Ισπανική Διαθήκη |Άρθουρ Καίσλερ

ispaniki-diathiki3Ισπανία 1937. Ο εμφύλιος μαίνεται, και ο συγγραφέας, ανταποκριτής της λονδρέζικης εφημερίδας «Νιους Κρόνικλ», συλλαμβάνεται από τα στρατεύματα του Φράνκο μετά την πτώση της Μάλαγα και καταδικάζεται σε θάνατο. Επί τέσσερις μήνες ζει με την εφιαλτική αναμονή της εκτέλεσης. Στο μεταξύ γίνεται μάρτυρας των εκτελέσεων άλλων συγκρατουμένων του. Προσμένοντας το θάνατο γράφει ένα σπαρταριστό ντοκουμέντο: Την Ισπανική διαθήκη. Αυτό το βιβλίο, όπως ο ίδιος ο συγγραφέας σημειώνει, ξεκίνησε σαν ρεπορτάζ και κατέληξε σαν «παραλλαγές στο θέμα του θανάτου» ή ακόμα καλύτερα «στο θέμα του φόβου του θανάτου».

Οι σελίδες αυτού του βιβλίου, που γεννήθηκαν στο σπίτι της σιωπής στην Ανδαλουσία, όταν ο θάνατος έστηνε καρτέρι την κάθε αυγή στους έγκλειστους, αποδίδουν καίρια την εικόνα του πολέμου.
Ο Καίστλερ αφιέρωσε τούτο το βιβλίο σ’ ένα μικρό φανταράκι της Δημοκρατίας που τουφεκίστηκε στις 14 του Απρίλη 1937 επέτειο της ανακήρυξης αυτής της Δημοκρατίας.

«Αναπαύσου εν ειρήνη Νικόλας. Ας ελπίσουμε ότι όλα τέλειωσαν γρήγορα και δεν σε πόνεσαν πολύ. Διάλεξαν μια επίσημη ημερομηνία για την εκτέλεσή σου. Ποια σημαία ύψωσαν τα προξενεία; Ήσουνα μικρός αδύνατος και καχεκτικός, σκοτεινέ Ανδαλουσιάνε χωριάτη με τα γαλάζια μάτια τα λίγο γουρλωμένα , ένας από τους pobres και τους humildes. Τούτο το βιβλίο σου αφιερώνεται. Τι σε νοιάζει; Δεν θα μπορούσες να το διαβάσεις ακόμα κι αν ζούσες. Και γι’ αυτό σε τουφέκισαν: Γιατί είχες τον αναιδή πόθο να μάθεις ανάγνωση. Εσύ κι εκατομμύρια άλλοι σαν κι εσένα που αρπάξατε τα παλιά σας όπλα για να υπερασπιστείτε μια καινούργια τάξη που θα σας μάθαινε αργότερα, ίσως, να διαβάζετε».

 

Αποσπάσματα

…το πνεύμα διαθέτει δυνάμεις που δεν τις υποπτεύεται κανείς σε κανονικούς καιρούς και που ανακαλύπτει μόνο σε ανώμαλες περιστάσεις. Χάρη σ’ αυτές τις δυνάμεις μπορείς να υποφέρεις πράγματα ανυπόφορα στη συνείδηση και που στην αρχή σ’ αφήνουν έκπληκτο κι εκστατικό.

Όσο περισσότερο μια μέρα είναι άδεια τόσο λιγότερο ζυγίζει στη ζυγαριά της θύμησης. Ο χρόνος που, σαν παρόν κυλάει όσο το δυνατόν αργότερα, όταν γίνει παρελθόν είναι ο πιο γρήγορα περασμένος.

Όταν ο χρόνος μας οδηγεί να συνειδητοποιήσουμε την ύπαρξή του τότε, μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι θα σβηστεί από τη μνήμη μας… Μοναδικός και αξέχαστος ο χρόνος που στη διάρκειά του ξεχνάμε το χρόνο. Μοναδικός και γόνιμος ο χρόνος που δε κυριαρχήθηκε από τη συνείδηση.

Πρέπει να είναι μεγάλο φορτίο για τους πεθαμένους ότα οι ζωντανοί τους σκέφτονται.

