ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΟΥ «ΚΑΛΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ»

Όλοι μας έχουμε γνωρίσει την κατηγορία «καλα παιδιά» και ίσως καποιοι να έχουμε υπάρξει κιολας αυτή η κατηγορία θαύμα. Πόσο θαύμα είναι τελικά? Δεν καταντάει ώρες ώρες κουραστικό να είσαι ο τέλειος και ο καλός, και μερικές φορές να μοιάζεις αδιάφορος και δεδομένος?

Το «καλό παιδί» γίνεται αμέσως συμπαθές από τους γύρω του. Όλοι το λατρεύουν για το χιούμορ του, την ευγένεια του, την θετική του ενέργεια κλπ. Μόλις γνωρίσουν όλοι το «καλό παιδί» λένε πόσο αξιαγάπητο είναι, γαμώ τα παίδιά, γουστάρουν πολύ να κάνουν παρέα μαζί του και το «καλό παιδί» είναι περιζήτητο!

Ακόμα το «καλό παιδί» είναι πάντα, ή συνήθως τουλάχιστον- είπαμε καλό παιδί είναι όχι παιδί θαύμα– εκεί για τους φίλους του, να τους στηρίξει, να τους ακούσει, να τους συμβουλέψει, να κλάψουν στον ώμο του!

Τι γίνεται όμως όταν το «καλό παιδί» θέλει να γίνει και λίγο κακό? Όταν το «καλό παιδί» γουστάρει να γίνει αντιπαθητικό, να κάνει μαλακίες και να κλάψει κι αυτό σ΄ έναν ώμο?

Είναι κουραστικό μερικές φορές να είσαι πάντα ο συμπαθητικός και ο ισσοροπιστής των καταστάσεων! Θέλεις μια φορά να τα σπάσεις κι ΕΣΥ, να χαλάσεις ΕΣΥ το πάρτυ και όλοι να προσπαθούν να μαζέψουν τα κομμάτια…Όχι από κακία ή εγωισμό. Όχι επειδή θέλεις να προκαλέσεις επίτηδες…Απλά επειδή θέλεις να φωνάξεις δυνατά, να ακούσουν τώρα εσένα όλοι και να είναι εκεί όσοι έκλαψαν μπροστά σου για να κάνεις τώρα κι εσύ το ίδιο. Γιατί το «καλό παιδί» γούσταρε να βγει απ΄τον αδιάφρορο ρόλο του και γίνει έστω για μια στιγμή κακό. Ίσως και για μια στιγμή αληθινό. Και γούσταρε να ακούσουν όλοι τη δική του κραυγή και να είναι τώρα αυτό το προβληματικό, το αντιπαθητικό , το απόμακρο…

Βέβαια η μαλακία του «καλού παιδιού» είναι πως αν ποτέ βρεθεί σ΄αυτό το σημέιο θα το κρύψει και θα το ζήσει μόνο του, γιατί μην ξεχνάς είναι «καλό παιδί»…Ή θα ξεσπάσει και την άλλη μέρα θα είναι και πάλι αυτό που όλοι αγάπησαν όσο κι αν αυτό είναι που του τη σπάει…

Η μαλακία του «καλού παιδιού» συνηθως είναι ότι αυτό που όλοι βλέπουν είναι έτσι και ότι όντως… είναι «καλό παιδί»!

This entry was posted in Τα δικά μας κείμενα., Ταρα-μιλώντας and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s