Μια φορά κι έναν καιρό στην Ευρώπη

Της Ευγενίας Λουπάκη

Το “μακρινό” 2004, μια γιγαντιαία διαδήλωση διέτρεξε επί έξη ολόκληρες ώρες το Λονδίνο, απαιτώντας να σταματήσει ο πόλεμος στο Ιράκ. Ξεκίνησε από τη Ράσελ Σκουέρ και κατέληξε στην Τραφάλγκαρ, με μια μεγάλη συναυλία. Ενδιαμέσως έπεσε και βροχή, αλλά ουδείς έφυγε. Ηταν εκατοντάδες χιλιάδες απ΄όλη την Ευρώπη, νέοι κυρίως, που είχαν έρθει για το 3ο Πανευρωπαϊκό Κονωνικό Φόρουμ. Ταξίδεψα κι εγώ στο Λονδίνο για να συμμετάσχω στις εκδηλώσεις. Μου κάλυψε τα έξοδα η Καθημερινή (συνεργαζόμουν τότε με το περιοδικό “Κ” ) γιατί πρότεινα μια συνέντευξη με τον Κεν Λόουτς και μία με τον Τόνυ Μπεν, που και οι δύο συμμετείχαν στις εκδηλώσεις και στις διαδηλώσεις. Συμμετείχαν ακόμη πολλοί γνωστοί διανοούμενοι και καλλιτέχνες της Βρετανίας, με κορυφαίους τον Χάρολντ Πίντερ και την Βανέσα Ρεντγκρέιβ. Από την Ελλάδα είχαν έρθει πολλοί αριστεροί, με διαφορές και τότε, με διαφορετικά πανώ, αλλά στην ίδια πορεία, στον ίδιο στόχο: Σταματείστε τον πόλεμο, εδώ και τώρα!

Δεν τον σταμάτησαν. Και το τέρας του ισλαμιστικού φονταμενταλισμού, ανατράφηκε μέσα στα ερείπια του Ιράκ, στο μίσος που έσπειρε η προγραμματισμένη ισοπέδωση μιας χώρας, η κατασκευή ενός φανταστικού παγκόσμιου εχθρού, χάριν της ιδεοληψίας του Μπους της οσφυοκαμψίας του Μπλαιρ και των συμφερόντων των μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών, πετρελαίου, όπλων και κατασκευών.

Η καταστροφή της Μέσης Ανατολής συνεχίζεται, αλλά το φιλειρηνικό κίνημα στην Ευρώπη είναι μόνο χλωμή ανάμνηση. Ο τρόμος μεταφέρθηκε τις πρωτεύουσές της, αλλά οι πολιτικές δυνάμεις που στήριζαν άλλοτε τις μεγάλες κινητοποιήσεις, περιορίζονται τώρα στο να ψελλίζουν την ανάγκη ειρήνευσης στην περιοχή. Σε ανακοινώσεις ρουτίνας. Ενώ στην πράξη όλοι συναινούν στη συνταγή της περισσότερης “ασφάλειας” που αποδείχτηκε πέρα απ΄όλα τ΄άλλα και αναποτελεσματική. Και η Ευρώπη των μαχητικών διαδηλώσεων για την Ειρήνη, είναι φοβισμένη και στρατοκρατούμενη.

Βρήκα μερικές φωτογραφίες που είχα τραβήξει τότε. Και θέλω να τις μοιραστώ μαζί σας, με το ερώτημα πού πήγαν όλοι αυτοί οι άνθρωποι; Θα ξαναβγούμε ποτέ “στο δρόμο να διώξουμε τον τρόμο”; Θα παραμερίσουμε διαφορές και αντιπαλότητες για να συναντηθούμε στο ίδιο αίτημα “Ειρήνη Τώρα”; Θα υπάρξει κάτι, κάποιος να μας συνεγείρει ξανά; Η θα μείνουμε να κοιτάμε τις Ειδομένες στις οθόνες των υπολογιστών μας ποστάροντας συγκινητικές ατάκες;


Ευγενία Λουπάκη

Πηγή: stokokkino.gr

Advertisements
This entry was posted in Είδαμε κι ακούσαμε and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s