Η επιθυμία του Καζαντζάκη να γίνει βουλευτής του Βενιζέλου, στη θέση του γαμπρού του!

Η πρωτότυπη φωτογραφία του 1905, με τη μητέρα και τις αδελφές του

του Αλέκου Ανδρικάκη

Μια σπάνια στιγμή κοινής παρουσίας του Νίκου Καζαντζάκη με τη μητέρα και τις αδελφές του απαθανάτισε ο φωτογραφικός φακός στις αρχές του περασμένου αιώνα.
Η φωτογραφία είναι πρωτότυπη, όπως μπορεί να διακρίνει κάποιος. Η φθορά από το πέρασμα του χρόνου δεν αλλοιώνει την ιστορική της αξία.

Η εικόνα δείχνει το μεγάλο στοχαστή και συγγραφέα στο τέλος των φοιτητικών του χρόνων να βρίσκεται στο Ηράκλειο και να ποζάρει με τα άλλα μέλη της οικογένειας του στην οικογενειακή φωτογραφία, που ανήκει στη συλλογή  της Κατερίνας Λιαπάκη.
Αριστερά είναι η μεγάλη αδελφή του Νίκου Καζαντζάκη Αναστασία, μετέπειτα Σακλαμπάνη, και δεξιά η μικρότερη Ελένη, αργότερα Θεοδοσιάδη.
Μπροστά στο συγγραφέα κάθεται η μητέρα του Ελένη.
Δημοσιεύουμε τη φωτογραφία χωρίς να επιχειρήσομε «διορθώσεις» στα σημάδια του χρόνου, επειδή στην περίπτωση αυτή και τα ίχνη του ενός και πλέον αιώνα που πέρασε έχουν την αξία τους για την ιστορία.
Έχει τραβηχτεί πιθανότατα στο Ηράκλειο (είναι μάλλον δύσκολο να βρέθηκαν όλοι μαζί στην Αθήνα), αλλά το αριστερό κάτω μέρος όπου φαίνεται να είχε υπογράψει ο φωτογράφος, είναι αλλοιωμένο.
Στο Ιστορικό Μουσείο Κρήτης, όπου υπάρχει αντίγραφο αυτής της πρωτότυπης φωτογραφίας, αναφέρεται ότι η φωτογράφηση έγινε το 1905.  Αντίγραφα υπάρχουν και σε άλλες συλλογές.

Να προσθέσουμε ότι ο σύζυγος της Αναστασίας υπήρξε ο βενιζελικός βουλευτής Ηρακλείου Μιχαήλ Σακλαμπάνης. Μάλιστα, το 1915 ο Καζαντζάκης ζήτησε την άδειά του προκειμένου να πολιτευτεί! Ήταν η περίοδος που πίστευε πολιτικά στον Βενιζέλο κι ήθελε να γίνει βουλευτής του.

Η πίστη του Νίκου Καζαντζάκη στον Ελευθέριο Βενιζέλο, αλλά και η διάθεση του να αναμειχτεί στην πολιτική, ως υποψήφιος βουλευτής στο Ηράκλειο, εκφράζονται σε μια επιστολή του μεγάλου Κρητικού στοχαστή και συγγραφέα προς την αδελφή του τον Φεβρουάριο του 1915, όταν ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, έχοντας τη θέση ότι η χώρα θα έπρεπε να πάρει μέρος στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ, αναγκάστηκε να παραιτηθεί, καθώς διαφώνησε με τον γερμανόφιλο βασιλιά Κωνσταντίνο, που δεν ήθελε να συγκρουστεί με τον Κάιζερ της Γερμανίας.
Ο Βενιζέλος παραιτήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου, τον διαδέχτηκε ο λαϊκός Δημήτριος Γούναρης και προκηρύχθηκαν εκλογές για την 31η Μαΐου, τις οποίες κέρδισαν οι Φιλελεύθεροι.
Ο Καζαντζάκης, συναισθηματικά φορτισμένος από την εξέλιξη της παραίτησης, έγραψε στις 26 Φεβρουαρίου 1915 στην Αναστασία, από την Αθήνα όπου βρισκόταν, εκφράζοντας τη θλίψη του. «Δε φαντάζεσαι τη λύπη μου», έγραφε. «Έπεσαν μαζί του και όλοι οι άνθρωποι που ήσαν στην εξουσία και ήσαν φίλοι μου. Τώρα όλοι μου είναι άγνωστοι και εχθροί. Μ’ αυτό δεν είναι τίποτα. Λυπούμαι για την Ελλάδα, γιατί μόνον ο Βενιζέλος είταν άξιος να την κυβερνήσει».
Κι εξέφραζε την επιθυμία να είναι υποψήφιος βουλευτής του Βενιζέλου στο Ηράκλειο, για τον βοηθήσει. Με την προϋπόθεση να συμφωνούσε ο Μιχαήλ Σακλαμπάνης, ο οποίος είναι προφανές ότι δεν συμφώνησε, καθώς τελικά εξετέθη ως υποψήφιος και εξελέγη βουλευτής του Κόμματος Φιλελευθέρων.

«Τώρα, αρχές Μαΐου, θα γίνουν εκλογές και ελπίζω να βγει πάλι ο Βενιζέλος», έγραφε χαρακτηριστικά στην επιστολή του προς την Αναστασία. Πολλοί φίλοι μου θα εκτεθούν βουλευτές και εγώ θα δεχόμουν αν ήθελε ο Σακλαμπάνης να μου παραχωρήσει τη θέση του∙  αυτόν δεν τον συμφέρει να μένει στην Αθήνα, ν’ αφήσει το γραφείο του, το σπίτι του και να μένει εδώ. Γι αυτό και πρόπερσυ του πρότεινα, μα δεν εδέχτη και φέτο δεν πιστεύω να δεχτεί. Αυτό με στενοχωρά γιατί ήταν ευκαιρία να πολεμήσω στη Βουλή, τώρα που τόσο έχει ανάγκη ο Βενιζέλος από φίλους».

Ο Καζαντζάκης δεν έγινε ποτέ βουλευτής, αλλά αργότερα συνεργάστηκαν με τον Βενιζέλο, όταν ο τελευταίος τον διόρισε Γενικό Διευθυντή στο υπουργείο Περιθάλψεως.
Στη συνέχεια οι δυο τους συγκρούστηκαν, και η πολιτική τους φιλία χάλασε. Αφορμή ήταν το ποντιακό ζήτημα, το οποίο ο Καζαντζάκης θεωρούσε ότι θα έπρεπε να λυθεί με απελευθερωτικό αγώνα της Ελλάδας, σε αντίθεση με τον Βενιζέλο, που πίστευε στη διπλωματική οδό. Στην ουσία όμως ήταν η αναζήτηση του Καζαντζάκη νέων δρόμων στη σκέψη του.

Φωτογραφίες που καταγράφουν μια ιστορική στιγμή. Ενός ολόκληρου κόσμου ή μιας ομάδας ανθρώπων. Το Cretalive παρουσιάζει καθημερινά αδημοσίευτες ή σπάνιες φωτογραφίες – ντοκουμέντα ιστορικών προσώπων, στιγμών ή εποχών, αλλά και δικών μας ανθρώπων, από την οικογενειακή συλλογή, που εντάσσονται στο χώρο του χρόνου και του τόπου. 

πηγή:cretalive

This entry was posted in Είδαμε κι ακούσαμε and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

1 Response to Η επιθυμία του Καζαντζάκη να γίνει βουλευτής του Βενιζέλου, στη θέση του γαμπρού του!

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s