Ο θάνατος ή το μετέωρο άλμα της Αφθαρσίας… | του ElriCk

ImageΟ Έλρικ ξύπνησε κάθιδρος μέσα στη νύχτα…-»Θα πεθάνω», σκέφτηκε έντρομος…-»Κάποια μέρα θα πεθάνω»…Δεν ένοιωσε ότι θα πέθαινε τη δεδομένη στιγμή, όμως διαπίστωσε πόσο θνητός ήταν. Ανασηκώθηκε στο κρεββάτι του καί χάιδεψε μηχανικά το μπράτσο του!Λόγω του άγχους των ημερών δε μπορούσε να κοιμηθεί καλά: λαγοκοιμόταν ενώ το μυαλό του δούλευε. Απραξία, λίγα χρήματα, κακή δουλειά, κακές σχέσεις….; Όλα αυτά για ποιο λόγο;Αφού κάποια των ημερών θα πέθαινε! Το σάρκινο σύμπλεγμα μυών, νεύρων και φλεβών που απάρτιζε το κορμί του καθώς το αντίκρυζε θα γινόταν η ύλη που θα έτρεφε το χώμα… Γιατί όλα τα ζωντανά όντα, ανεξαρτήτως της θέσης τους στη βιολογική κλίμακα, γεννιούνται και ζουν με ένα σκοπό κι ένα προορισμό: τον θάνατο…

Έτσι και οι άνθρωποι: όλοι οι άνθρωποι ανεξάρτητα με την καταγωγή τους, την κοινωνική τους θέση, την οικονομική επιφάνειά τους, θα γεννηθούν στο κουβούκλιο της μήτρας για να καταλήξουν στο κουβούκλιο ενός φερέτρου. Όλοι, χωρίς διακρίσεις… Οι βασιλείς και οι απόκληροι.

Γεννιόμαστε, αναπτυσσόμαστε, μεγαλώνουμε, πηγαίνουμε στο σχολείο, δενόμαστε με ανθρώπους, τρεφόμαστε, μπαίνουμε στο πανεπιστήμιο, κάνουμε έρωτα, λογομαχούμε, παντρευόμαστε, υποφέρουμε, υπηρετούμε τη στρατιωτική θητεία μας, εργαζόμαστε, φροντίζουμε, γεννάμε οι ίδιοι, διασκεδάζουμε, γινόμαστε χυδαίοι, γελάμε, γινόμαστε ελεήμονες, ωριμάζουμε… Ουφ! Κουράστηκα να γράφω…Tα ρήματα είναι ατέλειωτα σαν τις μέρες της Αιωνιότητας, παρεμβάλλονται μεταξύ της δεδομένης αρχής η οποία είναι η γέννηση και του αναπόφευκτου τέλους: του θανάτου.

Η μόνη διαφορά στις ζωές των ανθρώπων, η μόνη διαφορά της ζωής σου από την δική  μου έγκειται στην παρουσία και την ένταση των καταστάσεων που περιγράφουν τα ρήματα. Δηλαδή: Άλλος πλουτίζει, άλλος χάνει την περιουσία του, άλλος ερωτεύεται, άλλος χωρίζει, άλλος τα πίνει με την παρέα του, άλλος παρατηρεί τη βροχή πίνοντας μόνος…

Ζωντανό παράδειγμα: Στις χώρες της Αφρικής και σε μερικές της Ασίας οι άνθρωποι πεινούν και εξαθλιώνονται εδώ καί πολλά χρόνια. Στον υπόλοιπο πλανήτη, κυρίως σε Αμερική και Ευρώπη, η Κρίση άρχισε μόλις πριν 4 χρόνια και οι ενδείξεις λιμού μέσα στον τελευταίο χρόνο.

Δεν ζούμε όλοι την ίδια ζωή, λοιπόν, ούτε θα έχουμε τον ίδιο θάνατο.

