Το χρονικό των Βορείων βασιλείων | του ElriCk

ImageΠάει καιρός…Πολύς καιρός…Ίσως να ήταν τα προηγούμενα Χριστούγεννα που….Ναί!Τότε ήλθα!Πέρασε ένας χρόνος από τότε πού βρέθηκα γιά σένα στα βασίλεια του Βορρά!Ήρθα να επανορθώσω:έπαιξα μαζί σου,δεν σε πήρα στα σοβαρά,σε »πρόδωσα»,κατόπιν σε έχασα καί»ανέβηκα»να σε βρω από εγωισμό,διότι δεν ήθελα να σε έχει άλλος,επειδή αυτό πονάει.Όταν ήσουν κοντά μου,δεν έδινα,βέβαια,σημασία αλλά μετά…Το μετά σκοτώνει,δεσποινίς!

Μπορεί να ένοιωθα κι άλλα πράγματα εκτός από εγωισμό,δεν ξέρω…Πάντως μιά στοργή,σίγουρα.Δε το παίζω σκληρός:λέω ότι ένοιωθα μόνο μιά στοργή,έτσι ώστε να μην προβώ σε μεγάλα λόγια,όπως τότε….

Περίεργα όντα εμείς οι άνθρωποι,τρέχουμε σα μικρά γατάκια πίσω από τις ουρές μας.Αν ωριμάσουμε μαθαίνουμε πως όσο και να κυνηγάς την ουρά σου,ποτέ δεν θα την αρπάξεις.Γιατί η ουρά είναι πίσω:όταν περπατάς μπροστά εκείνη ακολουθεί!Πάντα ακολουθεί,στο προσυπογράφω,ακόμα καί αν δεν έχεις ουρά,η ουρά πού θα έπρεπε να έχεις ακολουθεί…Προσωπικά την κυνήγησα καί έμεινα κολοβός!Με ρωτάς πως;

Λύσσαξα στο κρύο!Ο πούστης o άνεμος των Βορείων βασιλείων πάντα αιφνιδιάζει τους ντελικάτους του Νότου…Γαμημένο κρύο,να πέφτει ο ήλιος,να σε περιμένω απέξω από εκεί πού εργάζεσαι καί να φοβάμαι…Χα!Εγώ;Να φοβάμαι;΄Ε σου λέω δε φοβήθηκα στιγμή:χεσμένος ήμουν.Φοβόμουν μη με απορρίψεις,μη φοβηθείς εσύ,μη νομίσεις ότι παρεμβαίνω στην ζωή σου,καταστρατηγώντας την ιδιωτικότητα σου.Δε σου είχα πεί πως θα έλθω…Φώναξα το όνομα σου από μακρυά,με αμφιβολίες:δεν ήθελα να με θεωρείς απειλή.Στο είχα πεί:είμαι άλλος ένας μαλάκας άντρας,όχι κατάσκοπος.

Μετά πήγαμε στο σπίτι σου,έφτιαξες εκείνη την πλαστική μαλακία,το νεσκαφέ,ήπιαμε λίγο,με παρακάλεσες να φύγω…Έφυγα,δεν έφυγα;

Kαθώς επέστρεφα στο Νότο,ήταν καί εκείνος ο ψηλός μελαχροινός πού συνταξιδεύαμε καί μου έπιασε κουβέντα…Έλεγε βλακείες,πολλές βλακείες,λες καί ήταν φυγάς από κάποια μεσημεριανή εκπομπή life style.Ήταν καί εμφανίσιμος…Είχε το πακέτο…Εκεί πού έβγαζα όλη την κακία μου,ίσως επειδή ήταν όμορφος,σίγουρα επειδή με απέρριψες καί,δη,με αυτόν τον τρόπο,αναλογίστηκα…Άρχισα να σκέφτομαι,πως όσο πεζός,βλακώδης,στερεοτυπικός ακουγόταν ο »ψηλός»στα αυτιά μου,άλλο τόσο πεζό.βλακώδη,γελοίο θεωρούσες,εμένα τον ίδιο πιά!!!!

Σπάστηκα,αηδίασα(όχι με σένα,ρε)ένοιωσα να με ρουφάει δε ξέρω καί εγώ τι!Εντωμεταξύ,ο »ψηλός»με αποκαλούσε πλέον με το βαπτιστικό μου όνομα!Γίναμε κολλητοί,λες;

Όταν επέστρεψα τελικά στην Αθήνα ήμουν ένα μάτσο σκατά!Προσπαθούσα να συμβιβαστώ με την απόρριψη…Πήγα ξανά στον πνευματικό μού,στον οποίο είχα μιλήσει γιά σένα,καί με είχε παροτρύνει να έλθω να σε βρω γιά να εξηγηθώ.

-»Τζίφος,πάτερ Βασίλειε»…Πάπαλα!Αιωνία η μνήμη!Τετέλεσθαι!

