Βίον ανθόσπαρτον | του shinebarber

one-big-fist

Γίνεται πολύς λόγος τις τελευταίες μέρες για το ΟΧΙ της Κύπρου, για το αν ήταν συνετό και για το ποιος ευθύνεται για το πολύ χειρότερο μνημόνιο που ετοιμάστηκε απο την ΕΕ και δόθηκε εκβιαστικά στον κυπριακό λαό.


Πολλοί πιστεύουν πως η Κύπρος κακώς καταψήφισε την πρώτη πρόταση του Eurogroup, αφού δεν υπήρχε «Σχέδιο Β», άλλοι θεωρούν πως δεν υπήρχε πολιτική βούληση από τη μεριά της Κυπριακής κυβέρνησης για να φτάσει το ΟΧΙ μέχρι το τέλος.
Είδαμε την Ελληνική κυβέρνηση να παρακολουθεί τις εξελίξεις από μακριά, είδαμε τον ΣΥΡΙΖΑ να στέλνει κλιμάκιο συμπαράστασης στο νησί θεωρώντας πως το ΟΧΙ άνοιξε το δρόμο προς τη διαπραγμάτευση, και είδαμε μεγάλη μερίδα της κοινωνίας να πανηγυρίζει σαν να κέρδισε ξανά η Εθνική το Euro. Απο τη μια ο ΣΥΡΙΖΑ να κατηγορεί την κυβέρνηση πως δεν διαπραγματεύτηκε όπως έπρεπε το δικό μας σχέδιο διάσωσης, από την άλλη η κυβέρνηση να κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ πως υπερασπίζεται τους Ρώσους μεγαλοκαταθέτες της Κύπρου και πως το πρόγραμμά του
και το «σχέδιο Β» θα καταστρέψουν τη χώρα. Και μέσα σε όλα ένας νέος όρος μπήκε στο λεξιλόγιό μας από τον ΣΚΑΙ. «Ευρωσκεπτικισμός».
Τελικά όμως, άνοιξε ο δρόμος για τη διαπραγμάτευση;

Σε όλα τα παραπάνω νομίζω πως ξεχάσαμε να υπολογίσουμε ένα σημαντικό παράγοντα.  Αν ο στόχος του Eurogroup ήταν η «διάσωση» των χωρών του νότου μέσα απο την αλληλεγγύη της Ευρώπης των λαών,  δεν θα χρειαζόταν ούτε σχέδιο Β, ούτε το σχέδιο Α, ούτε καν το μνημόνιο. Θα μας επέτρεπαν να κάνουμε πολιτική με βάση της ανάγκες της κοινωνίας στηρίζοντάς τη, χωρίς να μας εκβιάζουν με την ρευστότητα, τις δόσεις κ.τ.λ.
Όμως το Eurogroup δεν είναι ένα εκλεγμένο όργανο της Ευρώπης των λαών αλλά ένα διορισμένο όργανο, από καπιταλιστές
για να εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους και νομίζω πως όλοι είδαμε τα δόντια τους με το παράδειγμα της Κύπρου.

Αυτό μας οδηγεί σε ένα αναπόφευκτο συμπέρασμα: Όση πολιτική βούληση και να υπάρχει, όσα σχέδια Α,Β,Γ,Δ, ή Ω κι αν φτιαχτούν,
το Eurogroup και η ΕΚΤ απλώς δεν θα τα δεχτούν, γιατί ο στόχος τους δεν είναι η διάσωση, αλλά η μείωση του κόστους εργασίας και η αφαίρεση όλων των εργασιακών δικαιωμάτων. Άρα η λύση σε καμία περίπτωση δεν είναι η διαπραγμάτευση με το σύστημα αλλά η ανατροπή του.

Για την ανατροπή του συστήματος χρειάζεται ένα δυνατό λαϊκό-εργατικό κίνημα και μια αριστερή κυβέρνηση που να το στηρίζει, και αντιστρόφως. Όπως δείχνουν οι εξελίξεις όμως, η κοινωνία φαίνεται να είναι απογοητευμένη από το πολιτικό σύστημα, δεν εμπιστεύεται τα κόμματα και τους πολιτικούς, και οργανώνεται πάρα πολύ δύσκολα σε σωματεία, επιτροπές κατοίκων, ακόμα και σε ομάδες αυτοοργάνωσης. Φυσικά αυτό έχει να κάνει και με την προπαγάνδα του καπιταλισμού μέσω των ΜΜΕ τα οποία προσπαθούν να μας πείσουν πως για όλα φταίνε οι πολιτικοί, ότι όλοι είναι ίδιοι, πως είναι όλοι κλέφτες λαμόγια κτλ (τα γνωστά σε όλους, μην επεκταθώ).