Ο Έλρικ ένοιωσε άβολα σκεπτόμενος όλα αυτά…Εδώ καί μέρες, η γιαγιά του ήταν καταπονημένη και άρρωστη, χωρίς να έχει κάποια ασθένεια που να υπάγεται σε παθολογικά αίτια. Η ψυχίατρος απεφάνθη ότι η γιαγιά αρρώστησε απο »φόβο θανάτου»! Τον πρωταρχικό φόβο που έχουν όλα τα έμβια όντα όταν συνειδητοποιούν για πρώτη φορά ότι κάποια μέρα θα πεθάνουν ή όταν αισθάνονται ότι αυτή η μέρα είναι κοντινή! Γι’ αυτό πετάχτηκε στον ύπνο του ταραγμένος, ανησυχώντας για τη γιαγιά του αλλά και για το δικό του θάνατο!

Αυτό είναι λοιπόν; Tέρμα το πανηγύρι; Ματώνω να έχω καλή σχέση με την οικογένειά μου, πασχίζω να προβάλλω θετική εικόνα στον κοινωνικό περίγυρό μου, αναζητώ να συνάψω σταθερούς, ειλικρινείς δεσμούς φιλίας, στεναχωριέμαι όταν από τον κωλοεγωισμό μου χάνω έναν φίλο… Αλήθεια, εκείνη η καστανόξανθη με την ωραία μυτούλα γιατί με απέρριψε έτσι; Όλα αυτά που με προβληματίζουν, κάποια μέρα θα με ακολουθήσουν στη φθορά, στους μικροοργανισμούς και την αποσύνθεση…Ε, όχι Κύριε! Δεν το αποδέχομαι αυτό!

Ψάχνω παρηγοριά στην Τέχνη, διαβάζω φιλοσοφία καi ανανεώνω τους δεσμούς μου με την Θρησκεία, μα κυρίως την Πίστη, όταν αναλογίζομαι τον θάνατο… Όντως δεν υπάρχει τίποτα μετά; Είμαστε καταδικασμένοι σαν σκόνη στον άνεμο όπως τραγουδούν οι Kansas στο »dust in the wind»; Δε μπορώ να το δεχτώ, συγχώρεσέ με…

Ο γέρων Παΐσιος (1924-1994) είχε πει πως όπως ο Θεός είναι Αθάνατος έτσι κι ο άνθρωπος είναι »χάρη(δυνάμει)» Αθάνατος, ζεί μεν σε σάρκινο σώμα στην παρούσα ζωή, αλλά αυτό αποτελεί το »λείψανο» πού θα αφήσει καθώς η πραγματική ζωή δεν είναι εδώ, αλλά μετά τον θάνατο. Το επιχείρημα που χρησιμοποιεί ο Παΐσιος είναι πως όλα τα συναισθάνεται η ψυχή, τον πόνο και τη χαρά. Ο Άνθρωπος προγεύεται την Κόλαση ή τον Παράδεισο ανάλογα με την ψυχική του κατάσταση κατά την περίοδο της ζωής του στη Γη.

Ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Πλάτωνας(427π.Χ-347π.Χ), στο έργο του:»Φαίδων ή Περί Ψυχής»(Κεφάλαιο 64,χωρία:β-γ) περιγράφοντας τον δάσκαλο του Σωκράτη(470π.Χ ή 469π.Χ-399π.Χ) να οδεύει προς τον θάνατο αναφέρει:-»O Θάνατος όπως και ο Έρως είναι σύντροφος της ζωής με τον οποίο πρέπει να συμφιλιωθείς. Όσοι πραγματικά φιλοσοφούν, γνωρίζονται καλά με τον θάνατο»… Στο έργο Γοργίας (Κεφ.524,χωρίο γ) ο Πλάτων καταγράφει για άλλη μιά φορά τον Σωκράτη:-»o θάνατος δεν είναι τίποτα άλλο από τον διαχωρισμό δύο πραγμάτων μεταξύ τους, του σώματος και της ψυχής», ενώ πάλι στο: »Φαίδων» (Κεφ.10, χωρίο ε), επισημαίνει:-»Οταν επέρχεται ο θάνατος στον άνθρωπο, το μεν θνητό μέρος αυτού, ως φαίνεται, πεθαίνει, το δε, αθάνατο: η ψυχή, σηκώνεται και φεύγει σώο καί άφθαρτο»…

