Στην Άμφισσα να ξαναρθείς..

assets_LARGE_t_183762_54173385_type12128

Ανάμεσα στην Γκιώνα και τον Παρνασσό και στην άκρη ενός απέραντου ελαιώνα, βρίσκεται η Άμφισσα, μια πόλη με μακρά ιστορία, με φυσικές ομορφιές και αξιοθέατα, αλλά και με ενδιαφέρουσες γειτονικές περιοχές που ενδείκνυνται για εκδρομές.

Στο βόρειο άκρο του Ελαιώνα της Άμφισσας -του αρχαίου Κρισαίου Πεδίου- στους πρόποδες του βουνού Έλατος της Γκιώνας και Δυτικά του Παρνασσού, βρίσκεται η πόλη της Άμφισσας ( http://bit.ly/sWmQ8Q ), με πληθυσμό περίπου 10.000 κατοίκους και με ιστορία που ξεκινά από την αρχαιότητα. Κατά τους νεώτερους χρόνους, αποφασιστική ήταν η συμβολή της στην Επανάσταση του 1821 καθώς στα Σάλωνα –όπως ονομαζόταν η πόλη τότε- δόθηκε στις 25 Μαρτίου το σύνθημα του ξεσηκωμού στη Ρούμελη.

Η Άμφισσα έχει πολλά κληροδοτήματα από ευεργέτες που άφησαν την περιουσία τους για διάφορους κοινωφελείς σκοπούς (Μαρκίδης, Γιαγτζής, Σταλλός, Μαχαιράς κλπ), ενώ επίσης στην πόλη λειτουργούν Αρχαιολογικό και Λαογραφικό Μουσείο, Δημοτική Βιβλιοθήκη, Δημοτικό Ωδείο, Εικαστικό εργαστήρι, Παιδική Βιβλιοθήκη, Πολιτιστικοί Σύλλογοι και Δημοτική Φιλαρμονική και Χορωδία με μεγάλη παράδοση.

Το μεγαλύτερο μέρος των κατοίκων της, ασχολείται με την καλλιέργεια της ελιάς, αφού η πόλη πλαισιώνεται από ένα πανέμορφο ελαιώνα με δένδρα ηλικίας πολλών εκατοντάδων χρόνων –«Ελαιώνας της Άμφισσας»- ο οποίος προστατεύεται ως μέρος του Δελφικού Τοπίου. Αναφέρεται μάλιστα ότι ο ελαιώνας αυτός είναι ο πιο παλιός στον κόσμο. Οι φημισμένες ελιές Αμφίσσης, ξεχωρίζουν για το μέγεθος και την γεύση τους. Επίσης η Άμφισσα είναι πρώτη στην παραγωγή γάλακτος κατσίκας.

amfissa-1

Βόλτα στην πόλη

Η πάνω πλατεία της πόλης ήταν το πνευματικό και καλλιτεχνικό κέντρο της Φωκίδας, ενώ η κάτω πλατεία ή πλατεία Ησαΐα, αποτελεί το ουσιαστικό κέντρο της και συγκεντρώνει πλήθος καταστημάτων.

Στην Άμφισσα υπάρχουν ακόμα διατηρημένες παραδοσιακές βιοτεχνίες, όπως βυρσοδεψεία, κωδωνοποιεία και σχοινοποιεία, που χρονολογούνται από τον καιρό της Τουρκοκρατίας, ενώ κοντά στην πόλη βρίσκεται ο όμορφος Ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, μια βυζαντινή εκκλησία του 11ου ή 12ου αιώνα.

Οι επισκέπτες πρέπει να επισκεφτούν τον Μητροπολιτικό Ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, για να δουν τις τοιχογραφίες του γνωστού ζωγράφου Σπύρου Παπαλουκά και το κάστρο των Σαλώνων, όπου βρισκόταν η ακρόπολη της αρχαίας Άμφισσας από την οποία διατηρούνται λείψανα των αρχαίων Κυκλώπειων Τειχών.

amfissa

Στη βάση του λόφου Κόφινα, στο ανατολικό άκρο της Άμφισσας, βρίσκεται ένας κωνικός βράχος με σκαλισμένο Μυκηναϊκό Τάφο που ονομάζεται «Λυκότρυπα». Υπάρχουν επίσης Ρωμαϊκά και Βυζαντινά μωσαϊκά όπως αυτό του Βαπτιστηρίου (3ος – 4ος αιώνας) και τα ερείπια της μιας βασιλικής εκκλησίας. Τέλος στην Άμφισσα υπάρχουν πολλά παλιά αρχοντικά και νεοκλασικά κτήρια με ανάγλυφες παραστάσεις και ζωγραφιές από τους τοπικούς ζωγράφους της εποχής.

Τέλος, η Άμφισσα είναι γνωστή για τις διάσημες πολιτιστικές εκδηλώσεις της, όπως τα Φωκικά κάθε Αύγουστο, η επέτειος της άλωσης του Κάστρου των Σαλώνων, στις 10 Απριλίου και το Καρναβάλι με το Στοιχειό και άλλα πλούσια λαϊκά δρώμενα.

[Πόπη Αθανασοπούλου από clickatlife.gr]

Φωτο Τατιάνα Κατσίνα

Φωτο Τατιάνα Κατσίνα

Φωτο Τατιάνα Κατσίνα

Φωτο Τατιάνα Κατσίνα

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Φωτο Τατιάνα Κατσίνα

Στο καφενείο «Πανελλήνιον» (Γυαλί Καφενέ)

Όταν πρωτοανακάλυψα την Άμφισσα και τα μικρά της μυστικά ένοιωσα μια χαρά… πολύ ταξιδιωτική. Μα θα σας πω αλλού γι αυτό. Όταν αργότερα ανακάλυψα στην Άμφισσα το καφενείο «Πανελλήνιον» συγκινήθηκα ειλικρινά. Είναι τα χρώματα, η ατμόσφαιρα, αλλά κυρίως οι ολοζώντανες μνήμες του τόπου.

Φωτο Τατιάνα Κατσίνα

Φωτο Τατιάνα Κατσίνα

Ανηφόριζα τον κεντρικό δρόμο Ν. Γιαγτζή με τα παλιά μαγαζάκια και έφτασα στην πλατεία Κεχαγιά. Μα μια πλατεία … κούκλα! Τριγυρισμένη από πολλά υπέροχα νεοκλασικά σπίτια, ένα πανόραμα από ακροκέραμα, παστέλ χρώματα, περίτεχνα μπαλκόνια και θυρώματα, θαυμάσιες αυλές με φοίνικες, εσπεριδοειδή, γιγάντιες τριανταφυλλιές και γιασεμιά. Και σε μια άκρη το «Πανελλήνιον». Μπήκα μέσα κι… έμεινα!

«Το λένε και «Γυαλί καφενέ». Ξέρεις ποιος το βάφτισε έτσι;» ρώτησε χαμογελώντας ο παλαιός ιδιοκτήτης ο κυρ Θανάσης Μαστρονικολόπουλος. Που να ξέρω; «Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Αρτέμης Μάτσας. Ο οποίος έδωσε παραστάσεις εδώ».

Μου έψησε ένα βαρύ σκέτο και έκατσε να μου πει το στόρι του αρχαίου καφενέ. Στο μοναδικό τραπέζι με κόσμο τρία γερόντια έπαιζαν πρέφα. Ένα χλωμό φως έμπαινε από τα τζάμια και φώτιζε ζεστά τα παστέλ χρώματα των τοίχων και το χώρο. Που ναι μεν είναι καφενείο αλλά ουσιαστικά είναι παλιό θέατρο, με υπέροχα χρώματα , ξύλινο πάτωμα και μοναδική σκηνή. Κλειστή.

