Εσύ θυμάσαι;

Είναι απίστευτο πως ξεχνάνε οι άνθρωποι. Ξυπνάνε μια μέρα και αποφασίζουν να πατήσουν διαγραφή σε κάθε τι δύσκολο, δυσάρεστο ή απλά έντονο που δε μπορούν να αντιμετωπίσουν. Επιλεκτική αμνησία, αχαριστία, φόβος, η αιτία δεν έχει και τόσο σημασία. Σημασία έχει το αποτέλεσμα. Γιατί είναι άλλο να αφήνεις ένα γεγονός πίσω σου και να προχωράς παρακάτω και άλλο να κάνεις ότι δε συνέβη ποτέ. Το πρώτο είναι θεμιτό και δείχνει ωριμότητα και ψυχολογική υγεία. Το δεύτερο δείχνει στη καλύτερη άρνηση για ζωή. Γιατί αυτά που έζησες είναι αυτά που σε έκαναν αυτό που είσαι. Και γιατί μόνο αν ζήσεις έντονα, ευχάριστα η δυσάρεστα, ζεις πραγματικά.

Εντούτοις η συναισθηματική ανωριμότητα και η συναισθηματική αναπηρία είναι χαρακτηριστικό των καιρών μας. Δε μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα θέλω μας και το εγώ μας, νιώθουμε ενοχές μόνο και μόνο επειδή είμαστε άνθρωποι και βλέπουμε κάθε τι αληθινό και έντονο και κατ’ επέκταση όλους αυτούς που μας το θυμίζουν (είτε το κάνουν εσκεμμένα είτε συμβαίνει απλά και μόνο επειδή εμείς είμαστε κολλημένοι) σαν απειλή.

Καιρός να το πάρουμε απόφαση και να αρχίσουμε να ζούμε, υπομένοντας το πόνο για να γευτούμε και τη χαρά. Ειδάλλως μπορούμε απλά να φυτοζωούμε μέσα στο αδιάφορο τίποτα ενός συμβιβασμού με την ηθική και τους κοινωνικούς κανόνες και τις προσταγές μιας παράλογης κοινής «λογικής».

Ζήστε ή απλά επιβιώστε…

This entry was posted in Άρθρα και σκέψεις. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s