Μια βόλτα…| της Bluebubbles

2Θέλω να βγάλω τα ακουστικά μου αλλά φοβάμαι τι θ’ ακούσουν τ’αυτιά μου.

Ποιές μελωδίες θα γεμίσουν το μυαλό μου με νερό;

Ποιές κραυγές θα με φωνάξουν να βιαστώ;

Ποιός ήλιος θα δειλιάσει τη ματιά μου;

Ποιά παράπονα θα μου επιτεθούν και θα νικήσουν;

Ποιά προσταγή θα γίνει η πηγή που θα με λούσει;

Ποιό γέλιο φοβερό θα με ταράξει και την σκέψη μου θ’αλλάξει;

Ποιό βλέμμα θα έρθει να με ακουμπήσει και το χαμόγελο μου να κερδίσει;

Ποιά γωνιά θα με κρατήσει με μυστικά να με γεμίσει;

Ποιά εικόνα θα μου φέρει όσα το όνειρο αργεί;

Ποιό παιδί θα μου ζητήσει και θα κλαίω ώσπου να με αφήσει;

Ποιά ανάγκη θα με κρατήσει και ποιά κουβέντα θα με παρηγορήσει;

Ποιά αγκαλιά θα με χορτάσει;

Ποιά ώρα τα ρολόγια μου θα ακυρώσει και θα με μαλώσει;

Ποιά νοσταλγία θα με συντροφεύσει και θα με καταραστεί;

Ποιά στιγμή θα με ξυπνήσει πριν ξανακοιμηθώ;

Να πας. Φτάνει πια.

This entry was posted in Τα δικά μας κείμενα. and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s