Αλλά δυστυχώς δεν είναι όλα προπαγάνδα. Η άρνηση της κοινωνίας να οργανωθεί -παρ’όλο που οι εξελίξεις την αναγκάζουν να ριζοσπαστικοποιηθεί αλλά χωρίς να ξέρουμε προς ποιά κατεύθυνση- οφείλεται και στο ότι ένα μεγάλο μέρος του λαού είναι «πολιτικά αμόρφωτο».

(ο όρος δεν γράφεται σε καμία περίπτωση υποτιμητικά, αλλά για να μπορέσω να εξηγήσω το επιχείρημα μου. Και για να να μην παρεξηγηθώ δείτε την σημείωση στο τέλος του άρθρου)

Υπάρχουν δύο τρόποι να μορφώσεις πολιτικά μια κοινωνία. Αφενός μέσα από τα κινήματα, με παρεμβάσεις σε όλες τις αυθόρμητες κινήσεις πολιτών αλλά και με καλέσματα και συνεργασίες σε επίπεδο κινηματικό, αφετέρου φτιάχνοντας νόμους και παίρνοντας μέτρα με βάση τις ανάγκες της κοινωνίας από μια θέση εξουσίας, δείχνοντας στον λαό το συμφέρον και τα δικαιώματά του. Κάτι σαν αυτό που έκανε ο Τσάβες στη Βενεζουέλα.

Μέχρι τώρα ο πρώτος τρόπος (μέσα από τα κινήματα) φαίνεται πως δεν λειτούργησε τόσο καλά όσο θα ήθελαν οι αριστεροί χώροι. Αυτό μπορεί να συνέβη γιατί τα πράγματα στο παρελθόν δεν ήταν τόσο «δύσκολα» όσο σήμερα, άρα η κοινωνία δεν ένοιωθε τόση μεγάλη ανάγκη να ριζοσπαστικοποιηθεί. Παρατηρούσε από μακριά τις απεργίες, τις κινητοποιήσεις και το πολιτικό γίγνεσθαι. Ίσως είναι και μια ευθύνη της αριστεράς και του ρόλου που έπαιξε στις εξελίξεις. Ειλικρινά δεν ξέρω.

Για τον δεύτερο τρόπο (από τη θέση της εξουσίας) ούτε λόγος. Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί πριν μερικά χρόνια πως μέσα στην καπιταλιστική «ανάπτυξη» θα μπορούσαν να διαμορφωθούν οι συνθήκες για να κυβερνήσει ένα αριστερό κόμμα.

Σήμερα τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας αλλάζει, υπάρχει έντονο το στοιχείο της αλληλεγγύης, πολύς κόσμος θέλει να ενημερωθεί, να συμμετάσχει, να ακούσει μια διαφορετική άποψη ενώ ταυτόχρονα μια αριστερή δύναμη φαίνεται πως θα έχει την ευκαιρία να κυβερνήσει για πρώτη φορά.
Αλλά και πάλι η οργάνωση σε σωματεία και παρόμοιους χώρους γίνεται με δυσκολία.
Ποιος λοιπόν από τους δυο τρόπους που αναφέραμε παραπάνω, είναι ο καλύτερος για να αλλάξει η κοινωνία και να πρωτοπορήσει η αριστερά; Το κίνημα ή  η κυβέρνηση;
Αν οι περιστάσεις ήταν διαφορετικές θα έλεγα και τα δύο. Υπάρχει όμως ένα μεγάλο «αλλά».

