Αγαπητό Ημερολόγιο #5

Ξεχασμένος μέσα στο δωμάτιο με την ταπετσαρία της λυκομάνας πίστευα ότι η Σαλώμη ήταν η μόνη που θα μου έκανε αποκαλύψεις εκείνο το βράδυ. Να, όμως, που όταν έπεσε το τρίτο πέπλο, ο νους μου τραβήχτηκε μακριά και η αποκάλυψη ήρθε από αλλού.

Με μια επιγραφή που δε μπορούσα να διαβάσω, το παρελθόν επέστρεψε για να μου θυμίσει ότι ουσιαστικά δεν είχε φύγει ποτέ. Σε μια περίοδο, που κάθε τι φαίνεται να θέλει να επαναπροσδιορίσει το ρόλο του, δυσκολεύομαι να πιστέψω σε συμπτώσεις. Το μόνο που μένει είναι να δούμε αν ήρθε η ώρα να κλείσει κι αυτός ο κύκλος και αν θα τελειώσει εκεί ή στη θέση του θα ανοίξει ένας καινούργιος.

This entry was posted in Αγαπητό ημερολόγιο..., Τα δικά μας κείμενα. and tagged . Bookmark the permalink.

1 Response to Αγαπητό Ημερολόγιο #5

  1. Ο/Η Wolf_woman λέει:

    Κοίτα τι μπορεί να ζωγραφίσει ο άνθρωπος έχοντας φόντο μια ταπετσαρία !!!

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s