Μού επισήμανε ξανά,πως γιά να μη με δεχτείς πίσω,σημαίνει πως ο Θεός δεν σε προόριζε γιά μένα:-»Δεν κάνει αυτή η γυναίκα γιά σένα,Έλρικ»…

Ρε,παππούλη,με δουλεύεις;Αισθάνομαι πως είμαι στα χέρια του Θεού,καμμιά φορά,αλλά…Πως ο Θεός,μωρέ ανακατεύεται;Σιγά,μην φταίει ο Θεός πού εγώ είμαι μαλάκας καί δε με θέλει αυτή…Ρε συ,θέλω να λέω ότι πιστεύω,αλλά καμμιά φορά δεν πιστεύω,ούτε Τον εμπιστεύομαι…

Πέρασε καιρός,δεν είπα;Έ,πρέπει να ήταν τα προήγουμενα Χριστούγενα.Τότε ήταν που ξεκόψαμε,ενώ τον Γενάρη ήλθα να σε δω τελευταία φορά…

Θα ήθελα να πάρω εκδίκηση,αλλά…αφού δεν ταιριάζαμε,τελικά,γιατί να το πράξω;Είναι η πιό τρανή απόδειξη,πως δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα εκτός,ευτυχώς,από τις ζωές μας.

Έκανα πολλές βλακείες,ωστόσο όταν κάποιος σου ζητά συγγνώμη,ταπεινώνεται ενώπιον σου,εξακολουθεί να σου μιλάει αν σε δεί σε κάποιο διαδικτυακό τόπο,χωρίς να σε διεκδικεί,διότι »έλαβε το μήνυμα»,καί,εσύ,συνεχίζεις να τον απαξιώνεις,τότε κάτι δεν πάει καλά!!!Η πληγή,μέσα σου,μεταβάλλεται σε μοχθηρία,καί αυτό δε το θέλω.Δεν θέλω να σκέφτομαι,πως έγινε αυτό,δεν μπορώ να το κατανοήσω…Όχι γιά σένα…Δε θέλω να θυμάμαι πως άλλαξες…Όμως,δοξα Σοί ο Θεός,μαθαίνω έναν πραγματικό λόγο,γιατί δεν έπρεπε να είμαστε μαζί!

About ElriCk

Elrick is described as follows:It is the colour of a bleached skull, his flesh; and the long hair which flows below his shoulders is milk-white. From the tapering, beautiful head stare two slanting eyes, crimson and moody, and from the loose sleeves of his yellow gown emerge two slender hands, also the colour of bone.[2] Elric was the last emperor of the stagnating island civilization of Melniboné. Physically weak and frail, the albino Elric must take drugs—later retconned to mean special herbs—in order to maintain his health. In addition to herb lore, his character becomes an accomplished sorcerer and summoner, able to summon powerful, supernatural allies by dint of his royal Melnibonéan bloodline. Unlike most others of his race, Elric possesses something of a conscience; he sees the decadence of his culture, and worries about the rise of the Young Kingdoms, populated by humans (as Melniboneans do not consider themselves such) and the threat they pose to his empire. Because of his introspective self-loathing of Melnibonéan traditions, his subjects find him odd and unfathomable, and his cousin Yyrkoon (next in the line of succession, as Elric has no heirs) interprets his behavior as weakness and plots Elric's death. As emperor of Melniboné, Elric wears the Ring of Kings, also called the Ring of Actorios, and is able to call for aid upon the traditional patron of the Melniboné emperors, Arioch, a Lord of Chaos and Duke of Hell. From the first story onwards, Elric is shown using ancient pacts and agreements with not only Arioch but various other beings—some gods, some demons—to assist him in accomplishing his tasks.
This entry was posted in Τα δικά μας κείμενα. and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to Το χρονικό των Βορείων βασιλείων | του ElriCk

  1. Ο/Η adiakrith λέει:

    Απολαυστική η διαδικασία του να αφήνεσαι…να δίνεσαι..να προσπαθείς…Επίπονη η διαδικασία της απόρριψης…αλλά περισσότερο της αλήθειας…της αλήθειας που δεν θέλουμε να υπάρχει κ όμως είναι εκεί..και ευτυχώς δηλάδη που είναι γιατί εμείς πολλές φορές στο βωμό των επιθυμιών μας της γυρίζουμε την πλάτη…αυτή όμως είναι εκεί κ είναι ΛΥΤΡΩΣΗ πάντα.

  2. Ο/Η ElriCk λέει:

    Καλησπέρα…Ευχαριστώ πού διάβασας το κείμενο μου!Η αλήθεια είναι πάντα εκεί,έτσι;Έχεις δίκιο!Αρνούμαστε πεισματικά να την αντικρύσουμε,επειδή απειλεί την ακεραιότητα του εγωισμού μας…

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s