Μια φορά κι έναν καιρό.. |της koukouroukoy

 Μια φορά κι έναν καιρό, λάτρευα τα παραμύθια..λάτρευα τις ιστορίες αγάπης και φιλίας. Για το πώς ο Aladdin κατάφερε να κερδίσει τελικά την αγάπη της Yasmin, για τις περιπέτειες των αχώριστων Timon  & Pumba, για το ότι όλα μπορούν να συμβούν αρκεί να έχεις θέληση και πίστη!

Ζωάκια που μιλάνε, δράκοι που βγάζουν φλόγες, μαγικά ραβδιά, παιχνίδια που το σκάνε, πειρατές (!), μαγικά φίλτρα, ζαχαρόσπιτα, μυθικά πλάσματα, σεντούκια με καλά κρυμμένους θησαυρούς κι ό,τι άλλο μπορεί να γεννήσει με τον πιο αθώο τρόπο η φαντασία!

Ένα πράγμα μόνο δεν μπορούσα να καταλάβω: Τι συνέβαινε στους ήρωες μετά? Δεν ήταν πια ευτυχισμένοι? Γιατί έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα?

Μήπως τελικά η πραγματικότητα δεν ήταν αρκετή για να αντέξει όλη αυτήν την μαγεία?

Μήπως τελικά η Άριελ δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί επάξια στα της στεριάς καθήκοντα ή μήπως η Αλίκη γυρνώντας από τη μαγική χώρα των θαυμάτων έπεσε σε βαριά κατάθλιψη?

Αν λοιπόν η πραγματικότητα δεν αντέχει τα παραμύθια, γιατί τα επιλέγουμε; Γιατί δεν φτιάχνουμε τη δική μας πραγματικότητα όπως ακριβώς εμείς θέλουμε;

Να δίνεις κάθε μέρα λίγη δόση από την δική σου μαγεία στην πραγματικότητα κι άσε στην άκρη τα παραμύθια.. Γιατί ναι, δράκοι υπάρχουν, αλλά κανένας πρίγκιπας δεν θα ‘ρθει να σε σώσει.

This entry was posted in Τα δικά μας κείμενα.. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s