Ακόμα και αν σου φαίνεται δύσκολο να χαμογελάσεις, τουλάχιστον μπορείς να προσπαθήσεις…της taracito

Μετά από όλη τη μαυρίλα και την απαισιοδοξία της χτεσινής ημέρας και κυρίως νύχτας, νιώθω για κάποιο λόγο την ανάγκη να πάω κόντρα σε αυτό και να εκφραστώ αισιόδοξα! Θα μου πεις, ρε κοπελιά που την βλέπεις την αισιοδοξία, αλλά με λίγο ψάξιμο όλα γίνονται. Άλλωστε το πιο εύκολο πράγμα που μπορείς να κάνεις είναι κάτω απ΄τη μύτη σου…Κυριολεκτικά!!!

Γιατί έρχομαι να ρωτήσω τι θα βγάλουμε με όλη αυτή τη μιζέρια και την κακή διάθεση; Ακόμα και αν σου φαίνεται δύσκολο να χαμογελάσεις, τουλάχιστον μπορείς να προσπαθήσεις. Μακάρι όλα μας τα προβλήματα να μπορούσαν να λυθούν με την λεγόμενη «μίρλα» και το γνωστό  «μπινελίκι»…(οκ, το δεύτερό ίσως βοηθάει περισσότερο). Ωστόσο μπορώ σχεδόν να σας εγγυηθώ πως τίποτα παραπάνω δεν αλλάζει αν όλοι μας το βάλουμε κάτω και απογοητευτούμε από όλους και απ΄ όλα (με sos παντα!)

Όχι, δε λέω πως με το χαμόγελο θα διώξεις τα προβλήματα μακρυά και θα τα ξεχάσεις ή θα τα λύσεις, ωστόσο η θετική αντιμετώπιση δεν έβλαψε ποτέ κανέναν. Δεν μιλάω για ακροβασία σε ροζ συννεφάκια, μιλάω απλά για αισιοδοξία και άρνηση παράδοσης. Αυτό όλο και κάτι μπορεί να καταφέρει, είμαι σίγουρη. Άλλωστε όπως είπε και η αγαπημένη μας bluebabbles «Μπορείς, μπορώ, μπορούμε».

Ας μην ξεχνάμε άλλωστε πως όπως και να έχουμε καταλήξει, βρισκόμαστε στη χώρα που έχει την πιο όμορφη λέξη για χαιρετισμό: ΚΑΛΗΜΕΡΑ!

Άσε λοιπόν τα Ηello και τα Ηι, κοίταξε τον διπλανό σου, ρίξ΄του ένα διάπλατο χαμόγελο και ευχήσου μια γεμάτη καλημέρα! Ίσως φτιάξεις και τη δική σου και τη δική του.

This entry was posted in Τα δικά μας κείμενα. and tagged . Bookmark the permalink.

7 Responses to Ακόμα και αν σου φαίνεται δύσκολο να χαμογελάσεις, τουλάχιστον μπορείς να προσπαθήσεις…της taracito

  1. Ο/Η Gil-galad λέει:

    Με συγχωρείτε κυρία μου, όπως και η Bluebubbles μα, για κάποιο ιδιαίτερο λόγο μπορώ να πω ότι δεν είμαι ούτε απαισιόδοξος, ούτε αναζητώ την αισιοδοξία, μα ούτε είμαι και καρδιογράφημα νεκρού. Δεν αισθάνομαι την ανάγκη να γελάσω γιατί με τρώνε οι πίκρες, ούτε να πιω για να πάνε κάτω τα φαρμάκια.
    Το καλοκαίρι γνώρισα έναν ΑΝΘΡΩΠΟ που όταν ρώτησα πως αισθανόταν με τους βομβαρδισμούς στο Βελιγράδι, μιας και είναι κάτοικός του, μου είπε: «Ε, τι να σου πω, στην αρχή φοβηθήκαμε, μετά είπαμε, τι χειρότερο μπορεί να γίνει; να μας σκοτώσουν; και τι θα κερδίσουν; τελικά νόημα έχει να ζεις εσύ για σένα και τους δικούς σου. Έτσι λοιπόν βγαίναμε και μιλούσαμε μεταξύ μας υπο το φως τον κεριών.»

    Θα συμπληρώσω λοιπόν, σε αυτά. Σημασία έχει να ΖΕΙΣ γιατί είτε είσαι χολωμένος, είτε προσπαθείς να γελάς και να είσαι αισιόδοξος, αυτό που πρέπει να ψάχνεις είναι αν ζεις.

