Category Archives: Τα δικά μας κείμενα.

Για ένα ζευγάρι…| Του Gil-galad

Πήρε κάθε της κίνητρο και το βούτηξε στα νερά της Στύγας. Δώρο μεγάλο η αθανασία τους αφού φέρνει την επιβεβαίωσή της.

Posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. | Σχολιάστε

Το διαπασών…| Tου Gil-galad

Πάλλομαι στο ρυθμό σου Ασθμαίνοντας πασχίζω να σε ακολουθήσω Εσένα που διαρκώς πέφτεις Εσένα που διαρκώς φεύγεις Εγώ, το φάντασμα, ο ρυθμός, ο άυλος Να καθορίζομαι από ένα τέτοιο τρελό διαπασών

Posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. | Σχολιάστε

Λατρεία…| Του Gil-galad

Με πνίγει η απώλεια, η τόση ελευθερία… Με πνίγει η έλλειψη, η τόση διασκέδαση, το τόσο ελεύθερο σκόρπισμα.

Posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. | Σχολιάστε

32…| του Gil-galad

Τριανταδύο, ε;

Posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. | Σχολιάστε

Έκλλειψη | του Gil-galad

«Άρχισα να σβήνω Κι η μέρα είναι μόλις στη μέση…» Είπε κατεβαίνοντας από το άρμα που διέγραφε την καθιερωμένη ημικυκλική του πορεία.

Posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. | Σχολιάστε

Αναριθμητισμοί | Του Gil-galad

Θυμάσαι άραγε; Ήταν εκείνη τη φορά που όλα άλλαξαν άρδην εντός μας. Αστοί σηκώναν ποτήρια με αλκοόλ, στολές σηκώναν όπλα, γιορτές σηκώσαν ματωμένα στήθη, παιδιά σηκώσαν πέτρες, χαμένοι σηκώναν λάφυρα, πυρήνες σηκώσαν φωτιές, δρόμοι σηκώναν καπνούς και σκόνες. 

Posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , , | Σχολιάστε

Στη χώρα των χαμένων πραγμάτων

Υπάρχουν φορές που όταν συζητάς με άλλους ανθρώπους, παράξενα, μυστήρια και μαγικά πράγματα εμφανίζονται στην επιφάνεια. Μπορείς να ανακαλύψεις κάτι που είναι ικανό να σου αλλάξει τη διάθεση, την οπτική γωνία, ακόμη και τις ιδέες, τις σκέψεις ή τα συναισθήματα. … Συνέχεια

Posted in Αταξινόμητα, Τα δικά μας κείμενα. | Σχολιάστε

Μιλώντας με τον Alain Lefèvre| της Architmare

Δε ξέρω πολλά πράγματα για τη ζωή μέχρι στιγμής, αλλά όσο περνάει ο καιρός για ένα πράγμα νομίζω πως σιγουρεύομαι· πως ευτυχισμένο σε κάνουν τα πιο απλά πράγματα του κόσμου και πως η ευτυχία δεν είναι εκεί που μας καθοδηγούν … Συνέχεια

Posted in Αταξινόμητα, Τα δικά μας κείμενα. | Σχολιάστε

Άσπρο | Του Gil-galad

Ζω στον κολπίσκο με τους λίγους επισκέπτες. Εκεί, στο λιμανάκι του, με βρίσκουν πάντα οι επισκέπτες. Εκεί με βρίσκει ο ήλιος, η βροχή, η νύχτα και η μέρα. Δεν είναι πως δεν κουνιέμαι, ούτε πως δεν ταξιδεύω στην ενδοχώρα, μα … Συνέχεια

Posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. | Σχολιάστε

Βαθειά η λήθη, βαθειά η θύμηση. |του Τάσου Κονταράτου

Βοήθησε με να ξεχάσω. Τα χέρια μου παλεύουν την ομίχλη. Ακούμπα το κορμί σου πάνω μου και βοήθησε με, με το άγγιγμα σου, να ξεχάσω.

