Στάσου κι ανάπνευσε

10696236_488895474582981_6991023115614294389_n

Μεγάλο πράγμα ο «άνθρωπός» σου να είναι κάποιος…

Πόσοι γίνονται οι «άνθρωποί» μας στα χρόνια που περνούν πάνω από τις πλάτες μας κι όμως, συχνά, μυρίζουν σα φθινοπωρινή βροχή που ξέρεις καλά πως θα φύγει μακριά σου χωρίς εξηγήσεις.

Οι φίλοι, οι «άνθρωποί» σου. Ξαπλώνεις πάνω τους όπως το φύλλο στο χώμα, απλωμένος χωρίς άμυνες  κι έπειτα περνούν με τις τραχιές μπότες τους και σε πατούν για να σε κάνουν χίλια κομμάτια.

Οι έρωτες, οι «άνθρωποί» σου. Σε κάνουν να ονειρεύεσαι πάνω σε μια λέξη που προσπερνά την αλφάβητο που ήξερες. Που προσπερνά την αφοπλιστική πρώτη τζούρα από το πρωινό τσιγάρο σου. Κι έπειτα, μαυρίζουν το άλλοτε φωτεινό βλέμμα σου.

Ίσως ο άνθρωπός σου τελικά είσαι εσύ…

Αλκυόνη

 

http://120lekseis.com/2014/12/20/%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B9-%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CF%80%CE%BD%CE%B5%CF%85%CF%83%CE%B5/

This entry was posted in Είδαμε κι ακούσαμε. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s