Ο ΑΚΑΤΑΜΑΧΗΤΟΣ FRANZ LISΖT

Της
ΤΙΝΑΣ ΜΠΙΘΙΚΟΥΚΗ

Στη μικρή πόλη Ράιτινγκ της Ουγγαρίας η Άννα Λάγκερ φέρνει στον κόσμο τον πιο σημαντικό και καρδιοκατακτητή συνθέτη για πιάνο της εποχής, τον Φραντς Λιστ.
Η πρώτη δημόσια εμφάνισή του σε ηλικία 9 ετών προκάλεσε το ενδιαφέρον του κοινού και των τοπικών αρχών και δημιούργησαν μια υποτροφία για να καλύψουν τις σπουδές του. Ο πατέρας του τότε άρχισε να αναζητά μεγάλους και καταξιωμένους δασκάλους, οι οποίοι θα αναλάμβαναν το παιδί-θαύμα. Όπου κι αν έπαιζε γοήτευε τους ακροατές του.
Η μητέρα του συχνά, του αφηγούνταν τις τσιγγάνικες προφητείες που σχετίζονται με την ημέρα της γέννησής του και τον αποκαλούσε «εκλεκτό παιδί».
Όταν ήταν μικρός στην ερώτηση τι θέλει να γίνει όταν μεγαλώσει, δείχνοντας το πορτρέτο του Μπετόβεν αποκρινόταν: Θέλω να γίνω σαν κι αυτόν!

Εκείνη την εποχή δημιουργήθηκε μια τεράστια παραφημολογία γύρω από το «φιλί αναγνώρισης» που είχε δώσει ο συνθέτης στον Λιστ. Λέγεται πως ο Μπετόβεν φίλησε τον δεκατετράχρονο Λιστ στο μέτωπο λέγοντάς του: «Προχώρα! Είσαι προορισμένος να δώσεις χαρά και ευτυχία σε πολλούς άλλους ανθρώπους! Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο και πιο εκπληκτικό από αυτό!»

Το 1842 σε μια συναυλία στην Αγία Πετρούπολη ήταν καλεσμένος και ο Τσάρος Νικόλαος Α ο οποίος αν και είχε καταφθάσει στην εκδήλωση καθυστερημένος δε δίστασε να πιάσει άκομψα και αγενέστατα ψιλή κουβέντα με τους γύρω του. Ο Λιστ σταμάτησε ξαφνικά να παίζει πιάνο και η άκρως ειρωνική απάντηση του στην ερώτηση του τσάρου για το λόγο της διακοπής ήταν: «Όταν ο Νικόλαος μιλά, η μουσική οφείλει να σιωπά!».  Όλοι όσοι βρίσκονταν γύρω του έπρεπε να τον σέβονται. Ανέβαινε στη σκηνή φορώντας όλα τα παράσημα και το σπαθί του επιθυμώντας έτσι, όχι να καλλιεργήσει τη ματαιοδοξία του αλλά να ανεβάσει το κύρος των μουσικών σε όλο τον κόσμο. Έδινε τεράστια σημασία στην στάση του σώματος. Δεν επέτρεπε καθόλου στους μαθητές του το κούνημα του κεφαλιού μπρος και πίσω και λέγεται πως πολλές φορές τους κρατούσε το πηγούνι την ώρα που έπαιζαν πιάνο!

Το 1827 ερωτεύεται παράφορα για πρώτη φορά τη μαθήτριά του Καρολίν ντε Σεν Κρικ. Το έντονο πάθος του 17χρονου Λιστ ενοχλεί τον πατέρα της κοπέλας ο οποίος και δίνει τέλος στη σχέση αυτή.  Ο μικρός Φραντς αναστατώνεται, καταρρέει ψυχολογικά και στρέφεται προς τη θρησκεία. Τα επόμενα δύο χρόνια τα περνά βυθισμένος στην κατάθλιψη και ανακάμπτει τα ταραγμένα χρόνια της Ιουλιανής επανάστασης στη Γαλλία.
Το 1833, στο σπίτι του Σοπέν γνωρίζει την κόμισσα Μαρί ντ Αγκού η οποία εγκαταλείπει τον σύζυγό της για να τον ακολουθήσει.

Εκείνη την περίοδο, μία… Λιστοφρένεια καταλαμβάνει όλη την Ευρώπη. Οι γυναίκες λιποθυμούσαν στα ρεσιτάλ του, παραφυλούσαν σε διάφορους χώρους περιμένοντάς τον να σηκωθεί από την καρέκλα για να κόψουν το κομμάτι ύφασμα που καθόταν πάνω, έπιναν τα κατάλοιπα από το τσάι του και έκλεβαν προσωπικά αντικείμενά του. Οι πλούσιες και αριστοκράτισσες της εποχής ανταγωνίζονταν σκληρά για την προσοχή του.  Αδύνατος, με ρομαντική όψη, λευκό δέρμα, πράσινα μάτια και ντυμένος πάντα στα μαύρα ήταν ακαταμάχητος. Πολλοί υποστήριζαν ότι η ικανότητα του να παρασύρει το κοινό στη απόλυτη παράλυση ήταν έργο του σατανά. Η Μαρί ντ Αγκού ανήμπορη  να διαχειριστεί τις ερωτικές περιπέτειες του Φραντς τον εγκαταλείπει.

Η νέα σύντροφός του Καρολίνα Ιβανόφσκα είναι η εν διαστάσει σύζυγος του Ρώσου πρίγκιπα Ζάιν-Βιτγκενστάιν. Το ζευγάρι δεν παντρεύτηκε ποτέ γιατί το Βατικανό δεν έδινε την έγκρισή του και ακόμα και μετά το θάνατο του Ζάιν οι γονείς της είχαν αντιρρήσεις. Η σχέση αυτή σε συνδυασμό με την υπερβολική και προκλητική συμπεριφορά του Φραντς σκανδάλιζε αλλά ενίσχυε τη γοητεία του και τις κατακτήσεις του, ξεσηκώνοντας συνεχώς θύελλες στις γυναίκες. Η παθιασμένη φύση του δεν τον εγκαταλείπει ποτέ. Σε ηλικία 58 ετών δημιουργεί σχέση με μια 19χρονη πιανίστρια.
Το 1886, στα 75 του χρόνια παθαίνει ένα κρυολόγημα που εξελίσσεται σε πνευμονία και πεθαίνει έχοντας ζήσει μια ζωή απόλυτης δημιουργίας και λατρείας από όλο τον κόσμο.

Το πλούσιο έργο του περιλαμβάνει έργα για ορχήστρα, για πιάνο και ορχήστρα, χορωδιακά και έργα για σόλο πιάνο στα οποία εναλλάσσονται στιγμές υπερβολικής δεξιοτεχνίας με στιγμές λυρισμού και ποιητικότητας και εμφανίζονται πολλές αρμονικές και μορφολογικές καινοτομίες.


ΤΑ ΚΥΡΙΟΤΕΡΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ

Για ορχήστρα
Συμφωνία «Φάουστ»
Συμφωνία «Δάντης»
Συμφωνικά ποιήματα (Πρελούδια, Τάσσος, Ορφέας, Προμηθέας, Μαζέππα κ.α.)
Για πιάνο και ορχήστρα
2 κοντσέρτα για πιάνο
Χορός των νεκρών
Φαντασία πάνω σε ουγγαρέζικους λαϊκούς σκοπούς
Θρησκευτική Μουσική
Missa choralis
Missa solemnis
Ουγγρική λειτουργία της στέψης
Requiem
Ο θρύλος της Αγίας Ελισάβετ, ορατόριο
Χριστός, ορατόριο
Για πιάνο
Χρόνια προσκυνήματος
Σπουδές Παγκανίνι
Υπερβατικές Σπουδές
Ουγγρικές Ραψωδίες
Σονάτα σε σι ελάσσονα
Μεταγραφές έργων για πιάνο
οι 9 συμφωνίες του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν
η Φανταστική Συμφωνία του Εκτόρ Μπερλιόζ
Η Campanella του Νικολό Παγκανίνι

e-tetradio.gr

About Jonathan Livingston

when all is one an one is all, to be a rock an not to roll... Jonathan Livingston@twitter : http://goo.gl/iQnmH
This entry was posted in Τι ακούμε (απαγορεύονται τα μπουζούκια και οι Χατζηγιάννηδες), Ψυχαγωγία and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s