Ο επίσης αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Επίκουρος(341π.Χ-270π.Χ),ιδρυτής μίας εκ των πιο δημοφιλών φιλοσοφικών σχολών της Αρχαίας Ελλάδος:του »Κήπου του Επίκουρου»,υποστηρίζει αντίθετα με την Αθανασία της ψυχής που πρεσβεύουν οι Πλατωνικοί φιλόσοφοι και ο Χριστιανισμός μεταγενέστερα:-»o θάνατος αποτελεί ένα τίποτα για τους ανθρώπους,γιατί όταν υπάρχουμε εμείς, θάνατος δεν υπάρχει, ενώ όταν ο θάνατος είναι παρών, δεν υπάρχουμε εμείς»…Πίστευε με λίγα λόγια,πως ο άνθρωπος δεν »συναντάται» ποτέ με τον θάνατο, καθώς όταν είναι ζωντανός δεν υφίσταται θάνατος, ενώ όταν πεθαίνει ο άνθρωπος δεν είναι σε θέση να τον βιώσει(ζήσει), γιατί απλά δεν ζεί…

Υπάρχουν μέρες πού φοβάμαι…Το εγώ μου,δεν μου επιτρέπει να δεχτώ ότι θα πεθάνω!Ο Όμηρος γράφει στην »Ιλιάδα»του(Ραψωδία Π,στίχος 672):-»o  Ύπνος καί ο Θάνατος είναι δίδυμα αδέλφια»,σαν να περιγράφει πως ο θάνατος δίδει συνέχεια στην ύπαρξη του ανθρώπου,όπως ο ύπνος αναζωογονεί το κουρασμένο σώμα.

Όλα αυτά είναι υπέροχα όταν ανάγονται στη σφαίρα της φιλοσοφίας, αλλά πιο πολύ από το δικό μου θάνατο φοβάμαι τον θάνατο κάποιου που αγαπώ τρελλά….Πώς θα αντιδράσω τότε,τι θα πω, πόσο στωικά θα το αντιμετωπίσω όλο αυτό;Η απώλεια με τρομάζει και η προοπτική να μη ξαναδώ κάποιον που ζούσα μαζί του, πού ήξερα τα χούγια και τις αρετές του, το χαμόγελο και τα νεύρα του…Τι θα κάνω τότε; Ο Επίκτητος(50μ.Χ-138μ.Χ),Στωικός φιλόσοφος,γεννημένος στην Ιεράπολη της Φρυγίας,έγραψε:-»Να μην πείς για οποιονδήποτε και ο,τιδήποτε το έχασα,αλλά το απέδωσα…Πέθανε το παιδί σου;Απεδόθη!Πέθανε η γυναίκα σου;Απεδόθη!Έκλεψαν την περιουσία σου;Μα απεδόθη καί αυτή!Όσο σου δίνεται να το έχεις,φρόντιζε το ως κάτι ξένο!Όπως οι περαστικοί,το ξενοδοχείο»…

Πηγές 1_)Wikipedia:i)Γέρων Πα’ί’σιος   ii)Πλάτων  iii)Σωκράτης iv)Επίκουρος v)Επίκτητος

