Tag Archives: Jonathan Livingston

Είμαστε κύματα | Του Jonathan Livingston

Είμαστε κύματα. Είμαστε κύματα και η ζωή είναι η Θάλασσα. Κύματα καταδικασμένα να αρμενίζουμε από δω και από κει, πάνω της και για πάντα. κύματα πολλά, μυριάδες, λογιών λογιών, κύματα αμέτρητα. Κύματα μικρά των ακτών, άντε και λίγο του γιαλού, … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Η Άνοιξη έξω| του Jonathan Livingston

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Εξακρίβωση στοιχείων στα Εξάρχεια και το Θεώρημα της εκθετικής μείωσης της Ευφυΐας | του Jonathan Livingston

Είχα την ατυχία τις προάλλες να βρεθώ στα Εξάρχεια την ώρα της επίθεσης στο ΑΤ και κάπου στην Ακαδημίας η εξακρίβωση δεν άργησε να έρθει.

Posted in Αταξινόμητα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , , , | 8 Σχόλια

Είναι η Χρυσή Αυγή Ηλίθιε…| του Jonathan Livingston

Και ξαφνικά το σύστημα «ανακάλυψε» ποια είναι στ’ αλήθεια η Χρυσή Αυγή.  Δημοσιογράφοι και  παρουσιαστές ειδήσεων των μνημονιακών μέσων ενημέρωσης- που είναι ηθικοί αυτουργοί της δολοφονίας του Παύλου-αναπαράγουν εμβρόντητοι ρεπορτάζ για τα τάγματα εφόδου της Χ.Α και τις βίαιες τακτικές … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , , , | 2 Σχόλια

«42». Η αληθινή ιστορία του πρώτου Μαύρου παίχτη του μπέιζμπολ που γίνεται ταινία. | του Jonathan Livingston

Το «42» ήταν ο αριθμός της φανέλας του Τζάκι Ρόμπινσον, του μετέπειτα θρύλου του Μπέιζμπολ, που ήταν ο πρώτος μαύρος παίκτης που έσπασε τον ρατσιστικό περιορισμό των λευκών και αγωνίστηκε στις μεγάλες κατηγορίες του Αθλήματος. «42» ήταν και ο τίτλος … Συνέχεια

Posted in Αταξινόμητα, Αφιερώματα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , , , , , | Σχολιάστε

Εμπειρίες από τη ρεσεψιόν 4#… | του Jonathan Livingston

Από τις αρχές Μαΐου εργάζομαι(!) σε ένα μικρό οικογενειακό ξενοδοχείο σε κάποιο μακρινό νησί του Αιγαίου και από αυτή τη στήλη θα μοιραστώ εικόνες, συναισθήματα, καταστάσεις, ευτράπελα και άλλα μικρά και μεγάλα. Καλώς ήλθατε στο ξενοδοχείο μας λοιπόν… —————————————————————————————— Αποχωρισμοί-Αποχαιρετισμοί

Posted in Αταξινόμητα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 3 Σχόλια

Εμπειρίες από τη ρεσεψιόν #3… | του Jonathan Livingston

Από τις αρχές Μαΐου εργάζομαι(!) σε ένα μικρό οικογενειακό ξενοδοχείο σε κάποιο μακρινό νησί του Αιγαίου και από αυτή τη στήλη θα μοιραστώ εικόνες, συναισθήματα, καταστάσεις, ευτράπελα και άλλα μικρά και μεγάλα. Καλώς ήλθατε στο ξενοδοχείο μας λοιπόν… ——————————————————————————————

Posted in Αταξινόμητα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 1 σχόλιο

Εμπειρίες από τη ρεσεψιόν #2… | του Jonathan Livingston

Από τις αρχές Μαΐου εργάζομαι(!) σε ένα μικρό οικογενειακό ξενοδοχείο σε κάποιο μακρινό νησί του Αιγαίου και από αυτή τη στήλη θα μοιραστώ εικόνες, συναισθήματα, καταστάσεις, ευτράπελα και άλλα μικρά και μεγάλα. Καλώς ήλθατε στο ξενοδοχείο μας λοιπόν… ——————————————————————————————

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 6 Σχόλια

Εμπειρίες από τη ρεσεψιόν #1… | του Jonathan Livingston

Από τις αρχές Μαΐου εργάζομαι(!) σε ένα μικρό οικογενειακό ξενοδοχείο σε κάποιο μακρινό νησί του Αιγαίου και από αυτή τη στήλη θα μοιραστώ εικόνες, συναισθήματα, καταστάσεις, ευτράπελα και άλλα μικρά και μεγάλα. Καλώς ήλθατε στο ξενοδοχείο μας λοιπόν…

