Ποδήλατο,better than sex | του Jonathan Livingston

Όπως όλα τα πιτσιρίκια , έτσι κι εγώ, είχα κόλλημα με τα ποδήλατα. Όλες οι εικόνες τη παιδικής μου ηλικίας, στο χωριό, έχουν μέσα ένα ποδήλατο. Ατέλειωτες βόλτες με τη «παρέα» , κόντρες και σούζες , τσακωμοί για το ποιος έχει το καλύτερο εργαλείο, μόστρα στα κοριτσάκια και φυσικά τούμπες , άπειρες τούμπες.

Θυμάμαι μια φορά, κατέβαινα μια κατηφόρα,που οδηγούσε στο λιμάνι του χωριού μου,με όλη μου τη ταχύτητα, μόνο που μες στη «κάψα» μου και την ανεμελιά μου είχα ξεχάσει μια μικρή λεπτομέρεια, είχα χαλασμένα φρένα. Το δίλημμα ήταν απλό, ή θάλασσα ή ο τοίχος στο τελευταίο στενό πριν το λιμάνι. διάλεξα το δεύτερο. Ο τοίχος ήταν σαγρέ και γκρίζος, μια αιωνιότητα ή μια στιγμή μετά ο τοίχος ήταν σαγρέ και κόκκινος…

Μια άλλη φορά, κατέβαινα τον κατηφορικό δρόμο ενός μικρού βουνού, στη τελευταία στροφή πριν τη πεδιάδα υπήρχε ένα κοπάδι από πρόβατα που βοσκούσαν αμέριμνα. Η στροφή πότε δε με κράτησε κι έφυγα ντουγρού στη πάλλευκη μαλλιαρή μάζα. Ξαφνικά ένιωσα ένα με τη φύση, σε ένα τοπίο βουκολικό.

Τα χρόνια πέρασαν κι εγώ μεγάλωσα. Τα ποδήλατα των παιδικών μου χρόνων παροπλισμένα αλλά ευτυχισμένα απ τις πολλές εμπειρίες , σκούριαζαν σε μια αποθήκη. Η απόφαση για να αρχίσω να χρησιμοποιώ ποδήλατο σαν μεταφορικό μέσο, στη μουτζούρα των Αθηναϊκών δρόμων κάθε άλλο παρά εύκολη ήταν. Δεν ήμουν σίγουρος ότι διαθέτω αντανακλαστικά γάτας και ικανότητες καμικάζι,για να αντεπεξέλθω στις απαιτήσεις της παράνοιας της Αττικής ασφάλτου.

Αυτή η ανασφάλεια οδηγούσε από αναβολή σε αναβολή της μεγάλης απόφασης. Αν κάποιος από σας έχει ποδηλατήσει σε μεγάλες Ευρωπαϊκές πόλεις και θεωρεί σαν καλύτερες αναμνήσεις του εκάστοτε ταξιδιού,εκείνες ακριβώς τις στιγμές πάνω στη σέλα, τότε ξέρει πολύ καλά το πως είναι να μην μπορείς να κάνεις ποδήλατο στην ίδια σου τη γειτονιά.

Θυμάμαι μια φορά,όταν είχα γυρίσει απ το Βερολίνο, ένας φίλος  με ρώτησε, έκανες τίποτα το ιδιαίτερο εκεί; εντελώς αυθόρμητα του απάντησα «έκανα ποδήλατο» .Εκείνος με κοίταξε με απορία για να δει αν κάνω πλάκα.

Η μεγάλη απόφαση πάρθηκε,η όποια ανασφάλεια ξεπεράστηκε και τελικά ένα ζεστό μεσημεράκι του περασμένου Ιουλίου, το νέο μου IDEAL ήταν στη πόρτα μου , αστραφτερό και ολοκαίνουργιο με καλούσε όλο χάρη να το καβαλήσω και να ξεκινήσω για το γύρο του κόσμου. Έπιασα τον εαυτό μου να χαζογελάει  σαν μικρό παιδί.

