«Όταν ο ήλιος»… και μαθήματα ιστορίας |της Anatatat

581697_10200358458340525_2111720677_n

Χθες βράδυ πήγα θέατρο. Είχα καιρό να πάω και το είχα πεθυμήσει! Μετά από λίγο τρέξιμο και μια αναποδιά που μου χάλασε το κέφι, κατάφερα να φτάσω στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν, πανέτοιμη και ανυπόμονη να δω την παράσταση

«Όταν ο ήλιος«.

Πρόκειται για ένα έργο βασισμένο στο ομώνυμο αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα της Ζωρζ Σαρή. Ομολογώ χωρίς κανένα ίχνος περηφάνιας πως η ιστορία του έργου μου ήταν παντελώς άγνωστη, γι’ αυτό και δεν έιχα καμία ιδέα περί τίνος επρόκειτο. Ωστόσο, σκοπός μου εδώ δεν είναι να σου πω την ιστορία αλλά να σου γράψω τις εντυπώσεις μου.

Ένα κείμενο διασκευασμένο (από τη Βένια Σταματιάδη), ζωντανό και ολοκληρωμένο, με αρχή, μέση και τέλος. Μοναδικό για όσα μπορεί να σου προσφέρει. Χωρίς ουσιαστικά να χαρακτηρίζεται η παράσταση από κάποια πρωτοτυπία, διακρίνεται για την απλότητα, τη λιτότητα, τη διακριτικότητα και το ήθος της. Χαρακτήρες ξεχωριστοί, ερμηνείες μοναδικές. Ο πόλεμος, η κατοχή, ο θάνατος, η οικογένεια, ο έρωτας, ο αγώνας, η πείνα, η κατανόηση, η απελπισία, η φιλία, το θάρρος και ο φόβος αποτελούν μερικούς από τους μικρόκοσμους με τους οποίους καταπιάνεται το έργο.

Η συγκίνηση που μου προκάλεσε βαθειά. Ο προβληματισμός το ίδιο. Σκέψεις, όπως «Τι κάνω και τι κάνουμε για όσα μας συμβαίνουν;», «Ποιος με κρατάει πίσω και γιατί;», «Τι μου προκαλεί φόβο και δισταγμό και γιατί το επιτρέπω;», «Τι στ’ αλήθεια έχει αξία και ποια ιδανικά θέτουμε πλέον ως άνθρωποι;», «Κατά πόσο είμαστε διατεθειμένοι να παλέψουμε για τις αξίες μας και να διεκδικήσουμε ό,τι δικαιούμαστε;» τριγυρνούσαν στο μυαλό μου. Οι εικόνες που προβάλλονταν στην οθόνη από τα ιστορικά γεγονότα της εποχής εκείνης με ταρακούνησαν για τα καλά. Τα μάτια μου γέμιζαν δάκρυα χωρίς να το καταλάβω, καθώς συνειδητοποιούσα πόσο τραγικά επίκαιρο είναι το έργο. Ξετυλίχθηκε μπροστά μου μια ιστορία βγαλμένη από πολύ παλιά κι όμως η σύνδεση με το τώρα ήταν τρομαχτική.

Ευχή μου καθόλη τη διάρκεια της παράστασης ήταν να μπορούσε να τη δει μαζί μου όλος ο κόσμος και ειδικά οι νέοι, μαθητές και φοιτητές, ώστε να βιώσουν αυτό το, ας το πούμε, τράνταγμα που ένιωσα εγώ και που τόσο αβίαστα σου μεταφέρουν οι ηθοποιοί. Σαν ένα μήνυμα που ήθελαν να μας περάσουν οι χαρακτήρες του τότε..

Ένα έργο ενάντια στο φασισμό και τον πόλεμο που απευθύνεται σε όλους μας κι έχει να δώσει πολλά σε όποιον θέλει να πάρει. Μια ιστορία που, αν μη τι άλλο, αξίζει και πρέπει να γνωρίζουμε.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Γιάννης Δεγαΐτης, Κατερίνα Ζιώγου, Αναστασία Γεωργοπούλου, Άρτεμις Γρύμπλα, Γιάννης Δαμάλας, Αντιγόνη Δούμου, Πανάγος Ιωακείμ, Γωγώ Καρτσάνα, Βασιλική Κίσσα, Αυγουστίνος Κούμουλος, Ηλίας Λάτσης, Γιάννης Μίνως, Βένια Σταματιάδη.

Στην παράσταση ακούγεται ηχογραφημένη η φωνή της Άλκης Ζέη.

Διασκευή: Βένια Σταματιάδη

Σκηνοθεσία: Δημοσθένης Φίλιππας

Σκηνικά: Κέλλυ Βαρσάνη

Κοστούμια: Άντα Καλαποθάκου

Παραστάσεις μέχρι και τη Μεγάλη Βδομάδα. Κυριακή στις 19.00, Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00

Τιμές εισιτηρίων: 15 ευρώ και 10 ευρώ-φοιτητικό, νέοι κάτω των 25 ετών, άνεργοι (ΟΑΕΔ)

ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΡΟΛΟΣ ΚΟΥΝ – Φρυνίχου 14, Πλάκα (στάση μετρό Ακρόπολη), τηλέφωνο ταμείου 210 3222464 & 210 3236732 (δυνατότητα τηλεφωνικής κράτησης θέσεων)

This entry was posted in Τα δικά μας κείμενα., Ψυχαγωγία and tagged , , , . Bookmark the permalink.

1 Response to «Όταν ο ήλιος»… και μαθήματα ιστορίας |της Anatatat

  1. Παράθεμα: Όταν ο ήλιος… της Ζωρζ Σαρή για 2η χρονιά στο Θέατρο Τζένη Καρέζη | Απ'όλα (με sos)

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s