Tag Archives: ArchitMare

Είναι κρίμα. | της Architmare

Έχει περάσει καιρός, αρκετός θα έλεγα ώστε να επεξεργαστώ συναισθήματα και σκέψεις. Οι χωρισμοί, είτε με φίλους είτε με συντρόφους ερωτικούς, μπορούν να σου μάθουν όσα δε μπορούν 12 χρόνια σχολείο, 5 χρόνια πανεπιστήμιο, 10 λογοτεχνικά βιβλία και 20 άρθρα … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 5 Σχόλια

…γιατί δεν ήταν πια εμπόδιο στη ζωή της | της Architmare

Σκεφτόμουν από το τρένο στο σταθμό κι απ’το σταθμό στο σπίτι… Περνώντας ανάμεσα από νέους τόπους και μυρίζοντας νέες μυρωδιές, που τίποτα κοινό δεν είχαν με το πριν. Σκεφτόμουν τόσο, μέχρι που το μυαλό παρακάλεσε να σταματήσει να το βασανίζω και να … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Φοιτητή του εξωτερικού, μην γκρινιάζεις! | της Architmare

  Καλησπέρα, καλησπέρα. Όχι δεν είμαι ο Θεοδωράκης από τους Πρωταγωνιστές αλλά η τελευταία ψυχανάλυση έδειξε πως κάτι τέτοιο θα ήθελα να γίνω. Είχα καιρό να γράψω γιατί ήμουν θεατής που απλώς παρακολουθούσε τα όσα συνέβησαν τον τελευταίο χρόνο. Ανεργία, … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 1 σχόλιο

Κάτι σαν «Νέα Διασπορά» |της αrchitmare

 Μόλις γύρισα από Βρυξέλλες. Είμαι λίγο κουρασμένη και προβληματισμένη. Το σώμα μου πονάει λίγο λόγω των καθόλου αναπαυτικών καθισμάτων του αεροπλάνου, αλλά δε προλαβαίνω να ξεκουραστώ γιατί έχω να κάνω κατόψεις για τη σχολή. Τα ίδια και τα ίδια και … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 2 Σχόλια

Λυκαβηττός, Παρθενώνας, έρωτας και άγιος ο Θεός | Architmare

Ακούστε το διαβάζοντας το κείμενο… Έκλεισα τα εισιτήρια για Ελλάδα και συγκεκριμένα για Αθήνα. Είναι κάτι που κάνω ανελλιπώς εδώ και πέντε χρόνια πριν τα Χριστούγεννα. Μια πράξη που μοιάζει ρουτίνα, αλλά κρύβει μέσα της μια παιδική ψυχή που ανυπομονεί να … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 7 Σχόλια

Αφήστε με λίγο. Τώρα ταξιδεύω | της architmare

Tαξίδεψα για λίγο. Ένιωσα για λίγο ελεύθερη, μακρυά από την κρίση, μακρυά από την επικαιρότητα, μακρυά από τα προβλήματα. Κοίταξα φωτογραφίες από καλοκαίρια και διακοπές. Από νησιά κι από θάλασσες αγαπημένες.

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 5 Σχόλια

θυμάμαι…της architmare.

Θυμάμαι… Όταν δεν φοβόμουν και έπεφτα με ορμή στο λάθος… Θυμάμαι τους γονείς μου να μου χαμογελούν και να μου λένε «Σήκω πάνω κι ας λερώθηκες κι ας χτύπησες».

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 11 Σχόλια

Η μισή μου η καρδιά βρίσκεται, γιατρέ, εδώ πέρα…της ArchitMare

Στριφογυρίζω. Ανοίγω τα μάτια μου. Ονειρεύομαι. Ξυπνάω. Απογοητεύομαι. Η μισή ζωή στην Αθήνα κι ένα κομμάτι εδώ. Εδώ πού ; Στο μηδέν, στο ξανά από την αρχή, στο προσπάθησε και στο «Μείνε εκεί. Δεν έχει τίποτα εδώ».

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 22 Σχόλια