυο λιονταρια στην εισοδο της βιλας του τον 21ο αιωνα?
Η αληθεια ειναι πως συνεχιζοντας στο εσωτερικο της περιφημης «βιλας Βασιλοπουλου» , ειδα γεφυρακια , ποταμακια , παγκακια τυπου «η ωραια των Αθηνων» αλλα τα λιονταρια της εισοδου, ηταν αυτα που πραγματικα χαλασαν την αισθητικη μου στις 3.40 τα ξημερωματα.
Στο σαλονι με περιμενε ο Δεληγιαννης , ο οποιος ειχε φτασει κανα εικοσαλεπτο νωριτερα. Καθοταν στον καναπε διπλα απο το τεραστιο τζακι και σημειωνε στο μπλοκακι του. Ηταν ενα μπλοκακι ελεεινο και τρισαθλιο αλλα που τον βολευε λεει γιατι μπορουσε να το βαζει στην εσωτερικη τσεπη του σακακιου του. Πιο πολυ για τεφτερι σερβιτορου στα «βλαχικα» μου εκανε εμενα παρα αστυνομικου. Η μονη διαφορα του ηταν πως δεν ειχε λαδιες απο παϊδακια και διαφορων αλλων ειδων κρςεατικων εδεσματων. Δεν ηθελα ομως να του το χαλασω , γιατι πολλες φορες αυτο το μπλοκακι μας ειχε βγαλει απο δυσκολες καταστασεις που δεν θυμομασταν καποια σημαντικη λεπτομερεια.
« Για λεγε ρε Δεληγιαννη τι εχουμε?»
«Τι να σας πω κυριε Υπαστυνομε , ισως ειναι απο τις λιγες φορες , που δεν εχουμε σχεδον τιποτα. Ο γιος του Βασιλοπουλου βρεθηκε νεκρος στις 2.25 τα ξημερωματα μεσα σε μια λιμνη αιματος στο κρεβατι του. Διπλα του κοιμοταν η φιλη του , η Φωτεινη Λυμπεροπουλου η οποια εχει παθει σοκ και δεν εχει βγαλει τσιμουδια απο την ωρα που ειμαι εδω. Μονο κατι αλαμπουρνεζικα μουρμουραει απο την συγχηση που την εχει περιβαλει. Το θυμα εχει μια μεγαλη μαχαιρια απο τον αριστερο ωμο εως το υψος της καρδιας. Τελεια και παυλα»
«Τι εννοεις ρε Λουκα λεγοντας τελεια και παυλα?»
«Εννοω Αλκη , πως δεν εχουμε ουτε αποτυπωματα , ουτε παραβιαση σπιτιου , ουτε καποιο αλλο στοιχειο που θα μπορουσε να μας κανει να καταλαβουμε τι εχει συμβει εδω μεσα».
Οταν δεν βρισκομασταν μπροστα σε κοσμο και ειμασταν μονοι μας με τον Δεληγιαννη , ξεχναγαμε τις τυπικουρες και μιλαγαμε στον ενικο. Συνεργαζομαστε εδω και μια δεκαετια και ειχαμε αναπτυξει μια φιλικη σχεση. Τα χρονια που μας χωριζαν ηταν μολις επτα απλα εγω ειχα γινει Υπαστυνομος λογω των σπουδων μου ενω εκεινος ειχε μπει στο σωμα κατ’ ευθειαν απο το Λυκειο. Επι προσθετως , τα πηγαινανε περιφημα και οι γυναικες μας , οποτε βρισκομασταν συχνα πυκνα και εκτος υπηρεσιας. Τα τελευταια δυο χρονια μαλιστα , την μια απο τις τρεις εβδομαδες που εχουμε καλοκαιρινη αδεια , την περναμε μαζι με τους Δεληγιαννηδες στο σπιτι που πηρε ως προικα η «κυρα – Λαμπρινη» , η γυναικα μου , στην Κεφαλονια.
«Οι γονεις του θυματος που ειναι Λουκα?»