Στο μεν κίνημα, παρόλο που η κοινωνία έχει ριζοσπαστικοποιηθεί αρκετά , μπορεί μια ζωή η αριστερά να προσπαθεί να διαμορφώσει  αριστερές συνειδήσεις και πάλι να μην έρθει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η αριστερή κυβέρνηση από την άλλη, (και μιλάω για κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ) για να φτάσει να πάρει την εξουσία θα πρέπει αναγκαστικά να αναζητήσει συνεργασίες πέρα από την αριστερά, αφού το ΚΚΕ -μια από τις ισχυρές δυνάμεις- είναι αμέτοχο στο κάλεσμα. Ίσως να χρειαστεί μια συνεργασία με δεξιά κόμματα (ΑΝΕΛ) και γενικώς ίσως χρειαστούν παραχωρήσεις τις οποίες η αριστερά δεν θα τις έκανε σε διαφορετικές συνθήκες.
Ερώτηση: Μπορεί ένα κόμμα «που ρίχνει νερό στο κρασί του», που γενικώς αξιοποιεί οποιοδήποτε μέσο μπορεί για να γίνει κυβέρνηση (το οποίο παρ’όλα αυτά είναι ένα επιθυμητό αποτέλεσμα) να εμπνεύσει παράλληλα τον κόσμο να το ακολουθήσει σε επίπεδο κινηματικό; Μπορεί ένα κόμμα που αλλάζει τις θέσεις του καθημερινά να διαμορφώσει στο λαό αυτό που λέμε συνείδηση;

Με απλά λόγια, είναι εφικτό ένα κόμμα να συνδυάσει την ανάπτυξη του κινήματος με την ανάληψη της κυβέρνησης  μέσα από ιδεολογικές παραχωρήσεις;  Και από τις παραχωρήσεις αυτές, θα βγει αλώβητο ώστε να επικεντρωθεί στον αρχικό του στόχο που είναι η πολιτική για την κοινωνία;
Νομίζω ότι ήρθε η ώρα να το μάθουμε. Άλλωστε κάτι παρόμοιο δεν νομίζω ότι έχει ξανασυμβεί.

σημείωση: Λέγοντας «πολιτικά αμόρφωτος» εννοώ αυτόν που αδυνατεί να καταλάβει για παράδειγμα πως η Εθνική Συλλογική σύμβαση, το 8ωρο και το πενθήμερο είναι δικαίωματά του, που δεν μπορεί να πιστέψει (γιατί έτσι τον έμαθαν) πως με συλλογικό αγώνα μπορείς να κερδίσεις πολλά και γενικώς αυτόν που δεν εχει διαμορφώσει  πολιτική-ταξική συνείδηση.

This entry was posted in Τα δικά μας κείμενα. and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Βίον ανθόσπαρτον | του shinebarber

  1. Ο/Η Penny Inwonderland λέει:

    Ετοιμαζόμουν να πω πως η ασυνέπεια και η συγκαταβατικότητα του Σύριζα είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα αλλά με πρόλαβες. Τελικά και σε γενικές γραμμές συμφωνώ πως πρέπει να το πάρουμε απόφαση πως το Ιδανικό Κόμμα δεν έχει εμφανιστεί ακόμα (και μάλλον δε θα εμφανιστεί ποτέ). Οπότε: ή το περιμένουμε να εμφανιστεί αμέτοχοι ες αεί, ή αποφασίζουμε να τα παίξουμε όλα για όλα, να κανουμε την καλύτερη δυνατή επιλογή και να ΡΙΣΚΑΡΟΥΜΕ.
    Άλλο δρόμο και ‘γω δε βλέπω… όλα για όλα.

    αυτό που λες: <>

  2. Ο/Η ElriCk λέει:

    Το καλύτερο κόμμα δεν έχει εμφανιστεί ακόμα και δεν πρόκειται να εμφανιστεί ποτέ,Αλίκη!Και ξέρεις ποιός είναι ο λόγος;Μπορεί όταν κάποιος κάνει τα πρώτα βήματα του στην Πολιτική να είναι ιδεαλιστής έχοντας αγνά κίνητρα και να επιδιώκει το Κοινό Συμφέρον…Ωστόσο,στην πορεία,προκειμένου να διασφαλίσει την παραμονή του στην πολιτική σκηνή μιας χώρας,ΟΦΕΙΛΕΙ να σκύψει το κεφάλι και να κάνει όσα του υπαγορεύουν τα »άνωθεν συμφέροντα».Με λίγα λόγια:οφείλει να διαφθαρεί….
    Το ίδιο το Σύστημα,δεν ανέχεται ονειροπόλους που αποσκοπούν στην ευημερία του πολίτη…Τους αποβάλλει απο μέσα του σαν ξένα σώματα και κρατά μόνο αυτούς που εγγυώνται την επιβίωση του:τους βρώμικους και διεφθαρμένους!

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s