Posted in Αταξινόμητα, Τα δικά μας κείμενα. | Σχολιάστε

Ένα άλλο είδος bullying| της Architmare

Το θέμα του bullying συζητήθηκε πολύ τον τελευταίο καιρό στα social media σε σημείο να γίνει λίγο της μόδας – αυτής της πρόχειρης μόδας-  και να επαναστατήσει και κάθε TV persona λέγοντας τον πόνο της για το bullying που έχει … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | 4 Σχόλια

Ταφ-τότητα

  Βγαίνοντας από ένα βρώμικο σκοτάδι όπου ατυχώς -ή κι ευτυχώς- είχε βρεθεί, ο Ταφ ξεκίνησε να περπατά, να κοιτά και να ακούει. Έβγαλε ένα ένα όλα του τα ρούχα κι έμεινε γυμνός. Για μέρες ανεχόταν αδιαμαρτύρητα το κρύο, ώσπου … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Σχολιάστε

Έστω κάτι μικρό… | Του Gil-galad

Κανείς δεν μπορεί να είναι όπως νοιώθει έξω απ’ το δωμάτιό του. Κάθε δωμάτιο είναι ένας χώρος σκέψεων, βγαίνοντας απ’ αυτό, ποτέ δε βγαίνεις ο ίδιος! Ποτέ μα ποτέ! Πάντα κάτι αλλάζει, έστω και κάτι μικρό.

Posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , | Σχολιάστε

Η ευτυχία είναι αυτό που περιμένουμε να ‘ρθει .

Κάνουμε σχέσεις, δενόμαστε, χανόμαστε Φτιάχνουμε δρόμους κοινούς, αγαπιόμαστε, ξεχνιόμαστε Περπατάμε μαζί σε ερημιές, κοιτιόμαστε, αφηνόμαστε

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Σχολιάστε

Μονάχα μια βόλτα .

Πάμε μια βόλτα μαζί, αν θες, κρυφά ή φανερά χέρι – χέρι σφιχτά ή χώρια, σιωπηλά στο φάρο εκεί στη θάλασσα, κοντά περπατώντας, τρέχοντας, πετώντας νοερά.

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Σχολιάστε

Ξεχνάς | του Νικηφόρου Καλογερόπουλου.

Δε με πειράζει που λείπεις. Δε με πειράζει που με τα χρόνια σκληραίνεις. Μου λείπεις. Την ψυχή σου θα μαλακώσω με τον ιδρώτα και τον δάκρυ μου. Στα χέρια μου θα σε κρατήσω όπως δε σε κράτησε κανείς και θα … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Χάραγμα Β’ | του Νικηφόρου Καλογερόπουλου.

Την ιδανική της μορφή ψάχνω σε κάθε ματιά, την ζεστασιά της φωνής της αναζητώ ξανά, μα μάταια Το βλέμμα της, το δάκρυ της και το χαμόγελό της μέσα της σύντροφος πιστός και ταξιδιώτης

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Χάραγμα Α’ | του Νικηφόρου Καλογερόπουλου.

Τελικά όλα γίνονται για εκείνη την γυναίκα την πρώτη. Όχι την πρώτη σχέση. Εκείνη την πρώτη που δεν θα έχεις ποτέ. Που δεν γίνατε ζευγάρι ποτέ ή που γίνατε για πολύ λίγο. 

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Οι Miss Cherry ήρθαν για να μείνουν.. | της koukouroukoy

Οι Miss Chery είναι μία νέα Pop-Rock μπάντα με Soul καρδιά που κάνει την εμφάνισή της μέσα από την Panik Records για να αλλάξει τη μουσική μας πραγματικότητα! Ο λόγος για τους μοναδικούς στο είδος Miss Cherry! Εμπνευσμένοι από την … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα., koukouroukou | 2 Σχόλια

Γυμνοί.

Σε έναν άλλο κόσμο θα μπορούσαμε να σταθούμε γυμνοί ο ένας απέναντι απ’ τον άλλο. Όχι πολύ κοντά με λίγη απόσταση ανάμεσα για να βλέπουμε ολοκάθαρα τις ατέλειες και τις τελειότητες ο ένας του άλλου.

