Έκλλειψη | του Gil-galad

unsl_still_03

«Άρχισα να σβήνω

Κι η μέρα είναι μόλις στη μέση…»

Είπε κατεβαίνοντας από το άρμα που διέγραφε την καθιερωμένη ημικυκλική του πορεία.

Έτσι απλά έκαψε το κάππα κι έσβησε

 

Κι αυτή, που δεν της αρκούσε τίποτε λιγότερο από τα πάντα,

Βρίσκοντας μια λέξη μισή κι ανολοκλήρωτη

Έπαψε να ακολουθεί το άδειο άρμα.

 

Με θλίψη πήρε στα χέρια της το λάμδα

Έτσι απλά το τοποθέτησε και δεν έλαμψε ποτέ ξανά

Advertisements

About Gil-galad

"Gil-galad was an Elven-king. Of him the harpers sadly sing: The last whose realm was fair and free Between the mountains and the sea. His sword was long, his lance was keen. His shining helm afar was seen. The countless stars of heaven's field Were mirrored in his silver shield. But long ago he rode away, And where he dwelleth none can say. For into darkness fell his star; In Mordor, where the shadows are.
This entry was posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα.. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s