Πραγματικά δεν κρατιόμουν, έπεισα τη λαχτάρα μου να περιμένει μέχρι να νυχτώσει για τα καλά έτσι ώστε να πέσει η ζέστη και φυσικά η κίνηση. Κάποτε κατάφερε να νυχτώσει και όλα πλέον ήταν έτοιμα. Έδεσα σφιχτά τη τσάντα μου στους ώμους και τη μέση, έβαλα τα φωτάκια να αναβοσβήνουν ρυθμικά , καβάλησα , πήρα μια βαθία ανάσα και ξεκίνησα…

Στη γωνία του δρόμου μου κιόλας, κάθε ίχνος φόβου και ανασφάλειας εξανεμίστηκε. Ένιωθα τόσο πρωτόγνωρα ελεύθερος και γεμάτος όπως ποτέ ξανά. Κοίταζα τα πάντα γύρω μου μαγεμένος λες και όλα ήταν αλλιώτικα, λες και είχα ανακαλύψει έναν νέο κόσμο. Μα όντως είχα ανακαλύψει ένα νέο κόσμο. Υποσυνείδητοι ψυχολογικοί τοίχοι που μου έκρυβαν  τα λιβάδια και τις πεδιάδες  και προσπαθούσαν να με πείσουν ότι δεν μπορώ να τους γκρεμίσω, κατέρρεαν με θόρυβο κι εγώ έτρεχα ελεύθερος προς τον Ήλιο. Πέρναγα από διαδρομές που τόσα χρόνια τις ήξερα μέσα απ τα τζάμια των λεωφορείων και τον αυτοκινήτων και τώρα με το ποδήλατο, η αίσθηση ωμή και ατόφια, όλες οι αισθήσεις μου αλληλεπιδρούσαν τόσο άμεσα με το περιβάλλον λες και ήμουν ένα με αυτό. Ήμουν ξανά παιδί, φόραγα κοντά παντελονάκια , είχα κατοστάρικο για να αγοράσω παγωτό και μες στο κεφάλι μου είχα τη φωνή της μάνας μου να μου φωνάζει «στις 11 να είσαι πίσω και κοιτά μη πας και φας τα μούτρα σου πάλι»

Γύρισα σπίτι μετά από δύο ώρες περίπου. Ήμουν μούσκεμα στον ίδρωτα και κατάκοπος αλλά δε με ένοιαζε, ο τόπος δε με χώραγε, ήθελα με κάποιον να το μοιραστώ, βρήκα το κινητό μου και έστειλα μήνυμα σε μια φίλη μου : » είναι καλύτερο κι απ το σεξ » . Ναι, ήμουν υπερβολικός , αλλά και εκστασιασμένος.

About Jonathan Livingston

when all is one an one is all, to be a rock an not to roll... Jonathan Livingston@twitter : http://goo.gl/iQnmH
This entry was posted in Jonathan Livingston and tagged . Bookmark the permalink.

4 Responses to Ποδήλατο,better than sex | του Jonathan Livingston

  1. Ο/Η Belinda λέει:

    εξαιρετικό!

  2. Ο/Η giorgio λέει:

    Πολύ καλό μπράβο!! Όσοι έχουμε ποδήλατο…μπορούμε να καταλάβουμε!! Δείτε σχετικά με το ποδήλατο κι εδώ :

    http://stairway.gr/en/14/MODA/122/%CE%A0%CE%BF%CE%B4%CE%AE%CE%BB%CE%B1%CF%84%CE%BF–%CE%B7-%CE%BD%CE%AD%CE%B1-%CE%BC%CF%8C%CE%B4%CE%B1-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%B8%CE%B1-%CE%BC%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B5%CE%B9.htm

  3. Ο/Η BaglamaHero λέει:

    e kamena xronia!…krima pou zeis sthn a8hna…stis eparxiakes poleis oi perissoteroi foithtes exoun podhlato k pane pantou ol tougetherrr!par’to k aneva.stop.

  4. Ο/Η aman λέει:

    ευτυχως σταματησα το ποδηλατο στα 16 και αρχισα το σεξ.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s