Κάποια στιγμή θα σταματήσω να γελώ για αυτά. |του corneliuscrick


Δώδεκα χτύπους μας δίνει η καμπάνα,
κι εσύ σε άλλο τραπέζι κάθεσαι και πίνεις.
Τόσο χαρούμενη, χρόνος δεν ισχύει.
Οι χτύποι επιμένουν να φύγεις, μα εσύ χαρούμενη παραγγέλνεις άλλη μια μπύρα. Κλείσανε τα φώτα το μαγαζί αδειάζει.
Πιάνεις ψιλοκουβέντα με τον ανυπόμονο σερβιτόρο.
Παίρνεις την μπύρα στο χέρι.
Χάνεσαι μέσα στο πλήθος, πίνεις γουλιά, γελάς, χάνεσαι, χάθηκες. Κι εγώ να συνεχίζω να χτυπάω την καμπάνα για να γυρίσεις γρήγορα σπίτι.

Κάποια στιγμή θα σταματήσω να γελώ για αυτά.
Αυτά τα μικρά και χαζά τερτίπια.
Κάποια στιγμή θα πάψω να γελώ όταν μου λένε όλοι να μην γκρινιάζω.
Να μην απαιτώ.
Κάποια στιγμή θα σταματήσω να γελώ, που δεν έμαθα ποτέ μου να γελάω.
Γελώ, γελάς και γελάει.
Μα όλοι γελούν και όλοι είμαστε γελασμένοι.
Μην γυρίσεις σήμερα, το ξέρω πως δεν θα γυρίσεις.
Εμείς μαζέψαμε τραπέζια και καθαρίσαμε το πάτωμα.
Πιο κάτω στην γωνία έχει μαγαζιά που όλοι γελούν μαζί.
Κερνάς;

This entry was posted in Τα δικά μας κείμενα. and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s