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 2 Σχόλια

just some more refugees… | του Jonathan Livingston

Υπάρχουν καταστάσεις στη ζωή που ενώ ξέρεις ότι συμβαίνουν δεν σε σοκάρουν, σου φαίνονται μακρινές και ξεθωριασμένες. Όταν όμως μια απ’ αυτές συμβαίνει μπροστά στα μάτια σου, ο μικρόκοσμός σου γκρεμίζεται κι εσύ συγκρούεσαι θεαματικά με την πραγματικότητα. Για παράδειγμα, … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 2 Σχόλια

Το «βολεμένο Δημόσιο» και το γαϊδούρι ο Πάγκαλος | του Jonothan Livingston

Τις προάλλες πήγα στο Αστυνομικό τμήμα της περιοχής μου για να βγάλω καινούρια ταυτότητα. Να σημειώσω σε αυτό το σημείο πως ήταν η δεύτερη φορά μέσα σε λίγες μέρες που πήγαινα, μιας και την πρώτη, ενώ είχα πάει κατά τις … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 2 Σχόλια

Mes que un Club – Κάτι περισσότερο από ένας σύλλογος… | του Jonathan Livingston

Είναι πράγματι περίεργο, σε καιρούς όπου οι μεγαλύτεροι ποδοσφαιρικοί σύλλογοι είναι πολυεθνικές επιχειρήσεις με προϋπολογισμούς δις, όπου στο δυναμικό τους έχουν εκατομμυριούχους ποδοσφαιριστές άλλων εθνικοτήτων που ουδεμία σχέση έχουν με την ιστορία αυτών και όπου οι χορηγοί έχουν πανίσχυρο ρόλο, να γίνονται … Συνέχεια

Posted in Αφιερώματα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , , , , , | 1 σχόλιο

Ιστορίες απ’ το νεροχύτη της Ελευθερίας Νο1 | Άρθρο αναγνώστριας

Μοναξιά είναι η αυτό-εξορία που επιλέγουμε  όταν τριγύρω μας οποιοδήποτε προσωπικό « καθεστώς» (κοινωνικό, οικογενειακό  ερωτικό  αρχίζει να καταρρέει .. Είναι η μοναδική ψήφος εμπιστοσύνης σε μια διαφορετικότητα την οποία επιμελώς καταδίκασαν σχεδόν άπαντες. Είναι η πιο αξιοπρεπής εκδοχή μιας υπερήφανης στάσης ζωής.

Posted in Αταξινόμητα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 1 σχόλιο

Φαντάσου μια κοινωνία… | Του Jonathan Livingston

Φαντάσου μια κοινωνία πολύ διαφορετική απ’ αυτή που ζεις. Μια κοινωνία όπου δεν θα υπήρχαν κοινωνικές τάξεις , δεν θα υπήρχε ιδιοκτησία, δε θα υπήρχε χρήμα , δε θα υπήρχε σκλαβιά αντί για εργασία, δεν θα υπήρχε κατευθυνόμενη και επί … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 2 Σχόλια

Μεταφυσικό | του Jonathan Livingston

Ο κινητήρας του λευκού σεντάν μούγκριζε σαν σκύλος απ’ την κόλαση διαλύοντας τη νυχτερινή γαλήνη του επαρχιακού δρόμου. Οι προβολείς  κατάπιναν λαίμαργα το κάθε μέτρο της ασφάλτου. Νύχτα ζεστή, καλοκαιριού. Τα παράθυρα κατεβασμένα και η μουσική δυνατά. Στα χωράφια που αναπαύονταν ξεχύνονταν σκληρές … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 2 Σχόλια

Παλιομοδίτικο | Άρθρο αναγνώστριας

Καμιά φορά χαζεύω την σειρά για την ζωή του Καρυωτάκη που παίζει σε επανάληψη στη ΝΕΤ. Δεν έχω ιδέα γιατί πάντα αγαπούσα αυτόν τον τόσο απαισιόδοξο και καταθλιπτικό ποιητή. Αν και μου φαίνεται υπερβολικά μελό το σενάριο, μπαίνω εντελώς στο … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 4 Σχόλια

