Αχ και να’ξερες…|της Bluebubbles

Εγώ το μόνο που θέλω είναι

να με αφήσεις να δω τον ήλιο πίσω απ΄τα ξανθά μαλλιά σου, να αφήσεις την ίδια ηλιαχτίδα να λιγοψυχήσει και τα δικά μου μάτια,να μου μάθεις πως να κρύβω κι εγώ τον ήλιο με το πρώτο πετραδάκι που τυχαία κάποιος άφησε στην παλάμη σου,να πιάνω το χέρι σου κάθε φορά που κάνεις τα πρώτα βήματα για να μπεις στη θάλασσα, να τυλίγομαι γύρω απ΄τα βρεγμένα σου μαλλιά και να τρέχω με βιασύνη σταγόνας στην πλάτη σου.

Εγώ το μόνο που ήθελα ήταν

να μπορούσα  να σε τυλίξω με όλο το μετάξι του ήλιου για να μην μου κρυώσεις, να μπορούσα να γίνω καυτός αέρας απ΄τα βάθη της γης να στεγνώσω τα μαλλιά σου, να απλώσω τα πιο απαλά υφάσματα για να ξαπλώσεις, να γίνω το πιο δροσερό νερό κι ας χαθώ πέφτοντας απ΄τα δυο σου χείλη.

Εγώ το μόνο που θέλησα ποτέ είναι

να γίνω ένα από εκείνα τα περιοδικά που κουβαλάς ταλαιπωρημένα στην τσάντα σου, να πάρω μια θέση στο τσαντάκι με τους θησαυρούς της θάλασσας που μαζεύεις με ευλάβεια, να γίνω  η ενοχλητική άμμος που με το ζόρι μπαίνει στο πορτοφόλι σου, να γίνω εκείνο το αστείο που έγινε ικανό να σε γυρίσει στον κόσμο τούτου και να χαμογελάσεις για λίγο, να γίνω εκείνο το στάχυ που έκοψες για να στολίσεις τα μαλλιά σου κι ύστερα το μετάνιωσες.

Να σταθώ πλάι σου εκείνη την πιο όμορφη ώρα του κόσμου και να γεμίσω εικόνες και ευτυχία που θα μου αρκούν για το χειμώνα όλο.

Να θυμάσαι τα βασικά, είναι ακόμα καλοκαίρι.

This entry was posted in Τα δικά μας κείμενα. and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s