Αγαπητό Ημερολόγιο #19

Εσύ ξένε!

Ναι εσύ, με το ωραίο χαμόγελο και το ελαφρύ βήμα.

Είσαι ευτυχισμένος ξένε; Νομίζεις ότι αυτό που δε βρήκες τόσα χρόνια θα το βρεις τώρα; Πιστεύεις ότι πραγματικά άλλαξε κάτι;

Το εύχομαι… όχι για σένα, αλλά για μένα. Το εύχομαι αλλά δε το πιστεύω.

Ίσως δε θέλω να το πιστέψω, ίσως ζηλεύω, αλλά στα αλήθεια πιστεύεις στην αλλαγή του ανθρώπου;

Όχι του όλου, όχι στην αναμόρφωση, όχι στη μάθηση, όχι στην ανατροπή, όχι στην επανάσταση, όχι! για άλλη αλλαγή μιλάω.

Μιλάω για την αλλαγή της μονάδας, του ατόμου, της πεποίθησης, του χαρακτήρα, του ελαττώματος, μιλάω για αυτή τη γαμημένη συνήθεια που έχει να πλένει τα χέρια της πριν σε αγγίξει! Αυτό πιστεύεις ότι μπορεί να αλλάξει;

Είναι αρκετό ένα χαμόγελο ξένε; Πόσα δάκρυα θυσίασες για αυτό το χαμόγελο; Εσύ έχεις ξεπεράσει τον εαυτό σου; Έχεις ξεχάσει; Έχεις συγχωρήσει;

Είσαι έτοιμος να κάνεις τα ίδια λάθη ξένες; Να δώσεις άλλη μία ευκαιρία; Αλήθεια πόσες άλλες ευκαιρίες έχεις δώσει ως τώρα; Δεκάδες; Εκατοντάδες ίσως; Άσε ξέρω αυτή τη φορά θα είναι διαφορετικά…

Και να σαι πάλι εκεί ξένε. Έτοιμος να δώσεις άλλη μια φορά την ίδια μάχη. Άραγε θα βγεις ποτέ νικητής;

Εγώ; Άσε με εμένα. Εγώ πια έχω γίνει ένας ξένος….

This entry was posted in Αγαπητό ημερολόγιο.... Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s