Υποθεση Βασιλοπουλου – Αστυνομικη Νουβελα (Τρίτο μερος)

   To δευτερο μερος εδω         Παιρνω τηλεφωνο τον Δεληγιαννη και του λεω να ξεκινησει ερευνες για την αγνωστη αλλοδαπη. Τον ενημερωνω οτι θα παω πρωτα απο τον Καρρα τον Ιατροδικαστη , να δω το πορισμα που εβγαλε για τον θανατο του μικρου και μετα θα προσπαθησω να δω τον Ρωμιοπουλο , τον αρχηγο τους εγκληματολογικου.
Με τον Ρωμιοπουλο συνεργαζομαστε τα τρια τελευταια χρονια. Ηταν διοικητης στην Θεσσαλονικη και τον κατεβασαν στην Αθηνα για να τον βαλουν στο εγκληματολογικο. «Ολιγον απο χεστη» θα τον χαρακτηριζα , γιατι καθε φορα που θα μπορουσε να βρισκετε on the field που λενε και οι αμερκανοι , παντα τυχαινε να εχει ραντεβου με καποιο υψηλα ισταμενο προσωπο. Γνωριζει σχεδον ολους τους πολιτικους , ανεξαρτητως κομματικης προτιμησης , και τα εχει σχεδον με ολους καλα. Ειναι και ενας απο τους βασικους λογους που τον εχω απο κοντα και παω με τα νερα του χωρις να φερνω και πολλες αντιρησεις σε καποια πραγματα που διαφωνω μαζι του. Γιατι με τις πολιτικες ακρες που εχει ,«εκει που οι αλλοι κολλανε , ο Ρωμιοπουλος συνεχιζει ». Κατι σαν το αρκουδακι της Duracell.
Το καναλι εχει παει στα γραφεια που στεγαζεται η δυναστεια του Βασιλοπουλου , και κανει βολτες στους οροφους μιλωντας για την ιστορια του μεγαλοεπιχειρηματια. Δεν με ενδιαφερει καθολου το θεμα. Κοιταζω το ρολοϊ και βλεπω οτι εχω αργησει και μαλιστα αρκετα. Θα φυγει απο το νεκροτομειο ο Καρρας και θα βλαστημαω. Θελω οποσδηποτε , πριν μιλησω στον Ρωμιοπουλο , να ξερω το πορισμα του θανατου του νεαρου Βασιλοπουλου.
Αρπαζω τα κλειδια πανω απο το πασο της κουζινας και φευγω σαν κυνηγημενος. Πισω μου ακουω την φωνη της Λαμπρινης να με ρωταει αν θα γυρισω το μεσημερι για φαϊ. Θα την παρω απο το γραφειο σκεφτομαι , και μπαινω στο αυτοκινητο.
Ειναι Δευτερα , αρχες Μαϊου και οι πρωτες δυνατες ζεστες ειχαν αρχισει να ζοριζουν την Αθηνα. Η ωρα ειχε φτασει εννια παρα τεταρτο και η κινηση στον δρομο ηταν ανυποφορη. Βγαινοντας στην Βουλιαγμενης , μια τεραστια σαραντοπαδαρουσα απο αυτοκινητα απλωνοταν μπροστα μου. «Τον πουλο , θα αργησω σιγουρα ετσι οπως το κοβω».
Το αγχος της καθυστερησης , η ζεστη αλλα και η κινηση στον δρομο , με ειχαν γεμισει νευρα.
Διπλα μου ακριβως , σταματαει ενα κοκκινο τρακαρισμενο αυτοκινητο , που το οδηγει ενας παππους. Ηταν γυρω στα 65 και το τιμονι το ειχε αγκαλιασει , λες και ηταν η καλυτερη ερωμενη του κοσμου. Μια ερωμενη , που αν κρινεις απο τα τρακαρισματα που ειχε στο σωμα της , θα ελεγες πως ολα αυτα τα χρονια , ο παππους πρεπει να ηταν αρρωστημενα ζηλιαρης. Δεν ειχε αφησει ουτε εκατοστο ατρακαριστο. Λες και καθε μερα , την επιανε με αλλον εραστη και πανω της ξεσπουσε την ζηλια του.
«Τι το θελει το τιμονι στην ηλικια του ? Δημοσιος κινδυνος ειναι γαμωτο. Ασε που για να περασει το φαναρι , θα πρεπει ολοι εμεις που ειμαστε δεξια κι αριστερα να κανουμε ταμα στην Παναγια της Τηνου , για να μην μας τρακαρει».
Ο χρονος περναγε γρηγορα και ο παππους ειχε δημιουργησει τελικα κυκλοφοριακη συμφοριση , γιατι μαλλον τον παρατησε η ερωμενη του στην μεση του δρομου. Αν ο καπνος αυτος που φαινοταν να βγαινει απο την μηχανη , δεν ηταν σημαδι αγανακτησης για τα τοσα χρονια ζηλιας του παππου , τοτε σιγουρα ηταν προβλημα της μηχανης.
«Σκατα! Μας την εκανε τελικα. Και μαλλον θα αργησω περισσοτερο απο οτι φανταζομουν». Η πιεση μου πρεπει να ανεβηκε στα κοκκινα μολις ειδα το κομφουζιο που ειχε προκαλεσει ο «ζηλιαρης» γερος. Τελικα , δεν ηταν το στροφομετρο αυτο που θα επιανε κοκκινα για να προλαβω το ραντεβου , αλλα η πιεση μου. Απο την μια ηθελα να φωναξω στον γερο «παρτα ρε αρρωστε για να δεις τι παθαινεις με τις ζηλιες σου» και απο την αλλην εψαχνα να βρω περασμα για να βγω απο τον κυκλοφοριακο κυκεωνα που ειχα μπλεξει. Στριβω δεξια και αποφασιζω να παω απο Περιφερειακο , γνωριζοντας βεβαια οτι στον Καρεα μπορει να «φαω τρελλη κινηση»!
Επρεπε να παρω τον Καρρα και να του πω οτι θα αργησω.
«Πετρο , Αλκης εδω. Εχεις βγαλει γνωματευση για τον Βασιλοπουλο?»
«Δεν θα ερθεις απο ΄δω?»
«Θα με περιμενεις ? Εχω μπλεξει στην κινηση». Ποτε δεν καταλαβα γιατι οταν υπαρχει κυκλοφοριακη συμφορηση , εμεις λεμε οτι εχει κινηση. Αφου δεν κινειται κανενας, Μονο κατι μουτζες μπορει να δεις να κινουνται δεξια κι αριστερα.
« Ναι , θα σε περιμενω γιατι θελω να μιλησουμε απο κοντα. Εχει ενδιαφερον αυτο που βρηκα».

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ………..

This entry was posted in Τα δικά μας κείμενα., MEGA GOUROU and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s