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Σχολιάστε

«Βραδυνή εκπομπή 4» ή «Προς αναζήτηση (εαυτού ;)»…| του Gil-galad

Μου είπες «Προσπαθείς γι’ αυτό που έχεις αλλά όχι για σένα». Σου είπα «…».

Posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

O Sheldon γυρίζει τον κόσμο. ΙΡΑΝ.

Τι σας έρχεται στο μυαλό όταν σκέφτεστε το Ιράν; Είναι μια χώρα του τρίτου κόσμου ή, μια χώρα η οποία έχει καλύτερο σύστημα υγείας από τον Καναδά και παράγει τα πάντα σε σχέση με τρόφιμα, αυτοκίνητα, οικιακές συσκευές, πετρέλαιο, φυσικό … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , , | Σχολιάστε

Και ξαφνικά φεύγεις. | Του Jonathan Livingston

Και ξαφνικά φεύγεις. Βλέπεις τον εαυτό σου κάπου στην Αττική οδό να αγναντεύει τον πύργο ελέγχου που όλο πλησιάζει. Ξημέρωμα. Πάντα ξημέρωμα, όλες οι μεγάλες «αναχωρήσεις»  γίνονται ξημέρωμα, έτσι τους πρέπει, μοναχικές, προσωπικές και βουβές. Φαντάζεσαι να έφευγες μεσημέρι ή … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | 5 Σχόλια

truth me if you dare |της Penelope Minimal

ο μαγικός ρεαλισμός που υποσχέθηκε το 2014 μάς άφησε νωρίς. η φαντασία υποχώρησε σχεδόν αμαχητί στην πραγματικότητα, το απίθανο κι εκπληκτικό αλώθηκε από το τετριμμένο και, σύντομα, αναδύθηκαν, αντί για πλοιάρια με πορφυρά πανιά, ορίζοντες και περιθώρια, που μόνο μες σε γλυκιά … Συνέχεια

Posted in Είδαμε κι ακούσαμε, Τα δικά μας κείμενα. | Σχολιάστε

Στην πλατεία μας δεν φυτρώνουν οι ελιές. | του corneliuscrick

Με περιμένουν πίσω στην πατρίδα. Στόλισαν λεωφορεία, κτίρια κι αμάξια. Με περιμένουν.

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , | 1 σχόλιο

Εγώ είμαι |του lukofws

Ξημέρωσε. Ανοίγεις τα μάτια με δυσκολία. Περιμένεις να βρεις δυο άλλα μάτια να σε κοιτάζουν, ένα κορμί να ζητιανεύει τα χάδια σου, να ακούσεις μια νυσταγμένη φωνή να χουζουρεύει και να παρακαλά να κοιμηθείτε λίγο ακόμα. Συναντάς απλώς το κενό … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | 2 Σχόλια

Ένα ρημάδι «θα» |της Anatat

Να κλείνεις ήσυχα τα μάτια σου το βράδυ και να τα ανοίγεις βιαστικά την επομένη για να δεις. Να χαμογελάς φυσικά και να κλαις χωρίς κόπο, χωρίς κόμπο, χωρίς πόνο. Να μπαίνεις στην αγκαλιά αυτή και να χάνεσαι, να σβήνεις. … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | 1 σχόλιο

To Β’ πρόσωπο πρέπει να πεθάνει. |του corneliuscrick

Δεν ξέρω τι σκατά να κάτσω να γράψω

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , | Σχολιάστε

Δεν ζεις σε ταινία της Disney…αποδέξου το! | του mutadartist

Ξυπνάω το πρωί από τα τιτιβίσματα αηδονιών και την εκπληκτική μυρωδιά του πρωινού που ετοιμάζει η πολυαγαπημένη μου μητέρα μόνο για εμένα!!! Τηγανίτες με σιρόπι μύρτιλο και φρεσκοστυμμένος χυμός!! Το νερό στο ντουζ….ντους…ντουζ…τέλος πάντων στην μπανιέρα είναι ιδανικό, βουρτσίζω τα … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , , | 4 Σχόλια

