Αφρικανοί πρόσφυγες αντιτίθενται στον ρατσισμό του Ισραήλ

israel-refugees

Περισσότεροι από 3000 πρόσφυγες από το Σουδάν και την Ερυθραία και οι Ισραηλινοί αλληλέγγυοι τους κατέβηκαν στους δρόμους του Tel Aviv στις 21 Δεκεμβρίου, φωνάζοντας «Όχι άλλες φυλακές! Είμαστε πρόσφυγες! Θέλουμε ελευθερία!» Η συγκεκριμένη διαδήλωση πραγματοποιήθηκε στον απόηχο δύο πρωτόγνωρων κινητοποιήσεων, στις 15 και στις 19 Δεκεμβρίου, στις οποίες εκατοντάδες Αφρικανοί πρόσφυγες πραγματοποίησαν «Πορείες Ελευθερίας» ενάντια στο κράτος του Ισραήλ, το οποίο αντί να επιτρέπει την χορήγηση ασύλου και άδειας εργασίας στους αιτούντες, τους φυλακίζει.

Στις 15 Δεκέμβρη περισσότεροι από 150 Αφρικανοί πρόσφυγες από το Σουδάν και την Ερυθραία έκαναν πορεία εκατοντάδων χιλιομέτρων στο τσουχτερό κρύο και το χιόνι, ξεκινώντας από την φυλακή – «ανοιχτό κέντρο φιλοξενίας» – στο βόρειο Ισραήλ μέχρι την Ιερουσαλήμ φωνάζοντας «Ναι στην ελευθερία, όχι στις φυλακές!». Εξαιτίας του δυνατού κρύου και της μεγάλης απόστασης αρκετοί από τους πρόσφυγες παρέλυσαν από την κούραση όταν έφτασαν στην Ιερουσαλήμ. Ένας άντρας οδηγήθηκε στο νοσοκομείο γιατί έπαθε κρίση. Οι υπόλοιποι πρόσφυγες συναντήθηκαν μαζί με τους Ισραηλινούς αλληλέγγυους και διαδήλωσαν μέχρι την Knesset, το κτήριο της Βουλής. Η ισραηλινοί αστυνομικοί περικύκλωσαν τους διαδηλωτές και με τη βία τους έβαλαν σε λεωφορεία τα οποία τους οδήγησαν πίσω στο κέντρο κράτησης στην έρημο Negev.

Στις 19 Δεκεμβρίου οι πρόσφυγες έκαναν άλλη μια παρόμοια κινητοποίηση. Μέχρι αυτή τη στιγμή υπάρχουν παραπάνω από 50.000 Αφρικανοί πρόσφυγες στο Ισραήλ, οι περισσότεροι από το Σουδάν και την Ερυθραία. Ωστόσο, το κράτος του Ισραήλ αρνείται ακόμα και να εξετάσει την κάθε περίπτωση των αιτούντων άσυλο. Σύμφωνα με το Refugees International, από το 1953 το Ισραήλ έχει παραχωρήσει άσυλο σε «λιγότερο από το 0.1% όλων των αιτούντων» – σχεδόν σε 200 ανθρώπους. Από τον Ιούνιο του 2012, το Ισραήλ φυλακίζει όλους όσους ζητούν άσυλο χωρίς δίκη για τουλάχιστον 3 χρόνια.

Οι πρωτόγνωρες κινητοποιήσεις αυτών των ημερών έρχονται ως αντίδραση στην πρόσφατη αλλαγή στην αντιμεταναστευτική νομοθεσία που ψήφισε η Βουλή του Ισραήλ νωρίτερα μέσα στον Δεκέμβρη και η οποία επιτρέπει στα κέντρα κράτησης να φυλακίζουν τους πρόσφυγες επ’ αόριστον. Συγκεκριμένα, οι πρόσφυγες αρχικά θα κρατούνται για ένα χρόνο στην φυλακή Sharonim και στη συνέχεια θα μεταφέρονται στο «ανοιχτό» κέντρο κράτησης Holot, κοντά στα σύνορα με την Αίγυπτο, στη μέση της Ισραηλινή στρατιωτικής ζώνης, 65 χιλιόμετρα μακριά από το κοντινότερο αστικό κέντρο. Οι πρόσφυγες μπορούν να απομακρυνθούν από το κέντρο κράτησης απ’ ότι λένε οι αρχές, αλλά … με φοβερούς περιορισμούς: δεν μπορούν να λείπουν από τις 10 μέχρι τις 6 το απόγευμα, πρέπει να εμφανίζονται στο κέντρο για έλεγχο τρεις φορές τη μέρα και απαγορεύεται να ζητήσουν δουλειά.

