»Θεοί των αποστατημένων λεγεώνων(Η ιστορία του Ιουλιανού του Παραβάτη)-Β’ Μέρος | του ElriCk

Image Το πρώτο μέρος εδώ

Παράλληλα με την διαμάχη μεταξύ του Κωνστάντιου  και του Ιουλιανού για την επικράτηση ενός από τους δύο ως μοναδικού Καίσαρα της Ρωμαϊκής επικράτειας, υποκινείται πόλεμος από τους Πέρσες στις Ανατολικές επαρχίες της Αυτοκρατορίας. Εν έτι 360 μ.Χ,ο Κωνστάντιος καλεί τον Ιουλιανό να αφήσει τη Γαλατία και να ενισχύσει με το στράτευμα του τις Ρωμαϊκές δυνάμεις που μάχονταν στην Ανατολή κατά των Περσών. Ο Ιουλιανός αρνείται να λάβει μέρος στην εκστρατεία της Ανατολής και, τον Φεβρουάριο του 360, ο ρωμαϊκός στρατός της Δύσης, τον ανακηρύσσει μοναδικό Καίσαρα της Αυτοκρατορίας, επαναστατώντας κατά του Κωνσταντίου. Στην αρχή, ο Ιουλιανός στέλνει συνεχείς επιστολές στον Κωνστάντιο προτρέποντας τον να του εκχωρήσει την απόλυτη εξουσία. Ο Κωνστάντιος αρνείται πεισματικά να ενδώσει, αλλά δεν μπορεί να κινηθεί εναντίον του, επειδή βρίσκεται ως επικεφαλής της εκστρατείας κατά των Περσών, ενώ ο Ιουλιανός, ολόκληρο το έτος (360) διεξάγει πολεμικές επιχειρήσεις κατά των Αλαμανών και των Φράγκων, σχεδιάζοντας παράλληλα εισβολή στην επικράτεια του Κωνστάντιου

Την άνοιξη του 361μ.Χ,ο Ιουλιανός θα εισβάλλει στην παραδουνάβια επαρχία του Σιρμίου, προκαλώντας την οργή του Κωνστάντιου, ο οποίος ήδη κινούταν στρατιωτικά εναντίον του. Ένα απροσδόκητο γεγονός,όμως, θα αποτρέψει τον Ρωμαϊκό εμφύλιο και θα αναγορεύσει μοναδικό άρχοντα της Ρώμης τον Ιουλιανό. Ο Κωνστάντιος, αρρωσταίνει κοντά στην πόλη Μοψουκρήνη της Κιλικίας και πεθαίνει στις 3 Νοέμβρη του 361. Πριν πεθάνει,βαπτίζεται Χριστιανός και εκχωρεί όλες τις εξουσίες στον Παραβάτη…

Η πρώτη πολιτική κίνηση του Ιουλιανού, μετά το θάνατο του Κωνστάντιου, ήταν να συνοδεύσει την σωρό του από το λιμάνι της Κωνσταντινούπολης ως το Ναό των Αγίων Αποστόλων, όπου ψάλθηκε και η επικήδεια δέηση. Χωρίς καν αυτοκρατορικά διακριτικά, απέριττος και απλός, αποσκοπούσε στο να κερδίσει την εμπιστοσύνη του λαού και του στρατού των Ανατολικών επαρχιών, τονίζοντας ότι κατέχει δικαιωματικά την εξουσία του Αυτοκράτορα και όχι με μέσα σφετερισμού. Κατόπιν αυτού, απέλυσε πλήθος αυλικών, κολάκων, αξιωματούχων και άλλων »παρασίτων» για να περιορίσει τη διαφθορά στην Αυτοκρατορική αυλή, αλλά και προκειμένου να καταστεί πιο προσιτός στον απλό λαό…