Όταν ξαναβρίσκεις αυτό που οι άνθρωποι ονομάζουν λογική καταλαβαίνεις ότι το χάσιμό της δεν είναι και πολύ δυσάρεστο.

Στη μεγάλη αυλή περνούσαμε μια κανονική ζωή. Η συνεχής παρουσία του θανάτου βάραινε πάνω της και στο σύνολό της την ξαλάφρωνε. Είμαστε απαλλαγμένοι από κάθε ευθύνη. Οι πιο πολλοί δεν φοβόντουσαν τον θάνατο, αλλά μόνο την ώρα του θανάτου και πολλές στιγμές δεν φοβόμαστε ούτε κι αυτό. Αυτές τις στιγμές είμαστε ελεύθεροι, άνθρωποι χωρίς σκιά, έξω από τις γραμμές των θνητών. Ήταν η πιο απόλυτη συναίσθηση της ελευθερίας που θα μπορούσε ποτέ να γνωρίσει ένας άνθρωπος. Αυτές οι στιγμές ποτέ δεν ξαναγυρίζουν και το μόνο που μας αφήνουν είναι το συναίσθημα ότι κάτι ξεχάσαμε στο κελλί Νο 40.


 

Arthur Koestler, 1905- 1983

Μέχρι το 1940 έζησε στην Βουδαπέστη, Βιέννη -στο Πανεπιστήμιο της οποίας φοίτησε- Παλαιστίνη, Παρίσι και Βερολίνο. Ασχολήθηκε μετά με την δημοσιογραφία και πήγε στην Ισπανία ως ανταποκριτής της News Chronicle, όπου και φυλακίστηκε από τις δυνάμεις του Φράνκο. Την εμπειρία του αυτή περιγράφει στο βιβλίο του Ισπανική Διαθήκη.
Μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Γερμανίας από το 1931, αποποιήθηκε την ιδιότητα αυτή στα τέλη του 1938, μετά τις εμπειρίες που είχε και ειδικά μετά τις Δίκες της Μόσχας.
Το 1940, ύστερα από πολλές περιπέτειες εγκαταστάθηκε στην Αγγλία και το 1941 εκδόθηκε το γνωστότερο βιβλίο του Darkness at Noon (ελληνικός τίτλος Το Μηδέν και το Άπειρο), όπου εξιστορεί τον απηνή διωγμό και την διάλυση των αυταπατών ενός παλιού μπολσεβίκου, που ομολογεί τελικά εγκλήματα που δεν διέπραξε. Με το ίδιο πνεύμα είναι γραμμένη και η συλλογή δοκιμίων του Ο Κομισσάριος και ο Γιόγκι (1945) και η συνεισφορά του στο βιβλίο πρώην κομμουνιστών Ο Θεός που απέτυχε.
Έγραψε επίσης (στα Αγγλικά μετά το 1940) αυτοβιογραφικά έργα, την Πράξη της Δημιουργίας, μιαν εξέταση των παραγόντων της επιστημονικής και καλλιτεχνικής παραγωγής, τον Λωτό και το ρομπότ, μιαν ανάλυση του μυστικισμού της Ανατολής, και την Δέκατη Τρίτη Φυλή, μια μελέτη για την καταγωγή των Εβραίων, όπου υποστήριξε ότι οι Εβραίοι της Ανατολικής Ευρώπης (Ασκενάζι) δεν προέρχονταν από τον βιβλικό λαό αλλά από τους Χαζάρους, μια τουρκική φυλή του Καυκάσου.
Τον Μάρτιο του 1983 ο Κέσλερ -που υπέφερε από λευχαιμία και τη νόσο του Πάρκινσον και ήταν κηρυγμένος οπαδός της ευθανασίας- και η γυναίκα του Σύνθια αυτοκτόνησαν.


 

ΑΡΘΟΥΡ ΚΑΙΣΛΕΡ

ΙΣΠΑΝΙΚΗ ΔΙΑΘΗΚΗ – ΕΝΑ ΣΥΝΤΑΡΑΚΤΙΚΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΤΟΥ ΙΣΠΑΝΙΚΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΣΤΕΦ. ΝΙΑΡΧΟΥ

 

wikipedia

scriptamanent.gr

Advertisements
This entry was posted in Αταξινόμητα, Αφιερώματα, Είδαμε κι ακούσαμε and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s