Για μια στιγμή στην αγκαλιά σου

827955_pierre_berthuel_19

Την γλώσσα μου ξέρει να λύνει
ό,τι γεννιέται μέσα μου αιώνια
κείνο το βράδυ άπλωσες
σαν την κροτίδα να φωτίσεις
τα άδεια πλάτη της καρδιάς μου
κι ύστερα χάθηκες στο χάος
στο πέρας της βαθιάς σιωπής
φορώντας το λευκό πουκάμισο
σ’ έβλεπα από μακριά να φέγγεις
σαν αστέρι
κι ύστερα έμεινα μονάχος μου,
με το τρικάνι του παλιού ψαρά
καβούρια να ανασαλεύω
στο βάθος της θαλάσσιας θλίψης·

η στιγμή της αγωνίας και η στιγμή της πλησμονής,
κάποτε θα γεννηθούν η μία στην άλλη
και θα κάνουν ένα όμορφο παιδί
που χίλια θα του δώσω ονόματα
όταν θα τρέχει στα όνειρά μου,
κι απάνω στα κρυφά μας σώματα
θα λυγίζουνε τα χέρια, θα λυγίζουν κι οι καρδιές
και θα λέμε για τα περασμένα,
μα η σιωπή μονάχα ξέρει, να μιλάει για την ζωή
κείνο το βράδυ έμεινα
για μία στιγμή στην αγκαλιά σου
χάθηκε ο κόσμος κι έμεινα
μικρό παιδί μετρώντας
τ’άστρα
σε γύρεψα παντού στο διάστημα
όμως ακόμα να φανείς
κι αφού θα πληρωθεί κι αυτό το τίμημα
έμεινα εδώ να περιμένω,
κι όταν μιλούν για εκείνο τον περίεργο αστροναύτη
που χάθηκε στο διάστημα χαμογελώντας
ξέρω πως θα μιλούν για σένα
και θα χαμογελώ κι εγώ, μαζί.

Ναυτίλος

fotachloma.wordpress.com

 

Advertisements
This entry was posted in Είδαμε κι ακούσαμε. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s