Βραδυνή εκπομπή 1. Του Gil-galad.

Είναι πολλά που δεν τα ξέρεις και σε αναζητώ σαν το πρωινό τσιγάρο και τον πικρό καφέ.

Ο γράφοντας δεν είναι καπνιστής, ούτε και εξαρτημένος από τον πρωινό καφέ άσχετα αν τον απολαμβάνει. Μιας και θα ξεφύγω αν συνεχίσω να μιλάω για τον εαυτό μου στο τρίτο πρόσωπο και σκοπός μου είναι άλλος, καλησπέρα σας, ευχαριστώ που ήρθατε στην εκπομπή μου. Θα σας κάνω παρέα μέχρι να πατήσετε το Χ πάνω δεξιά στην οθόνη σας. Η απόσταση που υπάρχει και που θα έρθει κάποια στιγμή ξανά στις ζωές μας είναι εφαλτήριο για σκέψεις και αναζητήσεις. Κάπως έτσι ονειρεύεσαι τον εαυτό σου να κάθεται σε ένα μέρος με διαλεχτούς φίλους για ένα μεζέ και κρασί. Σε ένα μέρος που κάποιοι βάρδοι (τη σημασία της λέξης αυτής θα την εξηγήσουμε άλλη στιγμή), σε ταξιδεύουν στις δικές τους διαδρομές. Συνιστώ παύση ανάγνωσης όσο τα τραγούδια παίζουν!

Σήμερα λοιπόν όποιος θέλει μπορεί να με ακολουθήσει στο καπηλειό που τόσο αναζητώ…

Σε ένα τέτοιο μέρος θέλω να κάτσω και να μοιραστώ τις πιο ακριβές μου σκέψεις με τους θησαυρούς μου, αυτούς που κοσκίνισα πολλές φορές από τις λάσπες και τις πέτρες για να τους βρω και να τους κρατήσω, τους φίλους μου. Μα πριν, πρέπει το κρασί μαζί με τις μουσικές να με μυήσουν στον αποκρυφισμό για τον οποίο καθένας από τους μύστες τραγουδά.

Μέσα από νεφέλες κυκλωτικές και μουσικές τέτοιες, εσωστρεφείς, ανοίγεις πόρτες που κρατάς κλειδαμπαρωμένες, κρυφές κι εσύ και οι άλλοι. Καθένας ξεκλειδώνει τις δικές του και του συνοδοιπόρου του. Ξύνεις το τραπέζι, γυρίζεις το ποτήρι σου κρατώντας το απ’ τα χείλια του, σκίζεις το χάρτινο τραπεζομάντιλο, αν θες καπνίζεις και το τσιγάρο σου και οι βάρδοι εκεί, συνεχίζουν τις μελωδικές εξιστορήσεις του κόσμου τους.

Σ’ αρέσει, διασκεδάζεις και νομίζεις ότι θα μείνεις όρθιος, ότι πήγες απλά να πιεις ένα κρασί. Όμως ο μέγας μύστης, ένας απ’ όλους τους παρευρισκόμενους παρατηρεί. Μπορεί να τραγουδάει, να παίζει κάποιο όργανο, να είναι ένας θαμώνας, μπορεί να είναι οποιοσδήποτε δίπλα σου. Ε, αυτός διαβάζει κάθε σου κίνηση. Διαβάζει κάθε σου γουλιά και κάθε βλέμμα και τότε είναι που έρχεται και λέει το τραγούδι που θα ξεκλειδώσει την πόρτα του άντρου σου.

Ξέρεις ότι την άλλη μέρα θα πονάει το κεφάλι, ξέρεις ότι όσο και ν’ αναζητήσεις, όσο και να κοιτάξεις τον κόσμο διαφορετικά δε θα αλλάξεις κάτι. Θέλει μεγάλη αφοσίωση και δύναμη να χτυπήσεις το ποτήρι σου στο τραπέζι και να πεις, μέχρι εδώ! Να κάνεις την κίνηση, να χορέψεις, να τραγουδήσεις, να σηκώσεις το τηλέφωνο, να σηκωθείς να πας έξω από ένα σπίτι, να… Κι όλα αυτά να τα κάνεις με το είναι σου, να αισθάνεσαι ότι δεν έχεις κανένα έλεγχο πια στο κορμί σου και ότι σε οδηγεί στο καθετί κάτι στο στήθος σου, κάτι βαρύ, δυνατό, που έχεις την αίσθηση ότι αν κάποιος άνοιγε το στέρνο σου θα ξεπήδαγε φωτεινό από μέσα.

Ρωτάς αν γράφω για γυναίκα, για έρωτα; Γράφω για σένα! Εσύ γιατί σκαλίζεις το τραπέζι εκεί που κάθεσαι; Για έρωτες, για θάλασσες, για δάση, για φίλους, για γονιούς και για παιδιά; Γι’ αυτά γράφω. Για τα λάθη που μετάνιωσες, όχι γιατί τα έκανες, αλλά γιατί δεν έκανες τίποτα μετά από αυτό. Για το φόβο…

Κι ύστερα έρχονται κι άλλα, ξεπερνάς τα μικρά αυτά και οδηγείσαι πλέον σε μονοπάτια που σπάνια βαδίζεις. Μπορεί να τα θυμάσαι που και που, αλλά δε σηκώνεις το πόδι να κάνεις το πρώτο βήμα… Κρίμα!

Μετά απ’ αυτό δύσκολα συνεχίζεις να μιλάς, δεν έχουν βρεθεί ακόμα οι λέξεις σε καμιά αρχαία ή νεότερη γλώσσα να το περιγράψουν. Τουλάχιστον εγώ δε θα τα καταφέρω.

Μόνο μπορείς να σκεφτείς και να πεις τραγουδιστά την ακόλουθη παράκληση…

Τα τραγούδια που φιλοξένησα σήμερα στην πορεία μου δεν μπήκαν σε σειρά που όρισα εγώ. Ένα παγωμένο βράδυ με λίγο κρασί, μοιρασμένες μοναξιές, ελάχιστο ύπνο και πολλές εξομολογήσεις κι ένα άλλο ζεστό, με συντροφιά, μακριά από τη συνέχεια και λίγο πριν τον εγκλεισμό, παντρεύτηκαν για να βγουν στη σημερινή εκπομπή.

Ευχαριστώ για την παρέα σας. Θα τα πούμε ξανά…

About Gil-galad

Gil-galad was an Elven-king. Of him the harpers sadly sing: The last whose realm was fair and free Between the mountains and the sea. His sword was long, his lance was keen. His shining helm afar was seen. The countless stars of heaven's field Were mirrored in his silver shield. But long ago he rode away, And where he dwelleth none can say. For into darkness fell his star; In Mordor, where the shadows are.
This entry was posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. and tagged . Bookmark the permalink.

2 Responses to Βραδυνή εκπομπή 1. Του Gil-galad.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s