Category Archives: Ό,τι της Φανεί…

Θέλω να…

Τον έρωτά μου θέλω να τον φοβάμαι. Να τον θυμάμαι κάθε που κοιμάμαι. Να τον κρατάω με το ζόρι απ’ το χέρι. Να τον κρύβω για να τον ψάχνω. Να τον χάνω για να κλαίω. Να κλαίω στα κρυφά, να … Συνέχεια

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Αστεράκια

Τόσα φωτάκια εκεί έξω με περιμένουν

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Ακόμα κι αν….

Απόψε βρήκα τη νέα μου αγαπημένη καλοκαιρινή λέξη, Ακόμα.

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Δε θα σε ξαναπάρω τηλέφωνο

Σήμερα σε πήρα τηλέφωνο. Πάει ένας χρόνος και κάτι.

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 3 Σχόλια

Δεν με απασχολεί ρε παιδάκι μου!

Έτσι μεσημεριάτικα αποφάσισα ν’ασχοληθώ κι εγώ λίγο με την επικαιρότητα, ξέρεις με τα πολιτικά.

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 2 Σχόλια

Καμιά φορά ξέρεις..

Καμιά φορά ξέρεις, είναι καλό να έχεις, καλό και να μην έχεις

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Λόγω της ημέρας…της Bluebubbles

Μάνα νομίζεις ότι μεγάλωσα και δεν θέλω πια τα φιλιά σου;

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Κοίτα καλύτερα

Πρωί, πολύ πρωί, περπατάω, χαζεύω, δεν ακούω μουσική, έχει ωραία μέρα, θα περπατήσω μέχρι το τρένο. Περνάω από διάφορα μαγαζάκια, κομμωτήρια, μινι μαρκετ, μανάβικα, κάποια απ’αυτά έχουν πλέον κλείσει, κάποια έχουν μόλις ανοίξει και η ζωή συνεχίζεται. Σε μια κλασική … Συνέχεια

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 1 σχόλιο

Απλά το σκέφτηκα

Καλησπέρα. Κλασικά γυρίζω σπίτι με το τρένο. Φοράω ακουστικά και χαζεύω τριγύρω.

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 3 Σχόλια

Έχεις καιρό να..

Καιρό έχω να γράψω, καιρό έχεις να γράψεις

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 2 Σχόλια

Σήμερα ναι αύριο ίσως

Σήμερα αγαπώ Αυτούς που τρέχουν στις κυλιόμενες σκάλες

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

guess who

Πόσο καλά σε γνωρίζει ποιός; Πόσο σίγουρος είσαι ότι έχεις ανθρώπους δίπλα σου που σε γνωρίζουν αληθινά;

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Έχει ήλιο και μ’αρέσει

Κάτι μέρες σαν κι αυτές θες να μην ξυπνήσεις, να φας για πρωινό όλη την μερέντα του κόσμου

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 1 σχόλιο

«Άχρονος» χρόνος

Χρόνος, έννοια περιττή και άχρωμη.

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 2 Σχόλια

Συμφωνείς;

Κάτι μέρες σαν κι αυτές νομίζεις ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα.

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Σαν κάρβουνο..

Κατι μέρες σαν κι αυτές θες να φωνάξεις, να κλάψεις, να χτυπήσεις, να τρέξεις, να κρυφτείς, να βρεις μια λύση, να μην βασανίζεσαι άλλο.

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 1 σχόλιο

Ερωτεύτηκες ή ακόμα?

Λοιπόν θέλω να ερωτευτείς, να παθιαστείς, να πάθεις την πλάκα σου, ν’αρρωστήσεις,

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 11 Σχόλια

Για σκέψη

Καμιά φορά εμείς οι νέοι είμαστε άπληστοι

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Για μια ζωή

Ανάθεμα στις λέξεις που δυσκολεύομαι να πω και να πιστέψω. Τί είναι ζωή;

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 7 Σχόλια

Υπόκλιση

Κονιάκ μηδέν αστέρων

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Νομίζεις ότι σε ξέχασα αλλά…

Σαν σήμερα θα γιορτάζαμε. Θα φορούσα τα καλά μου ρούχα κι εσύ το καλό σου φόρεμα.

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 4 Σχόλια

Αν δεν κουνηθείς δεν θ’αλλάξει τίποτα

Βρισκόμενη σκόπιμα απομονωμένη σ’ένα μικρούτσικο χωριό της Λακωνίας, σκέφτομαι και αναρωτιέμαι.