2_) xrysalogia.gr:Αποφθέγματα αρχαίων Ελλήνων καί Λατίνων

3_) Ομήρου Ιλιάδα

About ElriCk

Elrick is described as follows:It is the colour of a bleached skull, his flesh; and the long hair which flows below his shoulders is milk-white. From the tapering, beautiful head stare two slanting eyes, crimson and moody, and from the loose sleeves of his yellow gown emerge two slender hands, also the colour of bone.[2] Elric was the last emperor of the stagnating island civilization of Melniboné. Physically weak and frail, the albino Elric must take drugs—later retconned to mean special herbs—in order to maintain his health. In addition to herb lore, his character becomes an accomplished sorcerer and summoner, able to summon powerful, supernatural allies by dint of his royal Melnibonéan bloodline. Unlike most others of his race, Elric possesses something of a conscience; he sees the decadence of his culture, and worries about the rise of the Young Kingdoms, populated by humans (as Melniboneans do not consider themselves such) and the threat they pose to his empire. Because of his introspective self-loathing of Melnibonéan traditions, his subjects find him odd and unfathomable, and his cousin Yyrkoon (next in the line of succession, as Elric has no heirs) interprets his behavior as weakness and plots Elric's death. As emperor of Melniboné, Elric wears the Ring of Kings, also called the Ring of Actorios, and is able to call for aid upon the traditional patron of the Melniboné emperors, Arioch, a Lord of Chaos and Duke of Hell. From the first story onwards, Elric is shown using ancient pacts and agreements with not only Arioch but various other beings—some gods, some demons—to assist him in accomplishing his tasks.
This entry was posted in Τα δικά μας κείμενα. and tagged , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

4 Responses to Ο θάνατος ή το μετέωρο άλμα της Αφθαρσίας… | του ElriCk

  1. Ο/Η koukouroukoy λέει:

    Δεν σου κρύβω ότι ταράχτηκα λίγο βραδιάτικα!
    Υγ. πρέπει να διαβάσεις το βιβλίο «Στον κήπο του Επίκουρου» , Yalom.
    Ίσως βρεις απαντήσεις ενδιαφέρουσες!

  2. Ο/Η ElriCk λέει:

    Να σου πω κάτι;Ποτέ δεν πήρα τίποτα στη ζωή μου ως δεδομένο…Στεκόμουν εκεί,περιμένοντας να ακούσω όλες τις απόψεις,να αντικρύσω όλες τις πτυχές,να ταξινομήσω όλες τις αποχρώσεις ενός ζητήματος!Ήθελα να ξέρω την γνώμη όσων περισσότερων μπορούσα…
    Σχετικά με τη μεταθανάτια ζωή,όμως,είμαι ίσως απόλυτος.Θα μου πείς:-»πως είσαι τόσο βέβαιος,ρε φίλε;Aφού αποτελεί ένα τελείως θεωρητικό πεδίο!Παρόλα αυτά το αισθάνομαι έντονα:δεν χανόμαστε μετά το θάνατο!Η επικούρεια φιλοσοφία,αν καί είναι ιδιαίτερη,σημαντική,ριζοσπαστική,δεν με »καλύπτει»καθόλου…
    O πυρήνας του ανθρώπου επικεντρώνεται στην ψυχή,ενώ το σώμα καί τα όργανα του συνιστούν το όχημα πού μεταφέρει την ψυχή μας,το »Είναι»μας,σε αυτή τη διάσταση που λέγεται ζωή,Γη,Ελλάς,2012…
    ΥΓ.Αυτή είναι η απόλυτη πεποίθηση μου!Δε θα μπορούσα,καί αν μπορούσα δε θα ήθελα να την επιβάλλω σε κανέναν…
    ΥΓ2.Θα τσεκάρω το βιβλίο του Yalom.Σε ευχαριστώ…

  3. Ο/Η shinebarber λέει:

    o woody allen για το θανατο: «my relationship with death remains the same, i am strongly against it»… 🙂

    • Ο/Η ElriCk λέει:

      Χαχαχαχ…Προσπαθώντας να αναπαράγω ρήσεις »σοβαρών»φιλοσόφων σχετικά με το θάνατο,ξέχασα τους πιό σημαντικούς »φιλοσόφους» των καιρών:τους κωμικούς!Σε ευχαριστώ πολύ γιά την επισήμανση σου

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s