Μια μέρα | Του Gil-galad

Μια μέρα γύριζα σπίτι όντας εξοδούχος από το στρατό. Φορούσα λοιπόν τη στολή εξόδου μου και με βήματα που πήγαιναν πιο γρήγορα απ’ ότι το άυπνο κορμί μου άντεχε, με πήγαινε στο ήρεμο και μακριά από τη βρώμα κρεββάτι μου.

Στο μετρό, ένας γέροντας παραπάτησε (όχι ρε δε σπρώχνουν για να μπουν στο μετρό) και πέφτοντας χτύπησε ανάμεσα στο βαγόνι και στο σταθμό. Αποτέλεσμα άσχημο με μερικούς επιβάτες να τραβούν γρήγορα το ματωμένο γέροντα πριν ξεκινήσει το τραίνο και πάλι.

Στάθηκα κι εγώ εκεί κοντά για να προσφέρω κάποιου είδους βοήθεια. Δυστυχώς δεν είμαι γιατρός και εκείνη την ώρα αισθάνθηκα τόσο ανεπαρκής! Μια κυρία βλέποντάς με με στολή γύρισε προς το μέρος μου και μου πε «Εσείς δε μπορείτε να κάνετε τίποτα;». Σοκ! Είδα το σταθμάρχη να κατεβαίνει και να έρχεται προς το μέρος μας κι εκεί έφυγα σιγά-σιγά. Το σοκ με συνόδευσε μέχρι το σπίτι. Είχα εκπλαγεί με την προσμονή που διατηρούσε από τα μικράτα της η κυρία αυτή, όπου ο ένστολος δίνει λύσεις. Δυστυχώς στο στρατό δε μας έμαθαν τίποτα πέρα από μια μικρή επίδειξη τεχνητής αναπνοής ένα βροχερό και νυσταγμένο πρωινό.

Αργότερα αλλά και τις επόμενες μέρες το σκεφτόμουν πάλι και πάλι. Στις ταινίες δείχνουν τους πολίτες να απευθύνονται σε αστυνομικούς, στρατιώτες, πυροσβέστες, νοσηλευτές κτλπ και αυτοί ανταποκρίνονται στο αίτημα των πολιτών. Ναί ξέρω ότι είναι σελιλόιντ αυτό αλλά όπως και να το κάνουμε έχει μια δόση αλήθειας. Τώρα πια; Εδώ;

Σήμερα, όπως και κάθε μέρα από το Σεπτέμβριο και ύστερα για να περνάνε γρήγορα οι προύχοντες τούτου του τόπου που κινούνται με τα αυτοκίνητα του δημοσίου, οι αστυνομικοί/τροχονόμοι δημιουργούν ένα έμφραγμα κυκλοφοριακό στο κέντρο των Αθηνών προκειμένου να κυλάει η Κηφίσίας και η Βασ. Σοφίας. Όλοι οι άλλοι να πάν’ να απολυθούν! Γιατί με αυτό παίζουν. Πολλάκις έφτασα μια ώρα αργότερα στη δουλειά μου. Δε χρησιμοποιώ αυτοκίνητο και ξυπνάω νωρίς. Το φοβερό είναι ότι δεν αφήνουν στις διαβάσεις τους πεζούς. Μόνο η Κηφισίας να κατεβαίνει και οι άλλοι να πάνε… Σαν το Μητρόπουλο που είχε πει, «το Αιγάλεω και ο Ολυμπιακός να κερδάνε και οι άλλοι να…». Μια μέρα εκνευρισμένος και αγανακτησμένος σήκωσα τους ώμους μου κάνοντας του νόημα του στυλ «τι θα γίνει επιτέλους;». Με αρκετό θράσσος γύρισε και μου πε, «Ε πέρνα!». Φυσικά στην Κηφισίας άφηνε τα αυτοκίνητα να τρέχουν. Του αντιγύρισα το ύφος του ρωτώντας τον αν με ειρωνεύεται και με αφόπλισε με αυτό το ύφος χιλίων καρδιναλίων που ο ένστολος φέρει απέναντι στον πολίτη.