«Ειχαν πεταχτει για το Σαββατοκυριακο μεχρι το Λονδινο για να κανει κατι ψωνια η κυρια Βασιλοπουλου και να υπογραψει κατι συμβολαια ο Βασιλοπουλος με μεγαλη αυτοκινητιβιομηχανια της Αγγλιας»
Ωραια ακουστηκε αυτο το «ειχαν πεταχτει». Εμεις εδω δεν μπορουμε να παμε καλα καλα μεχρι την Κρητη για διακοπες και οι Βασιλοπουλοι «πεταχτηκαν» λεει μεχρι το Λονδινο για Σαββατοκυριακο για να κανουν τα ψωνια τους. Και γυρνανε τωρα για να βαλουν το γιο τους στο χωμα. Πουτανα ζωη……..
«Απο ποιον το μαθαμε αυτο το ……….. ειχαν πεταχτει?»
«Απο την γειτονισα , που την ειδα λιγο πριν μπω στο σπιτι. Αγγελικη Φαρουδη ονομαζεται και ειχε ξυπνησει απο τις σειρηνες των ασθενοφορων»
«Οι γονεις ειδοποιηθηκαν?»
«Πρεπει να βρισκονται ηδη στο αεροδρομιο και να πετανε προς Αθηνα με το ιδιωτικο τους τζετ»
«Ρε συ Λουκα , εμας ποιος μας ειδοποιησε?»
« Εσκασε στην Ασφαλεια Αθηνων , ανωνυμο τηλεφωνημα για φονο στην βιλα Βασιλοπουλου»
»Τωρα μας γαμησες τελειως , σκεφτηκα. Δεν εχουμε ουτε ενα στοιχειο για παραβιαση σπιτιου , εχουμε ενα ανωνυμο τηλεφωνημα που μιλαει για φονο και δεν εχουμε αυτοπτη μαρτυρα εκτος απο μια κοπελα η οποια βρισκεται αυτη τη στιγμη σε κατασταση νιρβανας«
Η ματια μου επεσε στην Λυμπεροπουλου. Κατι επρεπε να ορισουμε σαν αφετερια της ερευνας μας. Και αφου ο Δεληγιαννης ειπε πως δεν ειχαμε κανενα αλλο στοιχειο απο το σπιτι , η μονη μας μαρτυρας προς το παρων ηταν η Φωτεινη Λυμπεροπουλου. Οχι ομως τωρα , οχι εκεινη την στιγμη. Οτι και να την ρωταγαμε τωρα , απλα δεν θα περναμε καποια σαφη απαντηση ή δεν θα καταλαβαιναμε τι μας ελεγε. Το σοκ ειναι πολυ μεγαλο απο ενα τετοιο θεαμα!
Πλησιασα το κρεβατι , εβαλα με προσοχη τα χερια μου στους ωμους της για να μην την τρομαξω και ψιθυριστα προσπαθησα να την απομακρυνω απο το θυμα.
«Φωτεινουλα , ελα κοριτσι μου να πας στο σπιτι σου.Οι γονεις σου ερχονται να σε παρουν απο λεπτο σε λεπτο».
Ο Δεληγιαννης ειχε ειδοποιησει τους γονεις της κοπελας. Ειχε βρει το κινητο της πανω στο κομοδινο και ειχε δει τις τελευταιες κλησεις. Μια απο αυτες εγραφε «σπιτι». Η κοπελα σηκωθηκε αλλα τα ματια της ηταν καρφωμενα στο αψυχο σωμα του Γιωργου. Μενανε εκει , καρφωμενα , μεχρι να χαθει το υπνοδωματιο απο το οπτικο της πεδιο.