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 8 Σχόλια

Όταν βρέχει να ονειρεύεσαι

Κάτι μέρες σαν κι αυτές το μόνο που θέλω είναι να καλέσω τους φίλους μου στο σπίτι και να παίζουμε μέχρι το βράδυ επιτραπέζια παιχνίδια

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 2 Σχόλια

Σήμερα αποφάσισα ότι…

Γουστάρω που είσαι στον κόσμο σου

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Η αγάπη είναι παγίδα

Η αγάπη είναι περίεργη λέξη. Λέξη μεγάλη και χοντρή. Λέξη εύκολη και αστεία. Λέξη βαριά σαν απειλή.

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 1 σχόλιο

playmobil Vs ανάγκες

Γυρίζω σπίτι, σήμερα δούλεψα πολύ, κουράστηκα αληθινά, έδωσα το 100% του είμαι μου και τώρα είμαι στο τρένο, ακούω μουσικούλα και δεν έχω κουράγιο να σκεφτώ τίποτα.

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 4 Σχόλια

Ανάθεμα την μνήμη μου

Άτιμο πράμα οι αναμνήσεις, η μνήμη, αυτό το θρασύτατο πλάσμα που είναι ικανό να σε γεμίσει με θλιψη ανεξαρτήτως συνθηκών. Δεν υπολογίζει το μέρος, την ώρα, την στιγμή, βρίσκει ευκαιρία ακόμα και στα πιο απλά ακόμα και σε μια λέξη, … Συνέχεια

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 4 Σχόλια

Σήμερα έχω νεύρα

Μ’εκνευρίζουν οι βιαστικοί στις σκάλες

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 1 σχόλιο

Dancing on life…

Χτες Κυριακή βραδάκι αποφάσισα να δω τηλεόραση, έφτιαξα ποπ κορν, τυλίχτηκα με την αγαπημένη μου κουβερτούλα κι έκατσα να δω dancing on ice.

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 4 Σχόλια

Βραδάκι Παρασκευής

Βράδυ Παρασκευής είμαι μόνη στο σπίτι από επιλογή και σκέφτομαι.

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 1 σχόλιο

Εν συντομία

Λόγω έλλειψης χρόνου και λόγω εκνευρισμού

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 2 Σχόλια

Νέα αγαπημένη λέξη

Χτες το βράδυ βρήκα την αγαπημένη μου λέξη γι’αυτή την εβδομάδα. Η λέξη είναι η γνωστή σε όλους μας ΓΟΥΣΤΑΡΩ. Έχει ένταση αυτή η λέξη, έχει πάθος, έχει κόκκινο χρώμα, έχει ρυθμό, σου δίνει στόχο, βάζει νόημα στις κινήσεις σου, … Συνέχεια

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 3 Σχόλια

Στιγμές

Υπάρχουν στιγμές, περίεργες στιγμές, στιγμές που εύχεσαι να κρατήσουν για πάντα μα πριν προλάβεις να κλείσεις τα μάτια έχουν τελειώσει, στιγμές μικρές που όμως σου φαίνεται πως κρατούν αιώνες. Στιγμές, λέξη παράξενη, ακόμα και το άκουσμα της

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 9 Σχόλια

Δευτεριάτικες Υποχρεώσεις

Απογευματάκι Δευτέρας, περίεργη μέρα η Δευτέρα δεν την αγαπάει κανείς. Είναι σαν (όλοι έχουμε) εκείνο το ρούχο, το πανάκριβο που το αγόρασες όταν δεν είχες τα κέφια σου επειδή είχες μείνει 1 ώρα στο μαγαζί και αμέσως το μετάνιωσες. Περίεργη … Συνέχεια

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 5 Σχόλια

Πόσο καλά σε ξέρει η μαμά σου;

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 6 Σχόλια

Σε μισώ γιατί έγινες ακριβώς όπως σε ήθελα

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 2 Σχόλια

Καφεκοπτείον Λουμίδη

Περπατάω περπατάω, χαζεύω βιτρίνες, τσεκάρω τι μου αρέσει, απορώ γιατί ένα ζευγάρι κάλτσες έχει 25ευρώ, συνεχίζω, γελάω με 2 πολύ χαριτωμένους ηλικιωμένους που μαλώνουν για τις πολιτικές εξελίξεις, θλίβομαι με τους ζητιάνους που όποτε περνάω είναι εκεί, περνάω το δρόμο πάντα … Συνέχεια

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 4 Σχόλια

Now or never!

