Χάραγμα Β’ | του Νικηφόρου Καλογερόπουλου.

Xaragma

Την ιδανική της μορφή ψάχνω σε κάθε ματιά,
την ζεστασιά της φωνής της αναζητώ ξανά, μα μάταια
Το βλέμμα της, το δάκρυ της και το χαμόγελό της
μέσα της σύντροφος πιστός και ταξιδιώτης

Μια νοητή γραμμή μας έχει χωρίσει
στης ζωής σου και στης ζωή μου το ρολόι.
Κι όταν τα χρόνια πια περάσουν, στο μοιρολόι,
τα δυο σου χείλη χάρισε στα δικά μου.
Γίνε για μια στιγμή δικιά μου
πριν το κορμί μου ξεψυχήσει.

Το λευκό σου φόρεμα βάλε για μένα
λίγο πριν λήξει το πεπρωμένο τ’ άπονο
για ένα λεπτό, για λίγο μόνο
να μη μου μείνει το παράπονο.

About Jonathan Livingston

when all is one an one is all, to be a rock an not to roll... Jonathan Livingston@twitter : http://goo.gl/iQnmH
This entry was posted in Τα δικά μας κείμενα. and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s