Μετά από λίγες μέρες επισκέφθηκα ένα Α.Τ. για να βγάλω διαβατήριο έχοντας προετοιμαστεί και φέροντας όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά. Ο σκοπός της πύλης με το προαναφερόμενο ύφος και ταυτόχρονα με ενόχληση με ρώτησε τι ζητάω. Ευγενικότατα του είπα το λόγο επίσκεψης μου στο Α.Τ. Χωρίς να κουνηθεί, «χυμένος» στην καρέκλα του, μου είπε «στο τζάμι». Γνωρίζοντας εκ των προτέρων τι έδειχνε του είπα πως ξέρω τι πρέπει να έχω μαζί. Συνέχισε φανερά ενοχλημένος και δύσπιστα να με ρωτάει αν τα έχω όλα. Στο τέλος με έστειλε σε άλλο Α.Τ. για να βγάλω το διαβατήριο.

Στο στρατό εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων οι ένστολοι είναι απίστευτοι κηφήνες που γκρινιάζουν όλη μέρα και που αρκετές φορές φάνηκε ότι δε μπορούν να διαχειριστούν πιεστικές καταστάσεις ψύχραιμα. Τους έλεγες κάτι και σε κοιτούσαν με άδειο βλέμμα. Τους έβρισκες λύση σε ένα πρόβλημα και σου έλεγαν, «άστο μετά». Οι εξαιρέσεις ήταν εκεί για να μου απαλύνουν την απόγνωση.

Σήμερα ακόμα μια ίδια μέρα στο δρόμο και κλασσικά με υπομονή Σαολίν μοναχού περίμενα να περάσω απέναντι. Τελικά πέρασα ανάμεσα από αυτοκίνητα που ήταν κολλημένα στην κίνηση που ο ίδιος ο τροχονόμος προκάλεσε. Ρε παιδί μου, όταν κολλάει ο δρόμος σε ένα σημείο κι ένας άλλος δρόμος που τέμνει τον προηγούμενο, επίσης γεμάτος αυτοκίνητα, εξαιτίας του τροχονόμου έχει άδειο πεδίο μπροστά κοιτάει να φύγει. Είναι λογικό για το διάστημα αυτό να αφήσεις τον ελεύθερο να φύγει. Όοοοχι αγαπημένε μου συγκάτοικε σε αυτή την τρέλα, όσο και να κολλάει ο δρόμος που πρέπει να είναι ανοιχτός, οι εντολές δεν αλλάζουν. Κηφισίας ανοιχτή για να περάσουν οι προύχοντες. Αυτοί που ζουν την καθημερινότητά μας και ξέρουν τι περνάμε. Αυτοί που έδωσαν 12 ευρώ σήμερα για ταξί για να μην τους την πει ο εργοδότης τους. Αυτοί που θα στερηθούν αυτά τα 12 ευρώ από τα ψώνια του σουπερ μαρκετ ή τη λαϊκή. Αυτοί που έχουν στερηθεί κι άλλες φορές αυτά τα 12, 13, 14 ευρώ μέσα στους προηγούμενους μήνες.

Προχωρώντας ακούω έναν αναμένοντα οδηγό να ρωτάει τον πιο κάτω τροχονόμο για πόση ώρα θα τους έχει έτσι να περιμένουν. Με αυθάδεια που μόνο η στολή μπορεί να προσδώσει του απαντάει «Σε 45 λεπτά κι αν θέλω». Γυρνάω και κοιτάω καλά καλά τον ένστολο υπηρέτη του πολίτη. Ήταν δεν ήταν 21. Έφερε μάλιστα και τα διακριτικά του δευτεροετούς.

Τελικά, οι ένστολοι τι μπορούν να κάνουν σε αυτό τον τόπο; Κι αν τους χρειάζεσαι; Αν τους ζητήσεις τη βοήθεια τους;

Σε 45 λεπτά κι άν θέλουν… Άστο μετά… Εξάλλου πρώτα πάνε οι προύχοντες, κουστουμάτοι, ξυρισμένοι, νταήδες ή με λογοδιάρροια. Αυτοί που τόσα χρόνια προύχοντες ήταν κι αυτοί που τους βάλαμε μέσα για να τους «Τραμπουκίζουν». Αναθέτουμε πάντα στον άλλο να κάνει κάτι για μας. Έτσι γίναμε το πόπολο και οι άλλοι γίναν τα πάντα, γίναν οι σημαντικοί κι εμείς οι ασήμαντοι.

