Η Γενιά του Τίποτα και των Ανύπαρκτων Πιστεύω!


αναρχισμός (αγγλικά : anarchism ,ισπανικά : anarquismο ) είναι έναιδεολογικό, πολιτικό και κοινωνικόκίνημα. Ετυμολογικά προέρχεται από την ελληνική λέξη αρχή (=εξουσία) και το στερητικό α . Στην κυριολεξία αναρχία σημαίνει «χωρίς εξουσία» και το κοινό χαρακτηριστικό όλων των αναρχικών κινημάτων είναι το αίτημά τους για κατάργηση του κράτους, το οποίο βλέπουν ως βασικό καταπιεστικό παράγοντα περιορισμού της ελευθερίαςτου ατόμου ή / και της κοινωνίας. Ο όρος αναρχισμός αρχικά είχε αρνητική έννοια, διότι αναρχία στην καθομιλουμένη συνήθως σήμαινε χάος κοινωνικό, πολιτικό και όχι μόνο. Δήλωνε δηλαδή την αταξία ή υπήρχαν φορές που ταυτιζόταν με αντικαθεστωτικές βομβιστικές ενέργειες, οι οποίες χαρακτηρίζονταν τρομοκρατικές . Η απαραίτητη σύνδεση με τη βία και το χάος ωστόσο είναι προπαγανδιστική, καθώς ορισμένοι θεωρητικοί αναρχικοί θεωρούν τη βία όχι μόνο ακατάλληλο μέσο επιβολής, αλλά επίσης την εξισώσουν με την αστική ηθική, εγκρίνοντάς την μόνο ως μέσο αυτοάμυνας.

Τον παραπάνω ορισμό τον έκλεψα από μια ιστοσελίδα αρκετά αμφισβητήσιμη ως προς τις πληροφορίες που παρέχει, αλλά νομίζω στην προκειμένη περίπτωση εξυπηρετεί το σκοπό του κειμένου μου.

Ξεκινώντας θα ήθελα να αναφέρω πως και εγώ πριν μερικά χρόνια σαν όλα τα ανήσυχα παιδιά, αποφάσισα ότι είμαι αναρχικός, ή ότι εν πάση περιπτώσει θα φαίνομαι πιο κουλ ως αναρχικός. Ποτέ στην πάροδο των χρόνων δεν κατέβηκα σε πορείες, δεν χτύπησα συνάνθρωπο, δεν πέταξα πέτρες σε «μπάτσους». Δεν τα γουστάριζα τέτοια πράγματα. Δεν μου φαίνονταν σωστά. Μπορεί να φταίει η υπερπροστατευτική μαμά, μπορεί ο ίδιος μου ο χαρακτήρας, μπορεί και το ότι δεν ήθελα να φάω ξύλο χωρίς να υπάρχει πραγματικό υπόβαθρο σε αυτό που πίστευα ότι υποστηρίζω. Έβλεπα σε συχνή βάση φίλους και γνωστούς να κατεβαίνουν σε πορείες και να τσακώνονται απλά και μόνο για να τσακωθούν. Το σιχάθηκα. Είναι αυτό αναρχία; Μια ερώτηση που έκανα συχνά στον εαυτό μου. Είναι αναρχισμός να βγαίνεις και να προκαλείς τους πάντες και τα πάντα; Να το παίζεις σκληρός και να χτυπιέσαι στους δρόμους με τυπάδες που είναι καβατζωμένοι με όπλα, ασπίδες και αλεξίσφαιρα; Έτσι ανδρώνεται ένας αναρχικός; Πυξ λαξ θα επιβάλλουμε μια κοινωνική κατάσταση, ένα πολίτευμα που εξυμνεί την Ειρήνη;