Εχω φτασει στην Ηλιουπολη και το μυαλο μου κανει αναρχες σκεψεις. Προσπαθω να τις βαλω σε μια σειρα μπας και μπορεσω απο καπου να ξεκινησω. Ματαια! Θα πρεπει να περιμενω κανα δυο μερες , ωστε να ειναι σε θεση η Λυμπεροπουλου να καταθεσει. Αυριο ομως , πρεπει να παω απο τον Ιατροδικαστη για να δω το πορισμα που θα εχει βγαλει. Απο μια γρηγορη ματια που εριξα , δεν ειδα να υπαρχουν σημαδια παλης ουτε πανω στο σωμα του Βασιλοπουλου αλλα ουτε και στον χωρο του υπνοδωματιου. Οποτε ή ναρκωμενος ηταν την ωρα που τον μαχαιρωσαν ή ηταν τοσο γρηγορο και ακαριαιο το χτυπημα , που δεν προλαβε να κανει ουτε κιχ! Το μυστηριο βεβαια ειναι , πως και δεν ακουσε τον δραστη η Λυμπεροπουλου. Ηταν κι αυτη ναρκωμενη , κοιμοταν βαθια ή εχει βαλει κι αυτη το χερακι της στην ολη υποθεση? Αν και τα ματια της και ο τρομος που υπηρχε μεσα σε αυτα , δεν προδιδαν κατι τετοιο.
Σταματαω στην καντινα στην Βουλιαγμενης να παρω ενα «βρωμικο». Αν το μαθει η Λαμπρινη αυτο θα με σκοτωσει. Χθες ειχαμε φακες και τις σιχαινομαι. Γενικα σιχαινομαι ολα τα οσπρια σε ολες τις μορφες που μπορουν να μαγειρευτουν. Ειμαι του κρεατος. Μπορω να τρωω καθε μερα κρεας. Σε αντιθεση με εκεινη που δεν το συμπαθει και αν δεν την πιεζα εγω μαλλον δε θα το μαγειρευε σχεδον ποτε και θα τρωγαμε μονο οσπρια. Οποτε της ειπα πως το μεσημερι μας κερασε ενας συναδελφος στην υπηρεσια για τα γενεθλια του και το βραδυ προφασιστηκα πονοκοιλο για να αποφυγω το μαρτυριο του «καφεπρασινου χυλου». Αν λοιπον μαθει πως στις 5 τα ξημερωματα ετρωγα σαντουιτς στην καντινα , με βλεπω να τρωω φακες , φασολαδα και ρεβυθια μεχρι να πεθανει ο highlander.
Ανοιγω την πορτα του σπιτιου με προσοχη για να μην ξυπνησω την Λαμπρινη και κατευθυνομαι στην κουζινα για να παω να φτιαξω ενα καφεδακι. Το ξυπνητηρι καθε μερα χτυπαει στις 6 για να ειμαι στην υπηρεσια στις 7.30. Η ωρα ηταν ηδη 5.25 και δεν ειχα σκοπο να παω να ξαπλωσω μονο για μιση ωρα. Ενα καφεδακι λοιπον ηταν οτι επρεπε εκεινη την ωρα. Με το που μπαινω στην κουζινα , σαν φαντομας ξεπροβαλει μπροστα μου η Λαμπρινη καθισμενη στο τραπεζακι ακουγοντας τον αγαπημενο της ραδιοφωνικο σταθμο που της κραταει συντροφια οταν μαγειρευει.
«Καλημερα Αλκη»
Η Λαμπρινη εχει τετοιοι υφος πρωι πρωι , συνηθως οταν εχει ανησυχησει ή οταν εχει συμβει κατι πολυ σοβαρο. Το μονο που θα μπορουσε να συμβει μες στην νυχτα ηταν να ειχε παθει κατι καποιος απο τους γονεις μας και να μας πηραν τηλεφωνο να μας ειδοποιησουν. Αλλα δεν θα επαιρναν κι εμενα αμεσως τηλεφωνο? Θα με επαιρναν. Οποτε μαλλον ανυσηχησε.
«Καλημερα αγαπη μου , τις λεω εγω ολο ψυχραιμια , πως και ξυπνια τετοια ωρα»?
«Ανησυχησα που αργησες και δεν μου κολλαγε υπνος μετα».
