Τι κάνουμε ρε; | Του Gil-galad

Μια ακόμα μέρα, μερικές ακόμα ίδιες ειδήσεις, ίδιες φωνές…

Κατέβηκα κάτω από το σπίτι μου, για λίγο, απέναντι το γνωστό γηροκομείο. Μια γιαγιά μακάρια κοιτάζει έξω από την πόρτα, που και που μια κλεφτή ματιά στην τηλεόραση… Βλέπει που οδηγήθηκε ο τόπος της. Δεν ξέρω αν ήταν άξια πολεμίστρια της ζωής, δεν ξέρω αν ήταν ένα κατακάθι της κοινωνίας, δε θέλω να μάθω είναι η αλήθεια… Της άξιζε να της χαρίσω κάτι που δε μου στοίχιζε τίποτα, μα που είναι από τα πιο ακριβά -όπως οι λογοτέχνες χρησιμοποιούν τούτη τη λέξη- πράγματα στον κόσμο, ένα χαμόγελο! Δεν το έκανα, γόνος γαρ της εποχής μας, εμποτισμένος από το moto της πρωτευούσης, «κοίτα τη δουλειά σου, μείνε ήσυχος, κατανάλωσε, πήγαινε στο σπίτι».

Ο κόσμος μας δεν άλλαξε, από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου, έμεινε ίδιος. Δεν είναι καν οπισθοδρομική η πορεία μας. Βαλτώνουμε στην τρύπα μας. Δε μας αξίζουν ούτε τα παιδιά μας, ούτε οι γέροι γονιοί μας! Τους κλείνουμε σε παιδικούς σταθμούς, σχολεία, φροντιστήρια, κατασκηνώσεις, γηροκομεία, δωμάτια του σπιτιού… Αμφισβητούμε τη δυνατότητά τους να προσφέρουν, οι νέοι την αλλαγή και οι παλιοί την εμπειρία! Βάλτους όλους μέσα, ζήσε τη ζωή που άλλοι σου λένε ότι είναι καλό να ζήσεις, κάνε τα παιδιά σου έτοιμα να τη δεχτούν, πες στους γονιούς σου ότι είναι ξοφλημένοι!

Σήμερα αυτοκτόνησε στην κεντρική πλατεία κάποιος και το μάθαμε, κάθε μέρα αυτοκτονούν πολλοί και δεν το ακούσαμε ποτέ. Κάθε μέρα σκοτώνονται άνθρωποι στις δουλειές τους λόγω αδιαφορίας των αφεντικών τους. Έτσι γιορτάσαμε ολυμπιακούς αγώνες, έτσι ζούμε σε σπίτια, έτσι μιλάμε στα τηλέφωνα, έτσι έχουμε ρεύμα για να ζούμε μέσα από τους υπολογιστές και τις τηλεοράσεις.

Δε μας αξίζουν οι πολιτικοί που έχουμε γιατί τους ψηφίζουμε και καλά να πάθουμε, μας αξίζει η ζωή που διάγουμε γιατί ΕΜΕΙΣ τη φτιάχνουμε και εμείς τη ζούμε. Μέσα από iπράγματα, μέσα από likes και τηλεσχολιαστές… ΔΕ ΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΜΑΣ!

Όποιος διαφωνεί φυλακίζεται προληπτικά, αν δε μετανοήσει τον «σπάνε». Δε γίνεται θα μου πείτε αυτό το 2012… Τότε τολμήστε να μαζευτείτε κάπου 50-60 άτομα και να αντιδράσετε… Αλλά ξέρω, τα μάτια δεν ξεκολλάνε από τα pixels και ο κώλος δεν κουνιέται από τον καναπέ. Τα πόδια δε μας παίρνουν πια μακριά από αυτά που μας σκοτώνουν, τα κάναμε ατροφικά…

Είχα σκοπό να γράψω εδώ και καιρό για τα ποτάμια της Αθήνας που τα σκοτώσαμε για να βουλιάξουμε στο μπετον-αρμε. Γάμα τα! Τα ποτάμια θα ξαναπάρουν πίσω τον τόπο τους γιατί είναι αιώνια, εμείς δε θα πάρουμε τίποτα γιατί είμαστε εφήμεροι ηλίθιοι που νομίζουμε ότι θα ζούμε για πάντα…

Δε θέλω να σωθώ από τίποτα, εγώ είμαι πια χαμένος, θα σώσω μοναχά όταν έρθει η ώρα μου τα παιδιά μου και τους γέρους μου… Μέχρι τότε θα με έχουν δείρει, φυλακίσει, απολύσει, οδηγήσει στην αυτοκτονία, ποδοπατήσει, σκοτώσει, χιλιάδες φορές. Στα παπάρια μου, τα σάβανα δεν έχουν τσέπες, ούτε θεοί θα γίνουμε ποτέ… Όλοι μας μέσα στο χώμα θα μπούμε… Το σώμα μου ας το κάνουν ό,τι θέλουν, την ψυχή μου δε θα την ορίσει κανείς.

Γάμα τα όλα φίλε, πάω να χαμογελάσω στη γιαγιά…

About Gil-galad

Gil-galad was an Elven-king. Of him the harpers sadly sing: The last whose realm was fair and free Between the mountains and the sea. His sword was long, his lance was keen. His shining helm afar was seen. The countless stars of heaven's field Were mirrored in his silver shield. But long ago he rode away, And where he dwelleth none can say. For into darkness fell his star; In Mordor, where the shadows are.
This entry was posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. and tagged . Bookmark the permalink.

1 Response to Τι κάνουμε ρε; | Του Gil-galad

  1. Ο/Η Bill Priestdick λέει:

    Πόσο αληθινό και ανεπιτήδευτο. Χωρίς υπερβολές και ανούσιους αναθεματισμούς. Μπράβο, συνέχισε.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s