Η Ελλάδα δεν υπάρχει | κείμενο αναγνώστη

Η Ελλάδα δεν υπάρχει… Η Δική μας τουλάχιστον πασχίζει να φέρει όνομα να παίξει στα μπουζούκια! Σε μια Βόρεια επαρχιακή πόλη, μακριά από διαδηλώσεις, ενημέρωση και συμμετοχή σε ό,τι συμβαίνει, το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι τα δικά μας προβλήματα, … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 11 Σχόλια

Άσπρο όνειρο | του Jonathan Livingston

Τι σου είναι τα όνειρα… Σε κάνουν να βλέπεις τα πιο όμορφα και τα πιο απίθανα πράγματα. Σου προσφέρουν για λίγο απλόχερα τους αντικατοπτρισμούς των επιθυμιών σου με σάρκα και οστά. Κάτι τέτοιο έγινε και χθες το βράδυ… Ήταν λέει … Συνέχεια

Posted in Αταξινόμητα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 12 Σχόλια

ΣΤΙΓΜΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ…του Shelldon

Μετά από εξίμιση χρόνια διακυβέρνησης φασιστοειδών, οι “αλήτες”, οι “αναρχικοί” και τα “παλιόπαιδα” της εποχής αρχίζουν διαδηλώσεις ενάντια της ΧΟΥΝΤΑΣ…

Posted in Αφιερώματα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 3 Σχόλια

Ένας χρόνος Απ’όλα (με sos).

Ένας χρόνος πέρασε από εκείνο το φθινοπωρινό βράδυ του Οκτωβρίου , στο Γκάζι, όπου μεταξύ σοβαρού  κι αστείου αποφασίζαμε να δημιουργήσουμε αυτό εδώ το blog. Αν εκείνο το βράδυ την ώρα που έτρωγα σουβλάκι, μου έλεγε κανείς ότι ένα χρόνο μετά, θα … Συνέχεια

Posted in Ένας χρόνος Απ΄όλα (με sos), Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 11 Σχόλια

Δύο κόσμοι διαφορετικοί, στην εποχή της κρίσης…της Belinda

  Έχοντας μείνει αρκετούς μήνες στη Δανία, έχω βιώσει πόσο πολύ διαφορετική είναι αυτή η χώρα από την δική μας. Διαφορετική ως προς τους ανθρώπους, τις σχέσεις που αναπτύσσουν, τα ενδιαφέροντά τους, τη νοοτροπία τους και το πώς αντιμετωπίζουν καταστάσεις, … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , | 6 Σχόλια

Σάμος,Φυλάκιο Ραμπαϊδόνι…|του Jonathan Livingston.

Απ’ τις καλύτερες στιγμές στη θητεία ενός φαντάρου , μετά φυσικά απ’ τη μέρα που θα απολυθεί, είναι η στιγμή που θα τον στείλουν σε κάποιο φυλάκιο. Το φυλάκιο συνήθως είναι ο παράδεισος του κάθε φαντάρου, γιατί σε φέρνει μακριά … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | 4 Σχόλια

Σαν σήμερα , στις 11 Σεπτεμβρίου του 1973 , ο Σαλβαδόρ Αλιέντε αυτοκτονεί και η Χιλιανή δημοκρατία καταλύεται… του Jonathan Livingston

Ο Salvador Allende υπήρξε μια θρυλική μορφή για την ιστορία της Λατινικής Αμερικής, ένας ηγέτης που η εμβέλειά του μπορεί να συγκριθεί μόνο μ’ αυτή του Che. Εκλεγμένος Πρόεδρος δημοκρατίας της Χιλής, ο Allende μέσω των κοινωνικών μεταρρυθμίσεων που εφάρμοσε … Συνέχεια

Posted in Είδαμε κι ακούσαμε, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , | Σχολιάστε

Οι πιπεριές ευτυχώς ήταν καυτερές…του Jonothan Livingston

Και ευτυχώς που  ήταν γιατί ήμουν προετοιμασμένος για την πιθανότητα πολύ νερόβραστων πραγμάτων , όπως πάντα είμαι , σε αντίστοιχα θεάματα με αντίστοιχου βεληνεκούς καλλιτέχνες. Όμως οι «πιπεριές» με διέψευσαν πανηγυρικά , φέρθηκαν 100% επαγγελματικά και μας χάρισαν ένα θέαμα αντάξιο του ονόματός … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , | 1 σχόλιο