Συνέντευξη με τον δημιουργό κόμικ Γιώργο Γούση | της koukouroukoy

Ο Γιώργος Γούσης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, τελείωσε την Γραφιστική στο ΤΕΙ Αθήνας, αγαπημένο του τραγούδι είναι το ‘Βάλε μου να πιω’ του Νίκου Ξυδάκη και ανυπομονεί για τις αντιδράσεις του πρώτου κεφαλαίου (56 σελ.) του νέου κόμικ που … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Σχολιάστε

Βραδυνή εκπομπή 3… | του Gil-galad

   Στέκεσαι εκεί και κοιτάζεις κουκκίδες φωτεινές. Δεν ξέρεις τι θέλεις μα μου ζητάς να κάνω κάτι από τα παλιά. Κάτι που είμαι εγώ και που με ευχαρίστηση χωρίς την άμεση συμμετοχή σου θα κάνω όσο κουρασμένος κι αν είμαι.

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , , , | Σχολιάστε

24η μοναδική μου σκέψη…|της Bluebubbles

Αγαπητό Τίποτα, καλησπέρα. Αποφάσισα σήμερα να σου γράψω.

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , | 1 σχόλιο

Φωτεινός περίπατος στο σκοτάδι |της Anatat

“Πώς στο καλό μπορώ να περιγράψω τώρα όλο αυτό που έζησα;” αναρωτιέμαι. “Θα γράψω γι’ αυτό κι ό,τι γίνει” σκέφτομαι. Χθες με μια καινούρια μου φίλη επισκέφθηκα το Θέατρο Badminton για μια εμπειρία που από πέρυσι λαχταρούσα να ζήσω. Αναβολή … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , , , | Σχολιάστε

Κάποια στιγμή θα σταματήσω να γελώ για αυτά. |του corneliuscrick

Δώδεκα χτύπους μας δίνει η καμπάνα, κι εσύ σε άλλο τραπέζι κάθεσαι και πίνεις.

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , | Σχολιάστε

εκεί Πέρα… |της Anatat

Είχαν κανονίσει να φύγουν. Να πάνε μακριά. Έστω και για λίγες μέρες. Προορισμός τους αυτό το μέρος που εκείνη είχε βάλει στο μάτι και στο μυαλό από καιρό κι εκείνος δεν της το είχε ποτέ αρνηθεί. Εκείνη περίμενε τη μέρα … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | 1 σχόλιο

Είναι κρίμα. | της Architmare

Έχει περάσει καιρός, αρκετός θα έλεγα ώστε να επεξεργαστώ συναισθήματα και σκέψεις. Οι χωρισμοί, είτε με φίλους είτε με συντρόφους ερωτικούς, μπορούν να σου μάθουν όσα δε μπορούν 12 χρόνια σχολείο, 5 χρόνια πανεπιστήμιο, 10 λογοτεχνικά βιβλία και 20 άρθρα … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 5 Σχόλια

Είμαστε κύματα | Του Jonathan Livingston

Είμαστε κύματα. Είμαστε κύματα και η ζωή είναι η Θάλασσα. Κύματα καταδικασμένα να αρμενίζουμε από δω και από κει, πάνω της και για πάντα. κύματα πολλά, μυριάδες, λογιών λογιών, κύματα αμέτρητα. Κύματα μικρά των ακτών, άντε και λίγο του γιαλού, … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Το καλοκαίρι είναι πάντα απαίσιο |της Ραχήλ

Καλοκαίρι σε μισώ. Σε μισώ γιατί κάθε φορά που φτάνεις με κάνεις να ονειρεύομαι και να προσγειώνομαι απότομα. Με κάνεις να ερωτεύομαι την φύση σου. Με κάνεις να ερωτεύομαι την αμφίβολη, την πρόχειρη, την εφήμερη γοητεία σου.

