Η τέχνη του ταξιδιού. – Alain de Botton

art-of-travelΕλάχιστα πράγματα είναι τόσο συναρπαστικά όσο η σκέψη ενός ταξιδιού σε κάποιο μακρινό μέρος. Σ’ έναν τόπο όπου ο καιρός είναι καλύτερος, τα έθιμα πιο ενδιαφέροντα και με τοπία που προσφέρουν έμπνευση. Γιατί, λοιπόν, τυχαίνει τόσο συχνά στα ταξίδια μας να μην αντλούμε την ικανοποίηση που περιμέναμε;

Με την «Τέχνη του ταξιδιού» ο Αλαίν ντε Μποττόν μάς ξεναγεί σε όλα εκείνα που μας προσφέρουν απόλαυση ή απογοήτευση καθώς ταξιδεύουμε. Με τη γνωστή, πλέον, χιουμοριστική αλλά και διεισδυτική ματιά του, μιλά -μεταξύ πολλών άλλων- για τα αεροδρόμια, για τα εξωτικά χαλιά, για τα ειδύλλια των διακοπών και για τα μίνι μπαρ των ξενοδοχείων. Το βιβλίο αυτό μας ανοίγει τα μάτια και μας προκαλεί αρκετές σκέψεις, καθώς αποκαλύπτει τα κρυφά κίνητρα, τις προσδοκίες αλλά και τις δυσκολίες που κρύβονται πίσω από ένα ταξίδι στον κόσμο μας.

Στη διαδρομή του έχει όπως πάντα συνοδούς σπουδαίους συγγραφείς, καλλιτέχνες και στοχαστές, που το έργο τους εμπνεόταν από το ταξίδι σε κάθε μορφή του: ο Γκυστάβ Φλομπέρ, ο Έντουαρντ Χόπερ, ο Μποντλαίρ, ο Ουέρντσουερθ, ο Βαν Γκογκ, ο Ράσκιν και πολλοί άλλοι μας προσφέρουν τις δικές τους σκέψεις γι’ αυτό το παράξενο εγχείρημα, το ταξίδι.

Ως ιδανικό αντίδοτο για τους ταξιδιωτικούς οδηγούς που μας υπαγορεύουν τι ακριβώς να κάνουμε όταν φτάνουμε στον προορισμό μας, το βιβλίο επιχειρεί να μας εξηγήσει για ποιους λόγους, κατ’ αρχήν, ξεκινήσαμε να πάμε σ’ εκείνο το μέρος – και διατυπώνει κάποιες ταπεινές προτάσεις με τις οποίες μαθαίνουμε ίσως να αντλούμε μεγαλύτερη ευχαρίστηση από τις εξορμήσεις μας.

(από το οπισθόφυλλο)

 

Επιλεγμένα αποσπάσματα από το βιβλίο:

«Ο Μποντλαίρ θεωρούσε σπουδαίο σημάδι το να ονειρεύεσαι ταξίδια, το έβλεπε ως ένδειξη μιας ψυχής στραμμένης σε ευγενείς αναζητήσεις. Την αποκαλούσε «ποιητική» κι έλεγε πως οι ποιητές δεν ικανοποιούνταν με τον γνώριμό τους ορίζοντα, ακόμη κι αν τύχαινε να βρίσκονται στα πέρατα της Γης.»

«Η απήχηση που ασκεί μέσα μας το αεροδρόμιο δεν εντοπίζεται σε κανένα άλλο σημείο τόσο συμπυκνωμένη όσο στις τηλεοπτικές οθόνες που κρέμονται από ψηλά και ανακοινώνουν τις αφίξεις και τις αναχωρήσεις πτήσεων.»

«Στη ζωή μας ολόκληρη ελάχιστες εμπειρίες είναι τόσο λυτρωτικές όσο η στιγμή στην οποία το αεροπλάνο μας ανυψώνεται στους αιθέρες. […] Η απογείωση είναι ψυχικά ευχάριστη, γιατί η ταχύτατη ανάληψη του αεροσκάφους συμβολίζει κατά υποδειγματικό τρόπο τη μεταμόρφωση. Αυτή η επίδειξη δύναμης μπορεί να μας εμπνεύσει, ώστε να διανοηθούμε κάποιες εξίσου σαφείς και ριζικές αλλαγές στη ζωή μας, να φανταστούμε ότι μία μέρα θα μπορούσαμε κι εμείς να ορθώσουμε το ανάστημά μας πάνω από καθετί που σήμερα μας πλακώνει. »

«Τα σύννεφα φέρνουν γαλήνη. Κάπου εκεί κάτω, πολύ μακριά, υπάρχουν οι συνάδελφοι και οι εχθροί μας, οι χώροι όπου εδράζονται όλ’ αυτά που μας τρομάζουν, όλα εκείνα που μας θλίβουν. Τώρα, όμως, είναι απείρως μικροσκοπικά, γρατζουνιές μονάχα πάνω στη γη.»

«‘Οταν περνάμε μερικές ώρες αναπόλησης στο τρένο, μας μένει ενδεχομένως μία αίσθηση ότι κάποιος ή κάτι μας έχει επαναφέρει στον εαυτό μας – ότι δηλαδή έχουμε επικοινωνήσει με αισθήματα και νοήματα σημαντικά για εμάς. Τον αληθινό εαυτό δεν τον συναντάμε κατ’ ανάγκη στο σπίτι μας.»

«Αν βρίσκουμε κάτι ποιητικό στα βενζινάδικα και στα μοτέλ της εθνικής οδού, αν μας έλκουν τα αεροδρόμια ή τα κουπέ των τρένων, αιτία μάλλον είναι ότι, παρά την ταλαιπωρία και τους συμβιβασμούς που επιβάλλει η αρχιτεκτονική τους, έχουμε σαφώς την αίσθηση πως αυτοί οι χώροι απομόνωσης προσφέρουν ένα απτό σκηνικό για να ζήσουμε κάτι άλλο, κάτι διαφορετικό από τις εγωκεντρικές ανέσεις, τις έξεις και τους περιορισμούς του συνηθισμένου, αμετακίνητου κόσμου μας.»

«Αυτό που μας φαίνεται εξωτικό σε μία ξένη χώρα μπορεί κάλλιστα να είναι ό,τι μάταια αναζητάμε στον τόπο μας.»

«Η φύση μας προδιαθέτει να αναζητήσουμε στη ζωή μας και στο πρόσωπο των γύρω μας «‘ό,τι καλό υπάρχει και επιθυμητό».  Στη φύση ενδέχεται να γίνουμε μάρτυρες ορισμένων σκηνών οι οποίες μας συντροφεύουν σε όλη τη ζωή μας και, κάθε φορά που αναδύονται στο συνειδητό μας νου, μας προσφέρουν τη δυνατότητα να τις αντιπαρατάξουμε στις τρέχουσες δυσκολίες μας και να βρούμε ανακούφιση. »

«Η απόλαυση που αντλούμε από τα ταξίδια μας εξαρτάται μάλλον από τη νοοτροπία με την οποία ταξιδεύουμε παρά από τον εκάστοτε προορισμό μας. Αν καταφέρναμε να ζήσουμε με τη νοοτροπία του ταξιδιώτη στον τόπο διαμονής μας, είναι πιθανόν ότι θα βρίσκαμε το μέρος αυτό εξίσου ενδιαφέρον με τα ορεινά μονοπάτια ή με τις ζούγκλες της Νότιας Αμερικής.»

 

 

This entry was posted in Αταξινόμητα, Αφιερώματα. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s