Δεν κερδίζονται οι αλήθειες

20005728400_76e84b0662_o

Δεν κερδίζονται οι αλήθειες.
Τις βρίσκεις κάπου παρατημένες,
Να κλαίνε σαν μικρά παιδιά
Δεν πολεμούν οι αλήθειες.
Οι αλήθειες αγαπούν,
Όσα θα ήθελαν να γίνουν.
Μα φοβούνται.
Είναι σπόροι μικροί που κουβαλούμε μέσα μας.
Μα τις αλήθειες τις φτύνουμε σαν τα κουκούτσια.
Φοβόμαστε μήπως φυτρώσουν στα πνευμόνια μας
Και γίνουν δέντρα.
Δέντρα οπωροφόρα.
Σαν εκείνα στα πεζοδρόμια της πόλης
Που προσπερνάμε βλαστημώντας.
Σαν εκείνα τα δέντρα είναι η αλήθεια.
Όμως τα σπλάχνα μας είναι πολύτιμα.
Το μόνο που θέλουμε είναι να σαπίζουν από νικοτίνη
Οτιδήποτε όμορφο είναι κακό
Είναι επικίνδυνο
Είναι δύσβατο για εμάς.
Και εμείς θέλουμε να περπατάμε σε μονοπάτια,
Με πλάκες σπασμένες,
Από τους σπόρους που απορρίψαμε.
Γιατί εμείς δεν μάθαμε να φυτεύουμε.
Μάθαμε να μας φυτεύουν.
Να μας γεμίζουν χώμα,
Στα μάτια,
Στο στόμα,
Στ’ αυτιά.
Η αλήθεια θέλει ανάσες.
Βαθιές,
Κοφτές,
Επαναλαμβανόμενες.
Θέλει ζωή,
Βήματα μετέωρα,
Σταθερά,
Επίμονα.
Η αλήθεια θέλει αγάπη.
Κι εμείς την αγάπη δεν την μάθαμε.
Την αγάπη πρέπει να την αντέχεις.

Ευανθία Αλεξέλη

y.youropia.gr

Advertisements
This entry was posted in Είδαμε κι ακούσαμε. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s