Αυτή η αντιμεταναστευτική πολιτική του Ισραήλ δεν είναι καινούρια: πρωτοεφαρμόστηκε το 1954 για να εμποδίσει 750.000 Παλαιστίνιους πρόσφυγες να επιστρέψουν στον τόπο τους, τον οποίο μόλις είχε αρχίσει να διεκδικεί το νεοσύστατο τότε κράτος του Ισραήλ και τον οποίο είχαν εγκαταλείψει εξαιτίας του καθεστώτος των Σιωνιστών τρομοκρατών τις χρονιές 1947-48. Ο νόμος του 1954 καταδίκαζε όποιον είχε έρθει στο Ισραήλ από τις 19 Νοέμβρη του 1947 ως «κατάσκοπο», παρά το γεγονός ότι το κράτος του Ισραήλ ιδρύθηκε έξι μήνες αργότερα! Ο συγκεκριμένος νόμος ταίριαζε γάντι σε μια άλλη νομοθεσία του κράτους του Ισραήλ σύμφωνα με την οποία αυτό μπορούσε να κατασχέσει την ιδιοκτησία Παλαιστινίων που δεν βρίσκονταν στον τόπο τους. Η εφαρμογή του νόμου του 1954 είχε ως αποτέλεσμα περισσότεροι από 30.000 Παλαιστίνιοι πρόσφυγες να απελαθούν στις γειτονικές Αραβικές χώρες ή να φυλακιστούν μέχρι να τελειώσει η ποινή τους κ μετά να απελαθούν. Επιπλέον, πολλοί Παλαιστίνιοι πρόσφυγες που μετακινήθηκαν εσωτερικά της περιοχής που θα γινόταν αργότερα το κράτος του Ισραήλ και δεν κατάφεραν να πάρουν την ισραηλινή υπηκοότητα, φυλακίστηκαν και αργότερα απελάθηκαν και αυτοί. Στην προσπάθεια να εμποδίσει τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες που είχαν απελαθεί να ξαναπεράσουν τα σύνορα του, το Ισραήλ ισοπέδωσε τα Παλαιστινιακά χωριά που υπήρχαν κατά μήκος των συνόρων. Αντί αυτών το Ισραήλ εγκατέστησε κατοικίες μόνο για Εβραίους, οι οποίες είχαν το ελεύθερο να πυροβολούν κατά βούληση ενάντια σε όποιον Παλαιστίνιο επιχειρούσε να επιστρέψει στο σπίτι του.

Σήμερα, όπως και το 1954, ο βασικός στόχος της αντιμεταναστευτικής νομοθεσίας είναι να διατηρήσει το Ισραήλ ως ένα αποκλειστικά Εβραϊκό κράτος. Το Ισραήλ ενώ απορρόφησε εκατομμύρια Εβραίους πρόσφυγες τις τελευταίες έξι δεκαετίες, επιδίωξε να απελάσει τους Παλαιστίνιους αλλά και άλλους μη-Εβραϊκούς πληθυσμούς.

Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο και ακτιβιστή David Sheen, οι Αφρικανοί αιτούντες άσυλο είναι «το πρώτο μεγάλο κύμα μεταναστών στο Ισραήλ που δεν είναι Εβραίοι» και «αυτός είναι ο πραγματικός λόγος που η κυβέρνηση θέλει να τους διώξει». Γράφοντας στο Al Jazeera στις 17 Δεκέμβρη σχετικά με τις «Πορείες Ελευθερίας», υποστηρίζει ότι «το κράτος του Ισραήλ απορρίπτει αυτούς τους πρόσφυγες γιατί είναι φτωχοί και σκουρόχρωμοι. […] Η αιτία που υπάρχει αυτή η διάκριση σε σχέση με τους Εβραίους πρόσφυγες θα πρέπει να αναζητηθεί στην καρδιά του Σιωνισμού».

Η διαμάχη για την διεκδίκηση της «Εβραϊκής αποκλειστικότητας» στην Παλαιστίνη είναι από τα κεντρικά σημεία του Σιωνισμού. Αυτή η αποκλειστικότητα διεκδικήθηκε για πρώτη φορά από τον ιδρυτή του πολιτικού Σιωνισμού, Theodor Herzl, ο οποίος το 1895 έγραφε «Θα πρέπει να εκπολιτίσουμε τον φτωχό γηγενή πληθυσμό που ζει κοντά στα σύνορα με το να εξασφαλίζουμε εργασία για αυτόν σε γειτονικές χώρες, αλλά όχι στην δική μας». Ο ιστορικός ειδικευμένος σχετικά με το Σιωνισμό Benny Morris, στο βιβλίο του The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited (2014), σημειώνει ότι αν και ο Herzl και άλλοι σιωνιστές ηγέτες δεν συζητούν δημόσια για την «μεταφορά» των Παλαιστινίων, υπήρχαν διαρκείς συζητήσεις εσωτερικές στους Σιωνιστικούς κύκλους σχετικά με την κρισιμότητα του να εφαρμοστεί αυτή η τακτική ώστε να κατασκευαστεί και να διατηρηθεί το αποκλειστικά Εβραϊκό κράτος. Η άρνηση του Ισραήλ να χορηγήσει άσυλο στους Αφρικανούς πρόσφυγες και η επ’ αόριστον φυλάκιση τους είναι συνέχεια της ρατσιστικής πολιτικής εθνικής καθαρότητας και της πολιτικής απαρτχάιντ που εφαρμόζονται στους Παλαιστίνιους από την ίδρυση του Σιωνιστικού κράτους του Ισραήλ το 1948.

Μετάφραση: Μανωλέσου Δανάη

Πηγη:http://redflag.org.au//node/3591

This entry was posted in Επικαιρότητα. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s