    • Ο/Η bluebubbles λέει:

      αγαπητέ μεταφράζεις τα κειμενάκια μας σε γήινο επίπεδο, εξυψώσου! αν ήμουν εσύ, είναι πιθανό να έγραφα γι’αυτή τη γνωριμία που προανέφερες σαν πηγή αισιοδοξίας κ χαράς. απλά υπερτονίζουμε τη σημασία των απλών γεγονότων που δίνουν αξία στις κινήσεις μας κ μειώνουν την απαισιοδοξία που μας έχει κατακλύσει.πώς ακριβώς ΖΕΙΣ χωρίς απαισιοδοξία και χωρίς αισιοδοξία;;

      • Ο/Η Gil-galad λέει:

        Προσωπική μου άποψη. Χρειάζεστε για να σπέρνετε την αισιοδοξία. Αλήθεια! Απλά να γνωρίζετε ότι για να έχετε αποτέλεσμα πρέπει να μη σας παίρνουν για «ελαφρές».

        • Ο/Η bluebubbles λέει:

          θα μπορούσα να σου απαντήσω ότι είμαι ελαφριά όσο ένα πούπουλο για να μην αναγκάζομαι να πατάω στους γκρι βρώμικους δρόμους του κόσμου … αλλά δεν θα καταλάβαινες οπότε θα σου πω απλά ότι δεν με πειράζει να με παίρνουν για »ελαφριά».

  2. Ο/Η ElriCk λέει:

    Προσπαθώ να γράψω την απάντηση μου εδώ και τρία τέταρτα της ώρας…Το διαδίκτυο μου είναι ασθενές,οπότε είπα να κάνω λίγο καφέ!Αφού ετοίμασα καφέ,άρχισα να γράφω και έχυσα τον καφέ πάνω στα τσιγάρα μου…Κατέβηκα στην Εύη,στο κοντινό κατάστημα ψιλικών και είχε μιά επιγραφή πού ανέγραφε:επιστρέφω σε 5 λεπτά…Περίμενα περίπου 20 λεπτά και έπιασε μια μικρή μπόρα!Βράχηκα και αποφάσισα να πάω στο ψιλικατζίδικο απέναντι!Ζήτησα old holborn κίτρινο καί o παππούς-ιδιοκτήτης μου απάντησε πως του τελείωσε το ίδιο μεσημέρι καί περίμενε παραλαβή την επόμενη μερα.Έφυγα και επέστρεψα σπίτι,βάζοντας ξανά την καφετιέρα σε λειτουργία(βλέπεις πίνω μόνο καφέ φίλτρου ως Ευρωπαίος)…Δεν ξέρω τι έγινε,αλλά δεν άναψε το χαρακτηριστικό κόκκινο φωτάκι πού υποδηλώνει οτι βρίσκεται σε λειτουργία.Ξανακάθισα στον υπολογιστή βρίζοντας καί έβαλα να ακούσω το Mummer’s dance απο Loreena McKennitt.Όταν άρχισα πάλι να γράφω στην παρούσα ιστοσελίδα,κόπηκε το ρεύμα καί άρχισαν να χτυπούν συναγερμοί απέξω.Βγήκα απο το διαμέρισμα να ρωτήσω την κυρία Στεργίου που μένει δίπλα.άμα έχει κανένα κεράκι τύπου ρεσώ..Αντί γιά κερί,διαφωτίστηκα αλλιώς:Βρήκα έναν φάκελλο στα πόδια μου,άναψα τον αναπτήρα μου,καίγονταςτον δείκτη και τον αντίχειρα μου!Κατάρα!Τελικά,υπό το φως του κινητού μου είδα οτι ο φάκελλος ήταν απο τη ΔΕΗ και χρωστούσα 387 ευρω και κάτι λεπτά!
    Μετά απο όλα αυτά,πίνω φραπέ σπαστό απο το περίπτερο και καπνίζω έτοιμα τσιγάρα Άσσος Ιnternational…Καί,θέλω μόνο να πω,οτι…για ποιό πράγμα μιλάει το κείμενο της δεσποινίδος Τaracito?ΑΧΑ!ΝΑΙ!Γιά την αισιοδοξία,ε?Ε,λοιπόν…Είναι ωραία η αισιοδοξία…
    Πηγή Wikipedia:1_)Edgar Allan Poe’s-Η αφήγηση του Arthur Gordon Pym
    2_)Charles Baudelaire-Τα Άνθη του Κακού
    Υοutube:Μάλαμας Σωκράτης-Πριγκηπέσσα

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s