Tag Archives: Gil-galad

Νύχτα | του Gil-galad

Η νύχτα πρέπει στον έρωτα, τους στοχασμούς και τα τσιγάρα έξω από τα νοσοκομεία. Τα άλλα ας τα στεγνώνει ο ήλιος.

Posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , , , , , | Σχολιάστε

Αναριθμητισμοί | Του Gil-galad

Θυμάσαι άραγε; Ήταν εκείνη τη φορά που όλα άλλαξαν άρδην εντός μας. Αστοί σηκώναν ποτήρια με αλκοόλ, στολές σηκώναν όπλα, γιορτές σηκώσαν ματωμένα στήθη, παιδιά σηκώσαν πέτρες, χαμένοι σηκώναν λάφυρα, πυρήνες σηκώσαν φωτιές, δρόμοι σηκώναν καπνούς και σκόνες. 

Posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , , | Σχολιάστε

Έστω κάτι μικρό… | Του Gil-galad

Κανείς δεν μπορεί να είναι όπως νοιώθει έξω απ’ το δωμάτιό του. Κάθε δωμάτιο είναι ένας χώρος σκέψεων, βγαίνοντας απ’ αυτό, ποτέ δε βγαίνεις ο ίδιος! Ποτέ μα ποτέ! Πάντα κάτι αλλάζει, έστω και κάτι μικρό.

Posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , | Σχολιάστε

«Βραδυνή εκπομπή 4» ή «Προς αναζήτηση (εαυτού ;)»…| του Gil-galad

Μου είπες «Προσπαθείς γι’ αυτό που έχεις αλλά όχι για σένα». Σου είπα «…».

Posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Βραδυνή εκπομπή 3… | του Gil-galad

   Στέκεσαι εκεί και κοιτάζεις κουκκίδες φωτεινές. Δεν ξέρεις τι θέλεις μα μου ζητάς να κάνω κάτι από τα παλιά. Κάτι που είμαι εγώ και που με ευχαρίστηση χωρίς την άμεση συμμετοχή σου θα κάνω όσο κουρασμένος κι αν είμαι.

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , , , | Σχολιάστε

Φίλε, δεν ξέρουν… | Του Gil-galad

Πολλές φορές μου το είπαν, ότι έρχομαι σαν τον κομήτη, σε αραιά διαστήματα, για λίγο μέχρι να ξαναχαθώ προετοιμάζοντας το έδαφος της επιστροφής μου.

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , , , , , | 1 σχόλιο

Οι υπόγειες πόλεις ή εκεί που οι άνθρωποι δεν έγιναν θεοί | του Gil-galad

  Ο Ιτάλο Καλβίνο μίλησε για τις αόρατες πόλεις κάποτε. Για πόλεις οι οποίες δεν μπορούν να εντοπιστούν σε κάποιο χάρτη— υπάρχουν μόνο σε ένα νοητό χάρτη: στο χάρτη της φαντασίας και της μνήμης.

Posted in Αταξινόμητα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 2 Σχόλια

Η επιστροφή | του Gil-galad

Διακοπές Χριστουγένων και κάποιο βράδυ με βρίσκει στο νότιο τμήμα της χερσονήσου του Αίμου. Μέσα σε εσωστρεφείς κουβέντες και νεφέλες κυκλωτικές αναζητώ την ψυχή μου, την τσιμπάω να δω αν είναι ζωντανή ή έχω γίνει κι εγώ ακόμη ένα άδειο κέλυφος, που περιμένει τη φυσική φθορά του, μέχρι να πέσει στο … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , , , , , , | 2 Σχόλια

Εντός αοράτου φάσματος…|του Gil-galad

Τον τελευταίο καιρό όλα έχουν ανατραπεί. Γνώρισα πολλά φαντάσματα… Τόσα που στο τέλος σταμάτησα να τα ρωτάω από που έρχονται και τι αναζητούν. Φαντάσματα μέρα-νύχτα μπροστά μου που άρχισαν και για μένα να γίνονται αόρατα. Που άρχισαν κι εμένα να … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , , , , , , | 1 σχόλιο

Μια μεταμεσονύχτια κουβέντα…| Του Gil-galad

Όχι, δε θέλω να βάλω εικόνα για να μπορείς κι εσύ να το δεις.

Posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 5 Σχόλια

Χρόνια πολλά… | Του Gil-galad

Είδα σπίτια φυλακές, είδα ματιές αυταρχικές, είδα ανθρώπους σκυθρωπούς, είδα σκουπίδια να ζουν σε βίλες και χαμόγελα να πνίγονται για να ψάξουν στα σκουπίδια. Είδα κορμιά ξαπλωμένα στο δρόμο κι είδα κι αναβάτες να σπέρνουν τον τρόμο.

Posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 2 Σχόλια

Μια μέρα | Του Gil-galad

Μια μέρα γύριζα σπίτι όντας εξοδούχος από το στρατό. Φορούσα λοιπόν τη στολή εξόδου μου και με βήματα που πήγαιναν πιο γρήγορα απ’ ότι το άυπνο κορμί μου άντεχε, με πήγαινε στο ήρεμο και μακριά από τη βρώμα κρεββάτι μου.

Posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , , , , , | 12 Σχόλια

Βραδυνή εκπομπή 2…Του Gil-galad

Να λοιπόν που ήρθε η ώρα ο θόρυβος να υποχωρήσει και μια ακόμα αλληλουχία να ξεκινήσει. 

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 2 Σχόλια

Βάλε αποσμητικό… Του Gil-galad.

Πριν μέρες έγραψες ένα κείμενο για μια όμορφη για σένα συνάντηση. Εδώ και τέσσερις προσπαθώ να γράψω κάτι που στριφογυρνά στο κεφάλι μου. Δεν έτυχε να βρω ούτε το χρόνο, ούτε το τραγούδι, ούτε και το ζάλο μέσα στις λέξεις … Συνέχεια

Posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 3 Σχόλια

Βραδυνή εκπομπή 1. Του Gil-galad.

Είναι πολλά που δεν τα ξέρεις και σε αναζητώ σαν το πρωινό τσιγάρο και τον πικρό καφέ.

Posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 2 Σχόλια

Πίσω σε σένα… Του Gil-galad.

Ταξίδια, μακρινά, κοντινά, εμπρός, μα και πίσω. Δεν είναι ωραίο όταν κάποια στιγμή μια αδιευκρίνιστη δύναμη μετατρέπει την καθημερινότητά σου σε σκηνικό ταινίας κι εσύ ψάχνεις να βρεις μήπως έχεις πέσει κατά τύχη στα γυρίσματά της;

Posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 2 Σχόλια

Πατώντας στις λακκούβες! Του Gil-galad.

Είμαστε ό,τι διαβάζουμε, ό,τι ακούμε, ό,τι μυρίζουμε… Είμαστε οτιδήποτε ζούμε στο παρελθόν μας και αυτό είναι πάντα μπροστά μας λες και κάναμε μεταβολή 180 μοιρών. Πάντα από το λιμάνι του παρελθόντος μας βάζουμε πλώρη για νέα πέλαγα.

Posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Αστρολάβος 1. Του Gil-galad.

Όταν ήμουν μικρός πάντα αναρωτιόμουν αν το αστέρι που βλέπω εγώ το βλέπει και κάποιος άλλος. Μου φαινόταν αδιανόητο, όχι φυσικά ότι μπορούμε να αντικρίσουμε το ίδιο πράγμα, αλλά το να το αντικρίσουμε με τον ίδιο τρόπο!

Posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

«Το τέρας…» Του Gil-galad.

Οι άνθρωποι ζούμε πολύ περίεργα. Αλλού πεινάνε κι αλλού ξοδεύουν 500 ευρώ για ένα πιάτο. Προσοχή, ούτε καν γεμάτο!! Ένα άδειο πιάτο!

Posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 5 Σχόλια

«Κοίτα με πια!» του Gil-galad

Εντάξει, τα κατάφερες! Βρήκες τον τρόπο να φύγεις από τη μικρή λιμνούλα και τώρα πια κολυμπάς στη λιμνοθάλασσα. Πολλές ευκαιρίες για διαιώνιση του είδους σου, για τροφή, για παιχνίδι. Αλλά μικρό μου ψαράκι, αξίζουν όλα αυτά τους κινδύνους που έχεις … Συνέχεια

Posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Πιες κι άκου

Έχω μεθύσει, από αλκοόλ, αναμνήσεις, φώτα, εικόνα και ένα τραγούδι… Αύριο θα σας πω περισσότερα… Σήμερα μόνο αυτό! Πιες κι άκου το με μια εικόνα από τα παλιά. Έχεις τ’ αρχίδια;

Posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Για τις νόστρες…|Του Gil-galad

Η νύχτα πάντα με καλούσε, έτσι στα ξαφνικά! Μέσα από όνειρα πολύχρωμα ή και ασπρόμαυρα. Είναι φορές που σηκώνομαι από το κρεββάτι (ναί με δυο β, σαν τους παλιούς) για να μιλήσω σε κάποιον. Η εικόνα του τριγυρίζει στο μυαλό … Συνέχεια

Posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , , , | Σχολιάστε

Εμείς! Του Gil-galad

Εμείς, πιστεύουμε ότι οι Έλληνες είναι ο περιούσιος λαός του Θεού, των 12 Ολυμπίων, μας εγείρεται κάθε 2 λεπτά με τις γκόμενες (γιατί μας προστάζουν τα ξυρισμένα…) γιατί τον έχουμε πάνω από 32 πόντους και μας δυσκολεύει στο περπάτημα γι’ … Συνέχεια

Posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 10 Σχόλια

Μικρό…| Του Gil-galad

Ξημέρωσε πάλι, ο ήλιος σε τρελαίνει, η άνοιξη σε τρελαίνει, το μικρόν της ηλικίας (είτε γιατί είσαι, είτε γιατί έτσι αισθάνεσαι), οι μυρωδιές που ξεφεύγουν από παράθυρα κουζινών, ένα τηλέφωνο που δεν απαντά ο ιδιοκτήτης του, η αίσθηση των σεντονιών … Συνέχεια

Posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 1 σχόλιο

Τι κάνουμε ρε; | Του Gil-galad

Μια ακόμα μέρα, μερικές ακόμα ίδιες ειδήσεις, ίδιες φωνές… Κατέβηκα κάτω από το σπίτι μου, για λίγο, απέναντι το γνωστό γηροκομείο. Μια γιαγιά μακάρια κοιτάζει έξω από την πόρτα, που και που μια κλεφτή ματιά στην τηλεόραση…

Posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 1 σχόλιο

Καλως ήρθες παιδί μου στην κρεατομηχανή ονόματι σύγχρονη ζωή … του Gil-galad

Σύγχρονη ζωή, είτε είναι 1981, είτε πιο παλιά, είτε τώρα… Τίποτε δεν άλλαξε!

Posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 1 σχόλιο

Φωτιά στα ντεπο

Ακόμα μια μέρα πέρασε. Μια μέρα που τα πάντα σαρώθηκαν! Μικρές φωτογραφίες στο μυαλό μου που δε νομίζω να σβήσουν. Ίσως μετά από χρόνια να ξεθωριάσουν κάπως τα χρώματά τους, μα δε θα ξεχάσω. Είμαι ακόμα μικρός, στο ορεινό χωριό … Συνέχεια

Posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 1 σχόλιο

Hometown Glory… του Gil-galad

Είναι εκείνες οι ώρες που ένα τραγούδι, μια εικόνα, κάποιος φίλος, μας φέρνουν στο μυαλό αναμνήσεις χρόνων παλιών. Τότε που μπορεί να ζήσαμε ελεύθεροι, έστω και για λίγο. Τότε που γίναμε για λίγο θεοί, που είχαμε την ψευδαίσθηση της κυριαρχίας … Συνέχεια

Posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Κάτι που διάβασα…

Με την πρώτη ματιά, έβλεπε κανείς απλώς μια γριούλα. Έσερνε τα βήματά της στο έδαφος, μόνη, παρατημένη, με σκυμμένο κεφάλι. Όσοι περνούσαν από το πεζοδρόμιο της πόλης αποτραβούσαν το βλέμμα τους, για να μη θυμηθούν ότι τα βάσανα και οι … Συνέχεια

Posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 1 σχόλιο

Invictus

Out of the night that covers me, Black as the Pit from pole to pole, I thank whatever gods may be For my unconquerable soul.

Posted in Adagio για 1 πένα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε