«Να μην είσαι τουρίστας….να είσαι ταξιδιώτης»

Μιλώντας με έναν άνθρωπο που γνώρισα πρόσφατα, άκουσα μια από τις ωραιότερες φράσεις που μου έχει πει ποτέ κανείς… «Να εισαι ταξιδιώτης, όχι τουρίστας»…Πόσο μαγευτικό ακούγεται αυτό? Στα δικά μου αυτιά πολύ…

Κάτι τέτοιες φράσεις και συζητήσεις με κάνουν να θυμάμαι πως όλα τελικά έχουν νόημα μόνο όταν τα ζεις πραγματικά και τα απολαμβάνεις με όλο σου το είναι….Σε τρώει η καθημερινότητα, το «έλα μωρε» και η πίστη ότι όλα μπορέις να τα κάνεις αύριο, αργότερα, κάποια στιγμή. Πόσο γρήγορα όμως αυτή η στιγμή φεύγει και εσύ έχεις μείνει εκέι να την περιμένεις και τελικά να την βλέπεις να περνάει από μπροστά σου και εσύ να έχεις μείνει πίσω?

Και εκεί που εσύ κάθεσαι άνετος στην καρεκλίτσα σου και στην πεποίθηση ότι θα ζεις αιώνια, θα είσαι πάντα καλά και τίποτα άσχημο δεν θα σου συμβέι, έρχεται κάτι να σε ξυπνήσει. Να σου θυμήσει αυτό που είχες ονειρευτεί και κάπου άφησες να φύγει, να σου θυμήσει ότι ο χρόνος περνά και ότι και εσύ τον άφησες να περάσει έτσι…με προτάσεις γεμάτες «θα…», γεμάτες σχέδια και όνειρα του μέλλοντος!

Το παρόν όμως τι το κάνεις φίλε μου? Είναι όμορφο πολύ να σχεδιάζεις το μέλλον σου, να έχεις στόχους και όνειρα- αλήθεια τι πιο όμορφο υπάρχει από τα όνειρα, εναν κόσμο δικό σου όπως ακριβώς εσύ τον θες- αλλα είναι ακόμα πιο όμορφο να κανεις το παρόν σου να μοιάζει με όνειρο, να είναι μαγικό και ακόμη και αν δεν είναι, εσύ να το πιστεύεις. Να μην το αφήνεις να φεύγει…

Να μην είσαι τουρίστας που είδε τα πέντε αξιοθέατα και έφαγε το παραδοσιακό φαγητό. Να είσαι ο ταξιδευτής που έγινε ένα με τους ντόπιους, άλλαξε τις συνήθειές του για να μπει στη ζωή ενός άλλου και γεύτηκε τα χρώματα και τα αρώματα τις ώρες που οι άλλοι κοιμούνται…

Όλα αυτά βέβαια δεν είναι παρα λόγια και ιδέες σωστα?Μπορεί…το δικό μου μυαλό όμως μπαίνει σιγά σιγά στο τριπάκι να τα βγάλει απ’ το κουτί του και να τα δει να ζωντανεύουν. Το να χάνεις κάποιον και να σκέφτεσαι πόσα ακόμα θα ήθελες να έχεις προλάβει να ζήσεις μαζί του δεν αρκεί…Το θέμα φίλε μου είναι να ζήσεις αυτά που θες και να τα εκτιμήσεις τώρα…όχι μετά, όχι κάποτε, όχι όταν πια θα πεις «τότε ήθελα πολύ να…»’

Τα ταξίδια τώρα αρχίζουν……….

This entry was posted in Τα δικά μας κείμενα., Ταρα-μιλώντας and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s