Για σκέψη

Καμιά φορά εμείς οι νέοι είμαστε άπληστοι γιατί νομίζουμε ότι τα νιάτα κρατούν για πάντα. Μην μου πεις ότι δεν υπάρχει ηλικία ή ότι είσαι όσο νιώθεις γιατί θα σου θυμίσω το χρόνο κι αυτός ανάθεμα την υλική μου ύπαρξη, τρέχει σαν τρελός. Χτες μπρούσες, σήμερα μπορείς, αύριο μπορείς, μεθαύριο κουράζεσαι, μετά το αναβάλεις, μετά το ξεχνάς, μετά στενοχωριέσαι, μετά θες βοήθεια, μετά φοβάσαι, μετά φωνάζεις κάποιον άλλο κι αν δεν έχεις κανέναν?                                                                                                                                                                                   Να ξαναμπλέξεις Να ξαναξεμπλέξεις και να γουστάρεις Να ξαναμπλέξεις.

Δες το παρακάτω βιντεάκι κάτι μου’κανε.

This entry was posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s