Βρήκα στις 8/11/11 την λύση στο πρόβλημα της Ελλάδας!

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 5 Σχόλια

Κάπου ανάμεσα

Τυχαίνει και περνάω έξω απ’το παλιό πολυτεχνείο, η ‘ηρωική’ πόρτα είναι ακόμα εκεί, σκουριασμένη και ξεχασμένη πια. Συλλογίζομαι ποιοί είναι σήμερα οι πρωταγωνιστές των γεγονότων του πολυτεχνείου και έχοντας πολύ χιούμορ,χαμογελάω. Τελοσπάντων

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 1 σχόλιο

Σιγοτραγουδώντας

Καλημέρα. Θα επιλέξω να είμαι (πάλι) εντελώς στον κόσμο μου και δεν θ’ασχοληθώ ούτε για μια στιγμούλα με τα πολιτικά δρώμενα. Χτές πήγα μια υπέροχη βόλτα στη θάλασσα μαζί με την κολλητή μου, κουτσομπολέψαμε, είδαμε τα καραβάκια, κάναμε σχέδια, γελάσαμε, … Συνέχεια

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 2 Σχόλια

Σήμερα

Γυρνώντας απ’τη σχολή με το τρένο κουρασμένη-ξεκούραστη δεν έχει σημασία σκέφτομαι! Σκέφτομαι ότι σήμερα δεν έχω γελάσει καθόλου δεν έχω καν χαμογελάσει και ξέρεις στο χωριό μου λένε πως μέρα χωρίς χαμόγελο είναι χαμένη μέρα. Ψάχνω τ’ακουστικά μου μήπως και … Συνέχεια

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 1 σχόλιο

Εκκλησία κ χαρά

Μην ρωτήσεις πώς και γιατί, σήμερα το πρωί πήγα στην εκκλησία κι όταν λέω πήγα εννοώ ότι πήγα απ’την αρχή μέχρι το τέλος. Μπήκα μέσα, άναψα το κεράκι μου και κάθισα μπροστά μπροστά . Τονίζω ότι πήγα σ’εκκλησία στην επαρχία … Συνέχεια

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Αντάρτης

Ως αφορμή του σημερινού μου κειμένου είναι η δήλωση που άκουσα εκ στόματος του κύριου Παπούλια ´Είναι απαράδεκτο να λένε εμένα προδότη, εγώ στα 15 μου ήμουν αντάρτης´. Σου περνάει απ´το μυαλό ότι τα σημερινά 15χρονα που επαναστατούν, το κάνουν … Συνέχεια

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , , | 2 Σχόλια

Φώτα

Πού πήγαν τα φώτα? Γιατί όλες οι γειτονιές είναι στο ημίφως? Περπατάω στο πεζοδρόμιο και νιώθω οτι δεν βλέπω, αν είχα φακό σίγουρα θα το χρησιμοποιούσα. Πατάω στις μύτες γιατι δεν ξέρω πού ακριβώς πατάω. Φοβάμαι μήπως μου πεταχτεί κανείς … Συνέχεια

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 1 σχόλιο

Σήμερα έχει λαϊκή

Θα πάω στη λαϊκή σήμερα, εύχομαι να ξέρεις τί ακριβώς είναι. Ίσως να νομίζεις οτι μόνο η μαμά ή η γιαγιά σου πάνε αλλά δεν είναι έτσι, σήμερα θα παω κι εγω! Θα ψωνίσω τα πάντα, από λουλούδια μέχρι κάσιους(τρελαίνομαι),θα … Συνέχεια

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 1 σχόλιο

Πρωϊνό Τρίτης

Μετά από καιρό μπορώ να κάτσω σπίτι και να δω τηλεόραση με την ησυχία μου. Θα δω Μενεγάκη, μην κοροϊδέψεις θα δω Μενεγάκη και μην κάνεις οτι  δεν την ξέρεις γιατί θα εκνευριστώ. Θα κλείσω τα βιβλία, θα κλείσω την … Συνέχεια

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 2 Σχόλια

Μόνος στο λεωφορείο

Αλήθεια πόσο μόνος είσαι στο λεωφορείο; Γυρνάς στο σπίτι, έχεις μιλήσει με όλους σου τους φίλους, βαριέσαι να πάρεις οποιονδήποτε άλλον τηλέφωνο και αυτό το διαολεμένο το κινητό δεν έχει μπαταρία άρα και η λύση του ραδιοφώνου πάει περίπατο. Μόνος, … Συνέχεια

Posted in Ό,τι της Φανεί..., Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε