Tο βαλς των χαμενων ονειρων.


Ο Μπαμπης ειναι ενα παιδι γεματο ονειρα και φιλοδοξιες. Μολις τελειωσε το στρατιωτικο του και ξεκιναγε την επαγγελματικη του σταδιοδρομια. Ξεκιναγε ….. Ετσι ελεγε !
Αλλα για να ξεκινησεις κατι , πρεπει πρωτα να το βρεις. Και για να βρεις δουλεια αυτον τον καιρο σε μια χωρα σαν την Ελλαδα ειναι «λιγακι» δυσκολο.
Τον Μπαμπη δεν τον πτοούσε αυτο. Καθε μερα σηκωνοταν απο το κρεβατι του , ανοιγε το παραθυρο του και ρουφαγε ολο ζωντανια τον δροσερο αερα. Καθε μερα ξεκιναγε την περιπετεια του και εδινες τις μαχες του μεσα στην ζουγκλα της ανεργιας. Καθε μερα γυρναγε πισω σπιτι του απραγος και κουρασμενος. Ανοιγε την κατσαρολα και εβαζε ενα πιατο ζεστο φαϊ. Πατατες γιαχνι με σαλτσα ντοματας. Εκοβε μια φετα απο το προχθεσινο ψωμι , εκανε τον σταυρο του κι ευχοταν στην μανα του «καλη ορεξη». Εκεινη , οταν τον ρωταγε αν βρηκε τιποτα , επιαρνε παντα την ιδια απαντηση. «Δυσκολοι καιροι μανα , αλλα μην στεναχωριεσε …. αυριο θα ειναι μια καλυτερη μερα». Και εκεινη του χαμογελαγε ολο αγαπη και τρυφεροτητα.
Ο Μπαμπης ειχε ονειρα ….. πολλα ονειρα. Ηθελε να κανει οικογενεια και δυο παιδια. Ενα αγορι κι ενα κοριτσι. Δεν τον ενδιεφερε η μεγαλη ζωη. Απλα ενα σπιτακι να εχει και ενα πιατο ζεστο φαϊ. Και να μπορει να παιζει με τα κουτσουβελα του τα απογευματα οταν θα γυρναγε σπιτι του. Την λατρευε την ιδεα της οικογενειας ο Μπαμπης!

Επτα χρονια μετα , ο Μπαμπης ζει ακομα με την μητερα του. Κανει καποια μεροκαματα απο εδω κι απο κει. Ισα ισα για να εχει για τα τσιγαρα του. Για να μην επιβαρυνει και σε αυτο την μανα του. Απο την συνταξη της ζουνε και οι δυο . Μια συνταξη ψωροφαγωμενη και τρισαθλια. Η ιδεα της οικογενειας εχει βγει για τα καλα απο το μυαλο του. Που να μεγαλωσει παιδια , οταν δεν μπορει ουτε ο ιδιος καλα καλα να επιβιωσει? Οταν δεν εχει δουλεια , οταν δεν υπαρχει προοπτικη?

Στην σημερινη κοινωνια μας ,  στην σημερινη μας χωρα και με τις παρουσες συνθηκες , ο Μπαμπης ειναι ο ανθρωπος της διπλανης μας πορτας . Ενας νεος με ονειρα και φιλοδοξιες που σιγα σιγα φθιρονται μεσα στην ζουγκλα της ανεργιας και της αβεβαιοτητας για το μελλον!
Χανονται ρυθμικα μεσα σε μια μελωδια γλυκια , οπως τα ονειρα του καθε νεου . Μια μελωδια που θυμιζει βαλς. Tο βαλς των χαμενων ονειρων …..

This entry was posted in MEGA GOUROU and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s