Σοφά Λόγια #56

Ποίημα της ρωγμής

Ξέρω το χάδι του πρωινού, τη βάναυση ισορροπία του μεσημεριού, την ύπουλη αντιστροφή του βραδιού

ξέρω την ιλιγγιώδη κατακορυφότητα της νύχτας και την εξαντλητική οριζοντιότητα της ημέρας

ξέρω τα ύψη και τα βάθη, τα ύψη απ’ όπου σίγουρα ξαναπέφτεις, τα βάθη απ’ όπου δεν ξανασηκώνεσαι

ξέρω ότι ο δρόμος του πόνου δεν έχει σταθμούς παρά σε αριθμό περιορισμένο

ξέρω την κομματιασμένη αναπνοή, την κομμένη αναπνοή, το βρομερό χνότο, τις απορροές του ακατέργαστου αέρα και τις αναθυμιάσεις των αερίων της πόλης

ξέρω τις αδειανές περιπτύξεις, το φτυμένο από φθόνο σπόρο πάνω στην πορσελάνη

ξέρω τη θωριά της λέξης που θα σας έρθει σα χαστούκι

ξέρω ότι η φιλία και η αγάπη δεν έχουν σομφό

ξέρω ότι οι σπασμένοι κάβοι, ο τσακισμένος λαιμός η λιωμένη σόλα έχουν για κοινό παρανομαστή το σχοινί

ξέρω ότι η εκπυρσοκρότηση περιέχει τον ίδιο ηχητικό όγκο με τους χτύπους της καρδιάς που χτίζουν μια ολόκληρη ζωή

έζησα για να μάθω και δεν έμαθα να ζω

Ρότζερ-Άρνουλντ Ριβιέρ

This entry was posted in Άμα βαριέσαι, Σοφά λόγια... and tagged . Bookmark the permalink.

1 Response to Σοφά Λόγια #56

  1. Ο/Η lukofws λέει:

    Είναι πολύ πιθανό η λέξη «σομφό» να είναι τυπογραφικό λάθος του βιβλίου γιατί εκεί θα ταίριαζε μάλλον ένα ουσιαστικό και όχι ένα επίθετο αλλά δυστυχώς δεν έχω δεύτερη πηγή να τη διασταυρώσω…

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s