Είναι περίεργα μέρη τα αεροδρόμια | Του Jonαthan Livingston.

Είναι περίεργα μέρη τα αεροδρόμια. Σε κάνουν να νιώθεις παράξενα, σε κάνουν να νιώθεις μια ταραχή κι ας τα χεις επισκεφθεί τόσες φόρες κι ας έχεις ταξιδέψει άλλες τόσες. Είναι αυτή η πλαστική γυαλιστερή μυρωδιά τους που σε ζαλίζει και προσπαθεί να σε πείσει ότι όλα είναι ένα όνειρο. Είναι οι φωτεινές επιγραφές των καταστημάτων και τα πανέμορφα μοντέλα που ποζάρουν στις βιτρίνες, πτυχές μιας ζωής που δεν θα ζήσεις ποτέ. Είναι τα τόσα συναισθήματα που έχεις όταν πλησιάζεις για να κάνεις check-in που καμία όμορφη κοπέλα εκεί δεν πρόκειται να καταλάβει ποτέ, ούτε να συμμεριστεί.

Είναι περίεργα μέρη τα αεροδρόμια. Αν τύχει κι έχεις ανταπόκριση και περιμένεις για μερικές ώρες σε κάποιο terminal, θα δεις ένα σπάνιο φαινόμενο. Θα δεις να παρελαύνουν από μπροστά σου ανθρώπινα κοπάδια απ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου. Θα νιώσεις για μια στιγμή ότι βρίσκεσαι στον ομφαλό της Γης. Άλλα χαρακτηριστικά, άλλες φορεσιές, άλλες χροιές , άλλοι κόσμοι. Αν είσαι λίγο προσεκτικός θα δεις στα μάτια τους τους ίδιους φόβους τις ίδιες ελπίδες και την ίδια αγωνία που νιώθεις κι εσύ. Τότε θα καταλάβεις πόσο ίδιος είσαι μ’ αυτούς μέσα στη διαφορετικότητά σου. Θα καταλάβεις ότι η μοναξιά που νιώθεις εκείνη τη στιγμή ξεθωριάζει μπροστά στο μεγαλείο μιας παγκόσμιας συνείδησης και κληρονομιάς.

Είναι περίεργα μέρη τα αεροδρόμια. Βαδίζοντας αργά προς το σημείο που αποχωρίζονται οι επισκέπτες τους ταξιδιώτες,νιώθεις ότι πλέον δε βρίσκεσαι σε ένα υλικό πραγματικό χώρο με κανονικές διαστάσεις και φυσικές ιδιότητες, αλλά σε ένα χωνευτήρι συναισθημάτων. Γιατί ποιο duty free μπορεί να χωρέσει τη μάνα που αποχωρίζεται το παιδί της, ποιος χώρος αναμονής μπορεί να χωρέσει το φαντάρο που δε ξέρει τι τον περιμένει, ή το μετανάστη λίγο πριν το ξεριζωμό. Ποια αναγγελία πτήσης θα χωρέσει τα ύστατα φιλιά και χάδια δυο ανθρώπων που πόθησαν τόσο πολύ ο ένας τον άλλον και η ζωή, έτσι απλά, όπως τους έφερε μαζί τώρα τους θέλει μόνους…

Είναι περίεργα μέρη τα αεροδρόμια…

Advertisements

About Jonathan Livingston

when all is one an one is all, to be a rock an not to roll... Jonathan Livingston@twitter : http://goo.gl/iQnmH
This entry was posted in Τα δικά μας κείμενα., Jonathan Livingston and tagged . Bookmark the permalink.

3 Responses to Είναι περίεργα μέρη τα αεροδρόμια | Του Jonαthan Livingston.

  1. Ο/Η Belinda λέει:

    πολύ καλό!!περιγράφεις όσα νοιώθω κ εγώ σ’ένα αεροδρόμιο,τουλάχιστον στους αποχαιρετισμούς..σκέψου όμως με τι χαρά κ πανικό θα τρέξεις στο αεροδρόμιο να συναντήσεις κάποιον που γυρίζει ή όταν φεύγεις για κάπου που έχεις κάνει όνειρα ή για να συναντήσεις έναν άνθρωπο δικό σου!
    όσο για τα συναισθήματα που έχεις ταξιδεύοντας κ βλέποντας τόσους ανθρώπους κάθε λογής,σα να’χεις φτάσει σ’όλο τον κόσμο(χωρίς να έχεις φτάσει ακόμα στον προορισμό σου)δεν θα μπορούσε να περιγραφεί πιο όμορφα!μπράβο!!

  2. Ο/Η koukouroukoy λέει:

    Όμως, είναι τόσο όμορφα περίεργα τα αεροδρόμια..

  3. Ο/Η janechocolacta λέει:

    Ποσο δικιο εχεις….

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s