Στην πλατεία μας δεν φυτρώνουν οι ελιές. | του corneliuscrick


Με περιμένουν πίσω στην πατρίδα.
Στόλισαν λεωφορεία, κτίρια κι αμάξια.
Με περιμένουν.
Σημαιάκια βάλανε στα σχολεία
και στα μπαλκόνια τα λουλούδια τα καλά.
Λόγους ετοίμασαν και ποιήματα.

Με περιμένουν κι εγώ είπα πως επιστρέφω.
Το πίστεψα – όπως το πίστεψαν κι αυτοί.

Τρεις μέρες περίμεναν.
Μέσα στην βροχή.
Τα ράσα των παπάδων βρόμισαν.
Τα χαρτιά των ποιημάτων βραχύκαννε
δεν διαβάζονται.
Ευτυχώς.

Τρεις μέρες είχα κρυφτεί στα στενά.
Περίμενα να φύγουν.
Περίμενα και εγώ.
Με περίμενα.
Ύστερα πήγα στην πλατεία.

Μόνη κι έρμη – κι αυτή.
Έκατσα λίγο στο κέντρο, κοίταζα γύρω.
Βράχηκε το παντελόνι μου κάπως.
Περίμενα να δω μια ελιά στο κέντρο.
Μα το νερό δεν έβρισκε ελιά να πάει.

Σηκώθηκα να φύγω.
Έπρεπε να στεγνώσω το παντελόνι.
Όχι από τα νερά, από τα δάκρυα.
-Έπρεπε να βάλουν ελιά.
Έφυγα.

Με περιμένουν πίσω.
Μου υποσχέθηκαν ελιά – ρίζες μου υποσχέθηκαν.
Ψάχνουν στο πατάρι σημαιάκια.
Με περιμένουν που τους είπα ότι έρχομαι.
Φοβάμαι, σιγά σιγά πως θα με περιμένω όπως αυτοί.

This entry was posted in Τα δικά μας κείμενα. and tagged , . Bookmark the permalink.

1 Response to Στην πλατεία μας δεν φυτρώνουν οι ελιές. | του corneliuscrick

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s