Tag Archives: anatatat

Το φευγιό. |της Anatat

Έλαχε απρόσμενα. Η βαλίτσα κλείνει, σέρνεται για λίγο, ζυγίζεται και πετάει. Στον αέρα κάνει παρέα με άλλες βαλίτσες που βρίσκονται εκεί για άλλο λόγο. Ένας διαφορετικός λόγος για κάθε βαλίτσα. Άμα το καλοσκεφτείς είναι συναρπαστικό. Advertisements

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Να θυμηθώ οπωσδήποτε.. |της Αnatatat

Να σκέφτομαι Να ακούω με προσοχή Να παίρνω βαθιές ανάσες Να νιώθω και να αισθάνομαι Να ζω μαθαίνοντας

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Τολέδο – Η ζωγραφιά ενός παραμυθιού.. |της Αnatat

Μάρτιος 2012. Βρισκόμουν στη Μαδρίτη για 3η  φορά.  Έπρεπε να επισκεφτώ αυτή τη φορά εκείνο το μέρος που όλοι μου είχαν πει πως δεν έπρεπε να χάσω με τίποτα.  Ήξερα πως άξιζε, μα δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί τόση επιμονή … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , | 3 Σχόλια

Κυριακή στην εκκλησιά.. |της Anatatat

Μετά από κάμποσα χρόνια βρέθηκα πρωί πρωί στην εκκλησία. Όχι από επιλογή αλλά δεν είναι αυτό το θέμα. Ανεβαίνω τα σκαλιά για να πλησιάσω την είσοδο. Τριγύρω μου επαίτες ζητιανεύουν για λίγα ευρώ. Δεν ξέρω αν είναι οι ίδιοι κάθε … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 7 Σχόλια

Η μόδα του τριημέρου; |Της Anatatat

Μπορεί να με πεις υπερβολική. Μπορεί και κακιά. Μην το κάνεις όμως πρωτού «ακούσεις» τις σκέψεις μου που γραπτώς θα προσπαθήσω να σου ξεφουρνίσω στο ιστολόγιο ετούτο. Το λοιπόν…το πολυπόθητο τριήμερο έφτασε. Μα τι ευτυχία είναι αυτή ξάφνου;! Δεν θα … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , , | Σχολιάστε

Φτάσε όπου δεν μπορείς.. |της Anatat

Έχεις ό,τι εργαλείο χρειάζεσαι για να διορθώσεις ό,τι δεν σε καλύπτει. Μη λυπάσαι. Προχώρα μπροστά με μάτια ορθάνοιχτα στο φως και στο σκοτάδι. Μην διστάζεις. Αποκάλυψε όλα όσα είσαι. Είμαι εδώ κι ανυπομονώ να σε γνωρίσω. Μην κρύβεσαι. Ούρλιαξε να … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Να πάρει η ευχή.. |της Anatatat

Μου τη δίνεις. Μ’ εκνευρίζει η μουράκλα σου που γέρνει μονίμως κοιτώντας το πάτωμα. Μου τη σπας που δεν λες μια καλημέρα, που δεν σκας ένα χαμόγελο. Με τρελαίνει που το αρνητικό και το κακό είναι τα πρώτα που θα … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 1 σχόλιο

N o s t a l g i a.. |της Anatatat

Άνοιξες το απαγορευμένο συρταράκι. Σαν να πέρασαν χρόνια.  Σαν να μην πέρασε στιγμή, όταν το σκέφτεσαι. Κι όταν επανέρχεσαι στην πραγματικότητα, σαν να μη συνέβη ποτέ..

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 11 Σχόλια

Μεθυσμένα μυστικά. |της Anatat

Σβήνω το φως. Το ενοχλητικό αυτό φως της λάμπας που κρέμεται ψηλά από πάνω μου. Βγάζω από το ντουλάπι το μικρό σκονισμένο κερί και το ανάβω με το μισοτελειωμένο αναπτήρα που έχει ξεχαστεί από κάποιον άγνωστο. Τα σπίρτα τα αποφεύγω, … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 2 Σχόλια

Για όλα αυτά τα «δεν». |της Αnatatat

Για όλα αυτά που δεν θα σου πω γιατί δεν θα ακούσεις ή δεν θα πιστέψεις ή δεν θα αξίζεις  Για όλα όσα δεν ήμουν μαζί σου και δεν ήσουν μαζί μου Για όλες τις αλήθειες που δεν μέτρησες  Για … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 4 Σχόλια

Να σκοτώσεις το κακό. |της Αnatatat

Κάθε φορά που το κακό μου χτυπάει τον ώμο, θέλω να γυρίσω κι όχι απλά να το διώξω μακριά αλλά να του δώσω μια και να το εξοντώσω. Να το αφανίσω μια κι έξω. Εννοώ το κακό με όλες του … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 4 Σχόλια

Να πιάσουν οι ευχές… |της Αnatat

Και φέτος μια απ’τα ίδια… Ευχές δίνεις κι ευχές παίρνεις. Τις λες, τις γράφεις, τις ακούς, τις μοιράζεις, τις παραλαμβάνεις. Άλλες ψεύτικες επειδή έτσι συνηθίζεται κι άλλες αληθινές από καρδιάς επειδή τις νιώθεις. Ευχές που θα πιάσουν τόπο κι ευχές … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 2 Σχόλια

Σκέφτομαι και γράφω… |της Αnatatat

Από την Α΄ μέχρι και την ΣΤ΄ Δημοτικού στο άκουσμα του «Σκέφτομαι και γράφω» γινόμουν η πιο τεμπέλα του κόσμου. Μια άρνηση και μια βαρεμάρα κυρίευε το είναι μου και με έκανε να το αποφεύγω σαν το διάολο το λιβάνι. … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 18 Σχόλια

Μη Φανταστείς…της Anatat

Φθινόπωρο που λες… Βαθύ φθινόπωρο. Όπως λέμε βαθύ πορτοκαλί, λίγο πριν το φανάρι ανάψει κόκκινο. Όχι μην ανοίγεις  την ομπρέλα. Θα σου την σπάσω. Μην με κοιτάς έτσι, το εννοώ. Κάτι μ’ έχει πιάσει σήμερα, απροσδιόριστο. 

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 1 σχόλιο

Το Εδώ και το Αλλού.. |της Αnatatat

Κάθεσαι δίπλα μου. Με ακούς να αναστενάζω. Στρέφεις το κεφάλι προς το μέρος μου και με το βλέμμα σου με ρωτάς τι συμβαίνει.  Δαγκώνω τα χείλια μου και σου απαντώ  ‘’τίποτα’’. Η απάντηση παραμένει η ίδια και δεν θα αλλάξει … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 11 Σχόλια

Για Λίγη Ελευθερία Μαζί Σου… |της Αnatat

Όταν αποφασίσεις να πλησιάσεις το άγνωστο Όταν μπορέσεις να διακρίνεις το πραγματικό από το ψεύτικο Όταν μπορέσεις να αντιδράσεις μαζί μου στο κακό και το άδικο

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 6 Σχόλια