«Ελα ενταξει , ολα καλα. Ειχαμε την δολοφονια του γιου του επιχηρηματια Βασιλοπουλου και πηγαμε μεχρι την Κηφισια. Α , να μην το ξεχασω , εχεις χαιρετησματα κι απο τον Λουκα». Την πλησιαζω και της δινω ενα τρυφερο φιλι στο μαγουλο και βαζω τον καφε στο ματι να σιγοψηθει.
Ξαφνικα η ματια της αστραφτη και βρονταει ενω στο ραδιοφωνο παιζει Ξυλουρης το «ποτε θα κανει ξαστερια».
«Τι ειναι αυτα ρε Αλκη»? Ερχεται προς το μερος μου , πιανει το σακακι μου και το μυριζει.
Με την ακρη του ματιου μου , το κοιταω και βλεπω εναν λεκε απο μουσταρδα. «Ρε τον μαλακα τον καντινιερη , σκεφτηκα , και του πα να μην το ξεσχισει στην μουσταρδα. Τωρα την κατσαμε». Γυριζω στην Λαμπρινη και ειμαι ετοιμος να της υποσχεθω πως την επομενη βδομαδα θα τρωω φακες Δευτερα – Τεταρτη –Παρασκευη , φασολαδα Τριτη – Πεμπτη – Σαββατο και ρεβυθια την Κυριακη , οταν διακοπτουν το μουσικο προγραμμα και τον Ξυλουρη για μια εκτακτη ειδηση. Η εκφωνητρια του ραδιοφωνικου σταθμου ανακοινωνει οτι το ιδιωτικο τζετ της οικογενειας Βασιλοπουλου συνετριβη λιγο μετα την απογειωση του απο το αεροδρομιο του Λονδινου. Οι επιβατες βρηκαν τραγικο θανατο και απανθρακωθηκαν.
Η Λαμπρινη με κοιταζει με απορια. Ο καφες που ειχα βαλει χυνεται κι εγω θυμαμαι παλι τα εντρομα ματια της Λυμπεροπουλου και τα «γελοια» λιονταρια εξω απο την βιλα του Βασιλοπουλου.
« Τι σκατα συμβαινει σκεφτηκα , και μεσα σε 3 ωρες εχει ξεκληριστει μια ολοκληρη οικογενεια?»
Ξεχναω τις μουσταρδες , τις φακες και τις υποσχεσεις και γυριζω στην Λαμπρινη.
« Σιδερωσε μου ενα πουκαμισο. Θα παω να δω τον αρχηγο της αστυνομιας το πρωι»
Εκεινη σηκωνεται και καταλαβαινει οτι πρεπει να ξεχασει το διατροφικο μου ατοπυμα γιατι τα πραγματα εχουν σοβαρεψει αποτομα.
Μπαινω στο μπανιο και ριχνω καυτο νερο. Ο χωρος απο τους ιδρατμους εχει γινει σαν μαντειο στην αρχαια Ελλαδα που εκανε τα «κολπα» της η Πυθια. Το μονο που μου ελειπε για να βγαλω κι εγω εναν χρησμο για ολα αυτα που εχουν συμβει , ειναι να μασησω καποιο φυλλο δαφνης και να μαστουρωσω. Αραγε να εχει περισεψει καμια δαφνη , μεσα στις φακες της «κυρα Λαμπρινης?»…………..

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…………

About these ads
This entry was posted in MEGA GOUROU and tagged . Bookmark the permalink.

One Response to Υποθεση Βασιλοπουλου – Αστυνομικη Νουβελα (Πρωτο μερος)

  1. Wolf_woman says:

    Ο Υπαστυνόμος ακόμα ψάχνει τη δάφνη στις φακές ;;;
    Έλα να συντομεύουμε…έχουμε αφήσει 3 φόνους σε εκρεμμότητα !!!

    (Κι ύστερα τους πειράζει που λέγεται ότι η αστυνομία δε κάνει σωστά τη δουλειά της !!!)
    :P

Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s