«Θέατρο σπουδαίο! Από το 1936 ξεκίνησαν οι παραστάσεις. Εδώ και πρώτος στη σειρά που ήρθαν ήταν ο θίασος των Αυλωνίτη, Φωτόπουλου, Μακρή. Από εδώ πέρασε κόσμος και κοσμάκης…» λέει ο κυρ Θανάσης. Και μου απαριθμεί ηθοποιούς και σκηνοθέτες, σχεδόν όλο το πάνθεον του παλιού ελληνικού σινεμά. Μα είναι και σαν σινεμά εδώ ε;

Φωτο Τατιάνα Κατσίνα

Φωτο Τατιάνα Κατσίνα

Ο κυρ Θανάσης σηκώνεται και μου δείχνει που ήταν τα καθίσματα, το υποβολείο, το ταμείο. «Ξέρεις ερχόταν τότε πολύς κόσμος. υπήρξαν εκατοντάδες λαμπρές βραδιές, το θέατρο ήταν γεμάτο ασφυκτικά με θεατρόφιλους Αμφισσαίους, οι θίασοι έμεναν μέρες…».

Είχαν όλοι λεφτά; «Πλήρωναν και με είδος. Κάποιοι πλήρωναν με αυγά και κότες!».

Φωτο Τατιάνα Κατσίνα

Φωτο Τατιάνα Κατσίνα

Έπινα γουλιά γουλιά τον καφέ και έσπαγα το κεφάλι μου. Α, μα τώρα θυμήθηκα! Έχω ξαναδεί αυτό το καφενείο σε ταινία του μακαρίτη του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Ο κυρ Θανάσης μου είπε τα πάντα για τα γυρίσματα του «Θιάσου», της βραβευμένης ταινίας του αδίκως χαμένου κορυφαίου έλληνα σκηνοθέτη. Εδώ γυρίστηκε το 1976! «Πέντε 24ωρα συνέχεια γύριζαν!» Εδώ ήταν η περίφημη σκηνή με τους ηθοποιούς που τραγουδούν «Θα ξαναρθείς…» υπό τους ήχους του ακορντεόν. Θυμάμαι. Αμ πως δε θυμάμαι…

Ο κυρ Θανάσης μου είπε πολλά. Για τις «δόξες και τα μεγαλεία…» που γνώρισε ο χώρος, για τον πόλεμο, για όλα εκείνα που κράτησαν το θέατρο όρθιο ως το 1988. Τότε δόθηκαν οι τελευταίες παραστάσεις.

«Θες άλλο καφέ; Εγώ έχω ψήσει καφέ ως και στη Ρόμυ Σνάιντερ!», μου λέει γελώντας.

Έξω ο ρουμελιώτικος ήλιος χάθηκε και άρχισε ένα μελαγχολικό ψιλόβροχο.

Νομίζω μάλιστα ότι ακούω ακορντεόν…

[από thegreektraveller.com]

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Φωτο Τατιάνα Κατσίνα

Φωτο Τατιάνα Κατσίνα

Φωτο Τατιάνα Κατσίνα

Φωτο Τατιάνα Κατσίνα

Φωτό Τατιάνα Κατσίνα

Φωτό Τατιάνα Κατσίνα

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Φωτο Τατιάνα Κατσίνα

Φωτο Τατιάνα Κατσίνα

Φωτο Τατιάνα Κατσίνα

Φωτο Τατιάνα Κατσίνα

Φωτο Τατιάνα Κατσίνα

Φωτο Τατιάνα Κατσίνα

Φωτο Τατιάνα Κατσίνα

υ.γ Να περιπλανηθείτε στα σιωπηλά σοκάκια της Χάρμαινας, της συνοικίας που συγκέντρωνε από το 1600 όλα τα εργαστήρια κατεργασίας του δέρματος, τα Ταμπάκικα. Η αρχιτεκτονική της περιοχής θα σας μεταφέρει αλλού…

Advertisements
This entry was posted in Αταξινόμητα and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s