Τα χρόνια πέρασαν, οι γνωστοί άγνωστοι μπαινόβγαιναν σε κρατητήρια και νοσοκομεία κι εγώ παρατηρούσα τη στασιμότητά τους. Το πολίτευμα παραμένει κάτι ανάμεσα σε Λαϊκή Μοναρχία και Φασισμό, οι Αναρχικοί ακόμα σπάνε ένα από τα λίγα σημεία της ζωντανής ιστορίας της Σύγχρονης Ελλάδας, την πλατεία Συντάγματος (ναι, εκεί που υπογράφηκε το πρώτο Σύνταγμα της Νέας Ελλάδας, η δεύτερη γέννηση της Δημοκρατίας μετά από πάρα πολλά χρόνια πολιτικών και κοινωνικών δεινών στον ελλαδικό χώρο). Με το πέρασμα των χρόνων όμως, νομίζω, πως βρήκα την απάντηση στο ερώτημά μου. Η Αναρχία δεν είναι αυτό που οι σύγχρονοι απαίδευτοι μας πλασάρουν. Δεν ειναι βία. Δεν είναι σκοτωμοί. Δεν είναι προσηλυτισμός. Δεν είναι φανατισμός. Είναι ένα ουτοπικό πολίτευμα, είναι η συνύπαρξη όλων χωρίς ανταγωνισμό, λεφτά και προσωπική ανάδειξη. Είναι ο παράδεισος επί γης. Αγάπη και κατανόηση. Αλλά αυτό προϋποθέτει ανθρώπους χωρίς εγωισμό, ανθρώπους και όχι άτομα, προϋποθέτει κατανόηση και σεβασμό στον διπλανό. Και αν είμαστε ελάχιστοι με σώας τας φρένας ή έστω αν κοιτάξουμε με κριτική ματιά για δύο δευτερόλεπτα τον κόσμο, θα αντικρύσουμε τελείως διαφορετικές καταστάσεις. Καταστάσεις που δεν μας επιτρέπουν να είμαστε ονειροπόλοι, αλλά πραγματογνώμονες, συνθήκες ανθυγιεινές για την απελευθέρωση του νου. Καλώς ή κακώς ζούμε σε μια παγκόσμια κοινωνία που δεν μας αφήνει να ελπίζουμε, που μας προβατοποιεί και μας βάζει σε κοινωνικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ο μοναδικός αναρχικός που έχει ζήσει στην Ελλάδα (τουλάχιστον στην σύγχρονη ιστορία της), ήταν αυτός που στο τέλος έφαγε ξύλο, θεωρήθηκε αποδιοπομπαίος τράγος και στο τέλος εκδιώχθηκε από τη συμμορία των αναρχικών. Το όνομα του: Νικόλας Άσιμος. Ήταν ο μόνος που δεν υποστήριζε τίποτα και τα πάντα. Δίκαιος. Δεν μπορείς άλλωστε να κρίνεις κάτι, αν πρώτα δεν το έχεις δοκιμάσει. Ήταν Κομμουνιστής, Δημοκρατικός, Αναρχικός, Σοσιαλιστής. Ήταν τα πάντα και τίποτα. Πίστευε σε όλους και σε κανέναν. Το σημαντικότερο απ’ όλα είναι ότι παρ’ όλη την κοινωνική εξορία πίστευε στον Άνθρωπο. Κάπως έτσι επιλέγω και εγω να δω την Αναρχία. Πίστη, αγάπη, εμπιστοσύνη, σεβασμός και συμβίωση. Όλα τα υπόλοιπα είναι φλυαρίες και υπερβολές.

Επιλέγοντας να πίνεις μπύρες στα Εξάρχεια και μετά να γυρίζεις στο ζεστό σπιτάκι σου, όπου η μανούλα σου σού έχει φτιάξει παστίτσιο ή ζεστή σουπίτσα για να μην κρυώσεις και αρρωστήσεις, ή βγαίνοντας σαν Επαναστάτης της καρπαζιάς και του κώλου σε «αγώνες επαναστατικούς» και καταστρέφοντας την μικρή περιουσία των μικροεπιχειρηματιών, σίγουρα δεν μπορείς να το κάνεις σε βάρος μιας ιδεολογίας που δεν κατανοείς. Σκληρά τυπάκια και κενοί ανθρωποι υπάρχουν παντού. Το διαφορετικό έχει εκλείψει. Βοήθα τον κόσμο να γίνει καλύτερος σε μια ήδη υπάρχουσα πολιτική και κοινωνική κατάσταση για αρχή. Προσπάθησε να επηρεάσεις θετικά τη σκέψη ενός ανθρώπου κατά 1% και θα έχεις καταφέρει πολλά περισσότερα, απ’ όσα θα πετύχεις σε 300 χρόνια βίαιης επιβολής των πιστεύω σου. Δεν θες τυφλούς και πρόβατα δίπλα σου. Θες ανθρώπους σκεπτόμενους, ελεύθερους και ανοιχτόμυαλους. Αν δεν είναι έτσι, καθοδήγησέ τους. Μην τους προσηλυτίσεις σε κάτι που θα τους οδηγήσει σε νοητική εξαθλίωση. Είμαστε η γενιά του σταρχιδισμού και αυτό δεν θα οδηγήσει πουθενά.

Κλείνοντας αυτό το άναρχο κείμενο, αυτή την πρώτη παράνοη προσπάθεια έγγραφης εξωτερίκευσης κοινωνικών και πολιτικών συναισθημάτων, θα ‘θελα να παραθέσω τους εξής στίχους του Τζον Λένον:

Imagine there’s no countries
It isn’t hard to do
Nothing to kill or die for
And no religion too
Imagine all the people living life in peace

You, you may say
I’m a dreamer, but I’m not the only one
I hope some day you’ll join us
And the world will be as one

Ένα κείμενο χωρίς Αρχή, Μέση και Τέλος…

Πηγή: enfo.gr

This entry was posted in Είδαμε κι ακούσαμε and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s