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Να φοβάσαι λίγο περισσότερο |της Bluebubbles

Πρώτη φορά σου γράφω κάτι και σκέφτομαι πρώτα τον τίτλο.

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Περιπλανήσεις #2.. |της koukouroukoy

Αθήνα. Ξανά. Μετά από 10 φανταστικά ανέμελες μέρες. Κάθομαι λοιπόν στην βεράντα, χαζεύοντας τον ουρανό και τα αστέρια.

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Σχολιάστε

18 Αυγούστου 2014…|της Bluebubbles

Ακόμη δεν μπορώ να ξεχάσω εκείνη τη λάμψη των ματιών σου.

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Ζούμε δύο ζωές |της Penny Inwonderland

Και ξαφνικά είσαι 40… Και προσπαθείς να θυμηθείς γιατί σε τρόμαζε αυτή η ηλικία αλλά δε θυμάσαι. Νιώθεις καλά. Πολύ καλά. Μάλλον ποτέ δεν ένιωθες καλύτερα! Ολα έχουν αλλάξει. Τόσο πολύ που όλα ξαναρχίζουν.

Posted in Αταξινόμητα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , , , , , , , , | 1 σχόλιο

Αδιάβαστη πραγματικότητα…|της Bluebubbles

Τι κέρδισα που τόσα χρόνια γέμιζα τα ράφια μου με ψεύτικους ήρωες και ματαιόδοξους πειρατές;

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , | Σχολιάστε

Η μοναξιά των διαβ-αστεριών…|της Bluebubbles

Την  βόλτα εκείνη που με πήγες κάποτε στην ακροθαλασσιά του φεγγαριού και οι σκιές μας γέμιζαν τον κόσμο, δεν την έκανα.

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , | 1 σχόλιο

Περιπλανήσεις #1.. |της koukouroukoy

Οι Περιπλανήσεις μόλις ξεκίνησαν..

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , | Σχολιάστε

Αντιρατσιστικές… εμπειρίες |της Anatat

Προχθές σηκώθηκα, έβαλα τα πρόχειρά μου, πήρα τα λιγοστά μου λεφτουδάκια και αποφάσισα να πάω στο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ. Τώρα πλέον μπορώ να πω με σιγουριά μεγάλη πως θα έπρεπε να το είχα αποφασίσει πιο νωρίς, ούτως ώστε να βρίσκομαι εκεί … Συνέχεια

Posted in Επικαιρότητα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , | Σχολιάστε

Σ’αρέσουν οι μεταρρυθμίσεις, ηλίθιε; | του shinebarber

            Όταν άρχισαν τις περικοπές στους μισθούς και τις συντάξεις σου έλεγα στην ουσία δείχνουν το δρόμο για μειώσεις και στον ιδιωτικό τομέα. Σου έλεγα οτι προσπαθούν να μειώσουν το εργατικό κόστος. Δεν το πίστευες. … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , , , , , , | Σχολιάστε

Κίνδυνος ζωής…|της Bluebubbles

Σε κεινη την κατηφόρα κάποιο τράνταγμα ένιωσα και άνοιξα τα μάτια μου.

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Γελάστε ρεεεε, κερδίσαμε!!!! | της Taracito

Άνθρωπε ξινέ και μίζερε… Ναι σε σένα μιλάω… Σε σένα που όπως πάντα υπάρχεις για να κάνεις την ανατροπή και να πιστεύεις το διαφορετικό. Σε σένα που κάθε χαρά την μειώνεις με κάποιο πανέξυπνο μότο και φιλοσοφικούς λόγους. Όχι, δε … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Ο καλύτερος παίρνει τη δουλειά | του shinebarber

        Φοράς τα καλά σου για να πας στη συνέντευξη. Κοιτάς τους υπόλοιπους που βρίσκονται στον χώρο για τον ίδιο λόγο με εσένα, έχετε την ίδια ηλικία, τα ίδια προβήματα, τα ίδια πτυχία, κι όμως θεωρείς πως … Συνέχεια

Posted in Αταξινόμητα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , , | Σχολιάστε