Εσύ συμπολίτη μου, καλέ, κακέ, στραβέ, χαζέ ή έξυπνε…τι; Ρώτα τον ένστολο, αυτόν που είναι εκεί για να σε βοηθά. Θα σ’ το πει ξεκάθαρα. Τον καναπέ σου, την ησυχία σου,την τάξη σου, την ασφάλειά σου και την τηλεόρασή σου. Τα άλλα, άστο μετά κι αν θέλει…

About Gil-galad

Gil-galad was an Elven-king. Of him the harpers sadly sing: The last whose realm was fair and free Between the mountains and the sea. His sword was long, his lance was keen. His shining helm afar was seen. The countless stars of heaven's field Were mirrored in his silver shield. But long ago he rode away, And where he dwelleth none can say. For into darkness fell his star; In Mordor, where the shadows are.
This entry was posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

12 Responses to Μια μέρα | Του Gil-galad

  1. Ο/Η ElriCk λέει:

    Ο μόνος ένστολος στον οποίο ελπίζω εδώ και χρόνια είναι ο Superman…Αυτός,ακόμα καί αν είναι προ’ι’όν φαντασίας,έχει περισσότερες πιθανότητες να βοηθήσει από αυτούς πού προανέφερες…Ζωντανό κείμενο…Πραγματικό,όσο μιά μέρα από τις ζωές μας

  2. Ο/Η bluebubbles λέει:

    άντε μας έλειψες. Μου δημιούργησε εκνευρισμό το κείμενο σου παρόλο που είναι πιο ήρεμο από προηγούμενα γιατί ένιωσα σαν να τα ζούσα κι εγώ.

  3. Ο/Η Ευανθία λέει:

    η αλήθεια είναι ότι περίμενα κάπου να ξεσπάσεις……έλεγα δεν μπορεί……..κι όμως όχι…αποτύπωσες γεγονότα που έχουμε όλοι μέσα μας θυμού και αγανάκτησης για όλους αυτούς τους δήθεν με μια απίστευτα ήρεμη γραφή……..πολύ ωραίο μπράβο!!!!

    • Ο/Η Gil-galad λέει:

      Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια αν και δεν τα αξίζει τόσο. Δε χρειάζεται πάντα να ξεσπάς. Το ζήτημα είναι να βάζεις τον άλλο να τα δει όπως τα είδες κι εσύ.

  4. Ο/Η ElriCk λέει:

    Θα σας τρελλάνει αυτός…Άμα του λες μπράβο πού δεν έβρισε,σου εξυμνεί την σημασία της επιθετικότητας στην επίτευξη των στόχων ενός ανθρώπου!
    Άν του πείς μπράβο πού έβρισε,γράφει διθυράμβους γιά την υπεροχή της ψυχραιμίας καί του »πολιτισμένου ήθους» έναντι της ωμής επιθετικότητας…
    Βγάλε άκρη…Αισθάνομαι σαν να προσπαθώ να συνενοηθώ με τροχονόμο στη Μεσογείων:όταν θέλει καί εφόσον θέλει…
    ΥΓ.Αίσχος
    ΥΓ2.Ντροπή
    ΥΓ3.Όνειδος
    ΥΓ4.Στην πυρά με τις ξενέρωτες(Άννα Βίσση)
    ΥΓ5.Η βία δεν είναι λύση,η Λία,όμως,είναι Βίσση*(η αδελφή της Αννούλας)

    *Το διάβασα σε τοίχο,σε κάποιο δρόμο των Αθηνών

  5. Ο/Η koukouroukoy λέει:

    τολμώ να πω, πως κάθε βρισιά σ’ αυτό το κείμενο θα ταν απολύτως δικαιολογημένη!

  6. Ο/Η ElriCk λέει:

    Ε;Έτσι…
    ΥΓ.Δεν ήξερα τί να γράψω,αλλά ήθελα να πω την παπαριά μου

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s