θυμάμαι…της architmare.

Θυμάμαι… Όταν δεν φοβόμουν και έπεφτα με ορμή στο λάθος… Θυμάμαι τους γονείς μου να μου χαμογελούν και να μου λένε «Σήκω πάνω κι ας λερώθηκες κι ας χτύπησες». Θυμάμαι την θάλασσα του Ευβοϊκού που με αγκάλιαζε με όλα μου τα λάθη… Θυμάμαι τα παιχνίδια, το γέλιο, τον ήλιο, τη χαρά, τα απογεύματα τα ξέγνοιαστα, τον ήχο της θάλασσας, το θρόισμα του αέρα, τα γέλια από μακριά από τα παιδιά που έπαιζαν. Θυμάμαι το κοντομάνικο του πατέρα μου και την ποδιά της μαμάς μου που μας καθάριζε φρούτα και έστυβε πορτοκαλάδα για να δυναμώσουμε.

Θυμάμαι το καρδιοχτύπι, τα πρώτα σκιρτήματα, την αθωότητα, την ειλικρίνεια. Θυμάμαι πως η αλλαγή οφείλεται στους φόβους και όχι γιατί γινόμαστε κακοί. Η άμυνα είναι επιθετική και πονάει.

Θυμάμαι τ’αστέρια, τόσο φωτεινά, μου δείχνανε τα όνειρα κι εγώ ταξίδευα πάνω τους και έβγαινα σε μονοπάτια που ξέραμε μόνο εμείς. Θυμάμαι τη στιγμή, μα δε θυμάμαι το μέλλον γιατί είναι άγνωστο. Θυμάμαι το παρόν, μα το θυμάμαι σαν παρελθόν. Ζωή με αναμνήσεις δεν είναι ζωή. Είναι συρτάρι, είναι κουτί, είναι τετράδιο με γραμμένες κίτρινες σελίδες. Τολμώ να προχωρήσω μα αυτή τη φορά θέλω και σένα. Αλλά  εσύ δεν είσαι εδώ. Άρα προχωρώ σε άλλο δρόμο, μόνο να μη φοβηθώ και θα τη βρω την άκρη. Θα βρω το τέλος. Μπορεί και να είμαι μόνη. Μπορεί και να συναντήσω κάποια άλλη ψυχή που να με συνοδεύσει ως ένα σημείο, γιατί είναι σκοτάδι και εγώ φοβάμαι το σκοτάδι. Μα ποια ψυχή θα γίνει η ψυχή μου; Καλά κρυμμένη την φυλάω και οχύρωσα τα σύνορά της. Τόσο καλά που είναι μόνη. Μα δε φταίω μόνο εγώ. Έχω και το χαμόγελο που καμουφλάρει που και που την λύπη, αλλά το θέατρο είναι μια τέχνη ιερή και εγώ δε την κατέχω.

Θυμήθηκα ένα τραγούδι και στο τραγούδησα με τις πιο ωραίες νότες που είχα στο πεντάγραμμό μου. Και εσύ το άκουσες κι έπλασες μια όμορφη ιστορία και τη μοιραστήκαμε στα δύο. Δίκαιη ή άδικη η μοιρασιά, ήταν εκεί αυτή να μας κάνει παρέα τα βράδια. Ήθελα να ταξιδέψω μα εσύ δε ταξίδευες μαζί μου. Ήθελα να σου δώσω λίγη αστερόσκονη, μα τ’ αστέρια τα κοιτούσα πάντα μόνη. Δική μου η αστερόσκονη, λοιπόν, την κρατάω να φτιάξω έναν πίνακα, ελπίζω να σ’ αρέσει. Κι αν δε με βλέπεις, μπορεί για λίγο να με νιώθεις…

Σ’ ευχαριστώ για την έμπνευση, είναι πολύτιμη για να ζω. Επιστρέφω στην φυλαγμένη μου ομίχλη και στα ανεξερεύνητά μου κομμάτια. Πρέπει να ψάξω μόνη για να βρω και τότε ίσως είμαι έτοιμη  να μοιραστώ. Μα αν δεν αγαπώ εμένα, πώς να αγαπήσω εσένα… Πώς να αγαπήσω το όμορφο, το τρελό, το άγνωστο, το πρωτόγνωρο, το ρίσκο, το ανεξήγητο, το σκοτεινό, το καλά κρυμμένο σου υφαντό που σκεπάζει τις πτυχές σου…

Κοιμάμαι πάνω στο μετάξι που χαϊδεύει περίτεχνα το σώμα μου και πιστεύω, για λίγο, πως κάποιος είναι εκεί και με αγκαλιάζει. Τα χέρια σου με κρατούσαν σαν να ήμουν κομμάτι εύθραυστο, εύπλαστο, τόσο που δε το πίστευες ούτε εσύ. Θυμάμαι που δε μαρτυρούσα τις σκέψεις –τι χαζή-, τώρα τις γράφω εδώ. Λίγο εγωισμός, λίγη ανοησία, μα είμαι άνθρωπος και με συγχωρώ. Θα χαρώ και εγώ κάποια στιγμή, θα δεις… Ελπίζω να χαίρεσαι για τη χαρά μου κι ας μην είσαι δίπλα μου. Όχι πως σε έχω ανάγκη, μα μου γνώρισες κάτι όμορφο και σε ευγνωμονώ.

Δε θα μιλήσω για χρώματα, για μυρωδιές, ούτε για κεράσια. Ήταν άλλο. Γνώριμο μα μακρινό, μα πλησιάζει …

This entry was posted in Τα δικά μας κείμενα. and tagged . Bookmark the permalink.

11 Responses to θυμάμαι…της architmare.

  1. Ο/Η Ανώνυμος λέει:

    Αrchitmare έχεις ποιητική φλέβα,εύχομαι να βρεις αυτό που αξίζεις!!!!!!!!!!!!!!!!

  2. Ο/Η Λιακαδα © λέει:

    Αυτο που ονειρευομαστε συνηθως ερχεται οταν δεν το περιμενουμε… 🙂

  3. Ο/Η bluebubbles λέει:

    σε καταλαβαίνω απόλυτα!! μπράβο!

  4. Ο/Η taracito λέει:

    απλα υπεροχο! οπως λες κι εσυ νομιζω πως ολοι το εχουμε νιωσει και εσυ καταφερες να μας το αποτυπωσεις υπεροχα…γιατι ειναι σκοταδι και ολοι μας φοβομαστε το σκοταδι…!!!

  5. Ο/Η architmare λέει:

    Σ’ ευχαριστώ πάρα πολύ 🙂
    !

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s