Ιστορία δρόμου…| του Jonathan Livingston

Αφήνεις πίσω σου έναν άνθρωπο, ξεκινάς να περπατάς τα πρώτα μέτρα και ξαφνικά συνειδητοποιείς , ότι εξαιτίας εκείνου και της συζήτησης που είχες μαζί του τις προηγούμενες ώρες, νιώθεις να έχεις μπει σε έναν άλλο κόσμο γεμάτο αγάπη ,γαλήνη , εφορία … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα., Jonathan Livingston | Tagged , , | 7 Σχόλια

Αρχαίο πνεύμα αθάνατο , τηλεοπτικό .Σκόρπιες σκέψεις από τη χθεσινή τελετή. Του Jonathan Livingston.

Ομολογώ ότι η χθεσινή τελετή μου φάνηκε πολύ διασκεδαστική και όχι επειδή μου άρεσε, αλλά επειδή ευτυχώς υπάρχουν τα social media που περιμένουν σαν αρπακτικά έτοιμα να κατασπαράξουν το θύμα τους , σε κάτι τέτοιες καταστάσεις. Αυτό, αν δεν είσαι στη θέση του θύματος … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα., Jonathan Livingston | Tagged | 3 Σχόλια

«Viva Espana! » του Jonathan Livingston.

Έγινε τελικά αυτό που όλοι πιστεύαμε και λέγαμε, ότι αν δηλαδή η Ισπανία παίξει σαν «Ισπανία» τότε δεν υπάρχει καμία ελπίδα για την Ιταλία αλλά και κάθε ομάδα που θα μπορούσε να είναι στη θέση της. Γιατί είδαμε μια Ισπανία … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα., Jonathan Livingston | Tagged | 1 σχόλιο

Ο κόμπος… |του Jonathan Livingston

Καθόταν εκεί ξαπλωμένος στην αιώρα του και χάζευε τη δύση. Δυο γλάροι αιωρούνταν πάνω απ την Αυγουστιάτικη θάλασσα και κορόιδευαν τους ανθρώπους. 

Posted in Τα δικά μας κείμενα., Jonathan Livingston | Tagged | 1 σχόλιο

Σήμερα νίκησε ο φόβος…του Jonathan Livingston

Ο Φόβος είναι το πιο αρχέγονο συναίσθημα που βίωσε ο άνθρωπος . Αυτό το πράγμα που είναι γραμμένο τόσο βαθιά στο DNA μας , είναι ικανό να νεκρώνει τους νευρώνες σου να σε κάνει να κοκαλώνεις και να σαι πιο ευάλωτος συναισθηματικά. Όποιος έχει … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα., Jonathan Livingston | Tagged , | 52 Σχόλια

Εφιάλτης καλοκαιρινής νυκτός…του Jonathan Livingston

Δεν είχε καταλάβει πόση ώρα κοίταζε το ταβάνι. Ήταν μερικές στιγμές ή ήταν ώρες , δε μπορούσε να πει. Εκεί, ξαπλωμένος ανάσκελα στο κρεβάτι του μες στη σιωπή της νύχτας, είχε καρφώσει το βλέμμα του σ’ ένα άσπρο σημείο του … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα., Jonathan Livingston | Tagged | Σχολιάστε

Ερώτηση…

Αν μπορούσες να ταξίδευες στο παρελθόν ή στο μέλλον , που θα ήθελες να βρισκόσουν και τι θα ήθελες να ήσουν;

Posted in Τα δικά μας κείμενα., Jonathan Livingston | Tagged | 3 Σχόλια

Ερώτηση…

Αν είχες τη δυνατότητα να γυρίσεις το χρόνο πίσω και να ξαναζήσεις μια στιγμή της ζωής σου , ποια στιγμή σου έρχεται πρώτη πρώτη στο μυαλό;

Posted in Τα δικά μας κείμενα., Jonathan Livingston | Tagged | 8 Σχόλια

Νυχτερινή ονειροπόληση στη Μάλαγα | του Jonathan Livingston

Από μικρός είχα το συνήθειο να  αφήνω ελεύθερη τη φαντασία μου να καλπάζει και να φτιάχνει ιστορίες ολόκληρες γύρω από πράγματα πρόσωπα και καταστάσεις , που με ιντρίγκαραν και μου προκαλούσαν ενδιαφέρον . Πράγματα, πρόσωπα και καταστάσεις για τα οποία … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα., Jonathan Livingston | Tagged | 3 Σχόλια