Η θρησκευτική πολιτική του Ιουλιανού: Ο Ιουλιανός ήταν μεγάλος θαυμαστής και λάτρης της Κλασσικής Παιδείας και του αρχαίου Ελληνικού Πνεύματος. Ως εκ τούτου, αγωνίστηκε σκληρά για να αναβιώσει την λατρεία των δώδεκα θεών του Ολύμπου στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και στράφηκε εναντίον του Χριστιανισμού, τον οποίο θεωρούσε ασύμβατο με την Ελληνική Φιλοσοφία και το μεγαλείο του Ελληνικού ιδεώδους. Πρέσβευε ότι η ισχύς της Ρώμης, ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με την λατρεία των θεοτήτων της Ελληνικής μυθολογίας-θεολογίας.
Γι’αυτούς τους λόγους, ο Παραβάτης αποσκοπούσε σε μια βαθύτερη θρησκευτική μεταρρύθμιση με βάση την Εθνική (ειδωλολατρική) θρησκεία και όχι απλά σε μία νομοθετική ρύθμιση που θα αναγνώριζε το δικαίωμα των Ρωμαίων πολιτών να επιδίδονται στην λατρεία του Δωδεκαθέου. Όμως, παρόλο που ο Ιουλιανός σχεδίαζε τον εξοβελισμό της Χριστιανικής θρησκείας από την Αυτοκρατορία, τόσο με άμεσους, όσο και με έμμεσους τρόπους, αναδιοργάνωσε την Ειδωλολατρική πίστη σύμφωνα με τα πρότυπα οργάνωσης και λειτουργίας του θεσμού της Εκκλησίας. Εν έτι 362μ.Χ, η Εθνική θρησκεία καθιερώνεται ξανά ως επίσημη θρησκεία της Ρώμης με πληθώρα μέτρων, εκ των οποίων τα σημαντικότερα ήταν: 1_) απαγόρευση σε Χριστιανούς του δικαιώματος να διδάσκουν Ελληνική φιλοσοφία και κλασσική παιδεία, γενικότερα.
2_) Ανάκληση από την εξορία αρειανοφρόνων και άλλων αιρετικών Χριστιανών, με σκοπό να προκληθούν έριδες και ρήξη στους κόλπους της Εκκλησίας.
Η κεντρική πνευματική οντότητα που τιμούσε το θρησκευτικό σύστημα που αποπειράθηκε να εγκαθιδρύσει ο Ιουλιανός ήταν ο θεός Μίθρας. Ο Μίθρας επινοήθηκε και λατρεύτηκε αρχικά από τους αρχαίους Πέρσες και κατόπιν από Έλληνες και Ρωμαίους, από τον 1ο π.Χ έως και τον 5ο-6ο μ.Χ αιώνα. Παράλληλα με τον Μίθρα, εξέχουσα θέση στην θρησκεία αυτή, κατέλαβε η Νεοπλατωνική θεολογία, ενώ σε επίπεδο πρακτικής λατρείας (τελετών) τελούνταν πράξεις θεουργίας.
Η αποτυχία του Παραβάτη να ανατρέψει τη Χριστιανική θρησκεία, επιβεβαιώθηκε με τον πιο κραυγαλέο τρόπο στην πόλη της Αντιόχειας. Εκεί,στον αρχαίο ναό του Απόλλωνα, ο Αυτοκράτορας προσέφερε θυσία και επιδόθηκε σε τελετές που θα σηματοδοτούσαν την επίσημη επαναφορά της Ειδωλολατρίας σε όλη την επικράτεια. Ελάχιστοι κάτοικοι της Αντιόχειας έλαβαν μέρος στις θυσίες που διοργάνωσε ο Ιουλιανός, ενώ αντίθετα πάρα πολλοί Χριστιανοί τίμησαν την μνήμη του μάρτυρα Βαβύλα που γιορταζόταν στην πόλη εκείνες τις ημέρες. Η περιφρόνηση των αρχαίων θεών αλλά και η πίστη στον Χριστιανισμό, εξόργισαν τον Παραβάτη, ο οποίος διέταξε την απομάκρυνση των λειψάνων του Βαβύλα από τον τόπο λατρείας τους. Δυστυχώς για τον ίδιο, οι Χριστιανοί Αντιοχείς εξέλαβαν αυτή την διαταγή του ως ιεροσυλία και ανταπέδωσαν με αντίποινα, καίγοντας από τα θεμέλια τον ναό του Απόλλωνα.
Αν και ευφυέστατος, οξυδερκής, διορατικός και καλλιεργημένος όσο λίγοι αυτοκράτορες, ο Ιουλιανός ποτέ δεν μπόρεσε να κατανοήσει ότι οι ημέρες των αρχαίων θεών είχαν τελειώσει. Η επιμονή του στην Ειδωλολατρία, δεν του επέτρεψε να δει το αυτονόητο: Εκτός του ότι ο Χριστιανισμός είχε εδραιωθεί για τα καλά στις συνειδήσεις των Ρωμαίων ,η λατρεία του Απόλλωνα, του Μίθρα και του Αδώνιδος όχι μόνον, ήταν άκαιρες, αλλά προξενούσαν κωλύματα και δυσλειτουργία στην κρατική οργάνωση και την κοινωνική ζωή.
Ο Παραβάτης παρέμεινε αμετακίνητος στις θεολογικές απόψεις του μέχρι το θάνατο του, εμμένοντας στις υποκειμενικές του φαντασιώσεις σχετικά με την ανάκαμψη της Ειδωλολατρίας…

About ElriCk

Elrick is described as follows:It is the colour of a bleached skull, his flesh; and the long hair which flows below his shoulders is milk-white. From the tapering, beautiful head stare two slanting eyes, crimson and moody, and from the loose sleeves of his yellow gown emerge two slender hands, also the colour of bone.[2] Elric was the last emperor of the stagnating island civilization of Melniboné. Physically weak and frail, the albino Elric must take drugs—later retconned to mean special herbs—in order to maintain his health. In addition to herb lore, his character becomes an accomplished sorcerer and summoner, able to summon powerful, supernatural allies by dint of his royal Melnibonéan bloodline. Unlike most others of his race, Elric possesses something of a conscience; he sees the decadence of his culture, and worries about the rise of the Young Kingdoms, populated by humans (as Melniboneans do not consider themselves such) and the threat they pose to his empire. Because of his introspective self-loathing of Melnibonéan traditions, his subjects find him odd and unfathomable, and his cousin Yyrkoon (next in the line of succession, as Elric has no heirs) interprets his behavior as weakness and plots Elric's death. As emperor of Melniboné, Elric wears the Ring of Kings, also called the Ring of Actorios, and is able to call for aid upon the traditional patron of the Melniboné emperors, Arioch, a Lord of Chaos and Duke of Hell. From the first story onwards, Elric is shown using ancient pacts and agreements with not only Arioch but various other beings—some gods, some demons—to assist him in accomplishing his tasks.
This entry was posted in Αταξινόμητα, Τα δικά μας κείμενα. and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

1 Response to »Θεοί των αποστατημένων λεγεώνων(Η ιστορία του Ιουλιανού του Παραβάτη)-Β’ Μέρος | του ElriCk

  1. Παράθεμα: ”Θεοί των αποστατημένων λεγεώνων(Η ιστορία του Ιουλιανού του Παραβάτη)”-Γ’Μέρος | του ElriCk | Απ'όλα (με sos)

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s