architmare

Ήταν μικρό κοριτσάκι, χαμογελαστό, η ψυχή της παρέας… Αγοροκόριτσο που της άρεσε να πειράζει τα αγόρια και να κάνει τους πάντες να γελούν. Κατέβαινε στην γειτονιά να παίξει με τα υπόλοιπα παιδιά και γύριζε στο σπίτι το βράδυ μες τα χώματα, τις γρατζουνιές και πάντα με βρώμικα χέρια. Η μαμά της την έβαζε για μπάνιο – αρώματα ανακατεμένα, χαμομήλι και σαπούνι άσπρο- και μετά την έβαζε για ύπνο. Τα σεντόνια πάντα καθαρά και ζεστά, ποτέ παιδικά. Γυρνούσε από δω κι από κει να βρει φίλους να παίξει, να μαλώσει. Δε καθόταν ποτέ σπίτι. Μόνο για να κάνει τα μαθήματα της, να είναι πρώτη στο σχολείο.

Μεγάλωσε και έγινε η Architmare. Αυτό το όνομα προέκυψε κάπου στην εφηβεία. Της αρέσει πολύ να γράφει και να μοιράζεται τις σκέψεις της. Και χαίρεται πολύ που είναι σε αυτήν εδώ την παρέα.

Ό,τι και να διαβάσετε, να ξέρετε πως καταβάθος είναι αισιόδοξη.

Μένει στην Ιταλία, Τορίνο για την ακρίβεια, και της πήρε λίγο καιρό να προσαρμοστεί στην ζωή του βιομηχανικού βορρά. Αλλά τα καταφέρνει πολύ καλά και είναι χαρούμενη. Τελειώνει την αρχιτεκτονική σε ένα χρόνο περίπου και το όνειρο της, πέρα από τα υπόλοιπα 1000 είναι και το να σχεδιάζει χώρους για μικρά παιδιά και μωρά. Μέχρι τότε, γράφει, βγάζει φωτογραφίες, σχεδιάζει, σπουδάζει, κάνει ποδήλατο, τρώει και μιλάει πολύ… Πάρα πολύ… Αφόρητα πολύ…

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s