Πανσέληνος | του Jonathan Livingston

Η «ελληνική» Πανσέληνος μαγευτική και μοναδική, όπως την συνέλαβε απόψε ο φακός του Χρήστου Κωτσιόπουλου από το μνημείο του Ποσειδώνα στο Σούνιο…

Posted in Τα δικά μας κείμενα., Jonathan Livingston | Tagged | 1 σχόλιο

Όλα είναι δρόμος | του Jonathan Livingston

Το τριήμερο που μας πέρασε είχα την ευκαιρία να κάνω ένα μακρινό ταξίδι με λεωφορείο. Το γεγονός ότι θα ταξίδευα για πάνω από 12 ώρες μου φαινόταν εξίσου δελεαστικό με τον ίδιο τον προορισμό. Πάντα μου άρεσαν ιδιαίτερα οι μακρινές … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα., Jonathan Livingston | Tagged | 2 Σχόλια

Βορίδης, ο ακτιβιστής της Δεξιάς

Βρήκα ένα απόσπασμα από συνέντευξη του Μάκη Βορίδη στο Βήμα 99,5. Πραγματικά δυο σημεία μου έκαναν φοβερή εντύπωση. Στο πρώτο έλεγε τα εξής : «Πράγματι, ήμουν ως νέος ένας ακτιβιστής της Δεξιάς. Και εκείνες οι εποχές είχαν φασαρίες και σε … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα., Jonathan Livingston | Tagged | Σχολιάστε

Είναι περίεργα μέρη τα αεροδρόμια | Του Jonαthan Livingston.

Είναι περίεργα μέρη τα αεροδρόμια. Σε κάνουν να νιώθεις παράξενα, σε κάνουν να νιώθεις μια ταραχή κι ας τα χεις επισκεφθεί τόσες φόρες κι ας έχεις ταξιδέψει άλλες τόσες. Είναι αυτή η πλαστική γυαλιστερή μυρωδιά τους που σε ζαλίζει και … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα., Jonathan Livingston | Tagged | 3 Σχόλια

Σημείο των καιρών;

Σήμερα είδα για πρώτη φορά άστεγο να κοιμάται μέσα στους χώρους του μετρό. Κάποιοι περαστικοί τον κοίταζαν με περιέργεια, μάλλον γιατί δεν θα ήταν συνηθισμένοι σε τέτοιες εικόνες σ αυτούς τους χώρους.

Posted in Τα δικά μας κείμενα., Jonathan Livingston | Tagged | 4 Σχόλια

Το περίεργο βουητό…το στομάχι του Πάγκαλου…το τέλος του κόσμου…και οι Αμερικάνοι…

Έχει πολύ πλάκα το θεματάκι που έχει βγει τώρα τελευταία, με αυτό το «απόκοσμο» βουητό που ακούγετε σε διάφορα μέρη του κόσμου. Ένα υπόκωφο βουητό ακούγεται λέει απ το πουθενά , τρομοκρατεί τα πλήθη, επιστήμονες αδυνατούν να το εξηγήσουν , … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα., Jonathan Livingston | Tagged | Σχολιάστε

Χριστούγεννα…χμμμ! | του Jonathan Livingston

Χριστούγεννα…ναι,όταν ήμουν μικρός σίγουρα ήταν η πιο σημαντική στιγμή του χρόνου. Τη περίμενα πως και πως γιατί πρώτα απ όλα δεν θα χα σχολείο. Εκτός αυτού, η όλη φάση είχε κάτι το πολύ μυστηριακό που έκανε τη παιδική μου φαντασία … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα., Jonathan Livingston | Tagged | Σχολιάστε

Σκέψεις περί σιγουριάς και αυτοπεποίθησης.

Όταν είσαι σίγουρος για τον εαυτό σου, νιώθεις τα πόδια σου, στέρεα και δυνατά , να πατάνε γερά στο έδαφος. Όταν νιώθεις ότι είσαι έτοιμος να βγεις απ την πόρτα σου και να κατακτήσεις όλο το κόσμο. Όταν πιστεύεις ότι … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα., Jonathan Livingston | Tagged | 1 σχόλιο

Και τι είναι ευτυχία…;

«Και τι είναι ευτυχία ρε;» Ρώτησε ο τύπος με το κόκκινο πουκάμισο το φίλο του με τη πράσινη μπλούζα. Ο άλλος τον κοίταξε απορημένος… «πως σου ήρθε αυτό ρε μαλάκα;» