Έστω κάτι μικρό… | Του Gil-galad

hqdefault

Κανείς δεν μπορεί να είναι όπως νοιώθει έξω απ’ το δωμάτιό του. Κάθε δωμάτιο είναι ένας χώρος σκέψεων, βγαίνοντας απ’ αυτό, ποτέ δε βγαίνεις ο ίδιος! Ποτέ μα ποτέ! Πάντα κάτι αλλάζει, έστω και κάτι μικρό.

Κανείς δεν ξέρει πως όλο το βράδυ δε σε πήρε ο ύπνος γιατί σκεφτόσουν τον παλιό σου γκόμενο, κανείς δεν ξέρει πόσο κλάμα έχεις ρίξει γι’ αυτό, κανείς δεν ξέρει πόσα νεύρα έχεις με τους καυγάδες των γονιών σου, κανείς τι άγχος περνάς στο σχολείο κτλ.

Κανείς δεν ξέρει πως όλο το βράδυ σκέφτεσαι τα ψέματα που είπες στους φίλους σου για το πόσο καλά είσαι και το πόσο γαμάτος αισθάνεσαι. Ούτε που προσπαθείς να αποδεχτείς και να ενστερνιστείς τον τρόπο ζωής του κολλητού που κορόιδεψε την πιτσιρίκα, πουλώντας την ωραιοποιημένη του εκδοχή για να γεμίσει έτσι τη δεξαμενή του, αυτή της αποδοχής και έτσι να εξυψωθεί στα στόματα των μελών της αγέλης.

Κανείς δεν ξέρει τις υποχωρήσεις που κάνεις καθημερινά απέναντι στις απαιτήσεις της δουλειάς, των λογαριασμών, της εκμετάλλευσης από τους άλλους, μόνο και μόνο για να διατηρήσεις ισορροπίες. Κανείς δεν αξιολογεί τις άυπνές σου νύχτες στις οποίες τα βάζεις με τον εαυτό σου που επέτρεψες να σου σπάνε τ’ αρχίδια γιατί έτσι θα μπορέσεις να βρεις λίγο χρόνο για τη γυναίκα και τα παιδιά σου. Ούτε που μετά τη δουλειά και το ασήκωτο ψυχολογικό βάρος -που κουβαλάς σα σταυρό καθημερινά- θα πας να φτιάξεις μια ωραία οικογενειακή κατάσταση στο σπίτι για τον αγνώμονα σύζυγο. Ο/Η σύζυγος, μια ταμπέλα χωρίς νόημα, σαν τις φωτεινές επιγραφές που έχουν καεί οι λάμπες τους και το «συ» έχει σβήσει.

Κανείς δεν αναγνωρίζει τα όσα έχεις κάνει όντας ξέπνοος προκειμένου να ικανοποιήσεις τα συντροφικά θέλω και αυτά που ο ίδιος έχεις. Ούτε καν ο εαυτός σου δε σ’ τα αναγνωρίζει.

Ο καθένας έχει το δικό του φορτίο, υποχρεούσαι να μη δείχνεις τίποτα έξω, πρώτα απ’ όλα για τον εαυτό σου. Κανείς δε ρωτάει από ενδιαφέρον κι αν όντως έχει δεν είναι τόσο απλό. Έτσι μαθαίνεις! Σιώπα! Μη δείχνεις στη δουλειά ότι έχεις προβλήματα, μη γκρινιάζεις για την αφόρητη καθημερινή πίεση στους φίλους! Βάλτα όλα μέσα σου, κράτα τα, άφησέ τα να μεγαλώνουν εκεί, στα έγκατα της ψυχής σου.

Στο δωμάτιό σου όμως όλα είναι διαφορετικά… Εκεί ένα σύμπαν σκέψεων απλώνεται στους τοίχους, το ταβάνι, τα έπιπλα, τα βιβλία και τις μουσικές σου… Εκεί σταχυολογείς και στοιχειοθετείς. Εκεί αποφασίζεις.

Κάθε φορά που ανοίγεις την πόρτα απ’ το δωμάτιο βγαίνει ένας άλλος, όχι εσύ, βάλε στόχους, θέσε πρόγραμμα, θέσε προτεραιότητες και σε πράγματα και σε ανθρώπους… Κυρίως σε ανθρώπους! Βρες τα με τον εαυτό σου και άνοιξε επιτέλους αποφασιστικά την πόρτα! Νίκησε τα εμπόδια που πρώτα εσύ βάζεις σε σένα και που επιτρέπεις εσύ να σου θέσουν. Γίνε αυτός που θες να είσαι, ξεπέρασε ακόμα και τον εαυτό σου…
Του το χρωστάς για όλες εκείνες τις φορές που έμεινες πίσω απ’ την πόρτα!

Υστερόγραφο:

Ἀπόδοτε οὖν τὰ Καίσαρος Καίσαρι καὶ τὰ τοῦ θεοῦ τῷ θεῷ διάβασα κάποτε, οπότε να πω πως μέρος του ως άνω κειμένου είναι δάνειο από μια εφηβική κραυγή ζωής. Τα υπόλοιπα είναι περίπατοι σε ζωές ανθρώπων…

Advertisements

About Gil-galad

"Gil-galad was an Elven-king. Of him the harpers sadly sing: The last whose realm was fair and free Between the mountains and the sea. His sword was long, his lance was keen. His shining helm afar was seen. The countless stars of heaven's field Were mirrored in his silver shield. But long ago he rode away, And where he dwelleth none can say. For into darkness fell his star; In Mordor, where the shadows are.
This entry was posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s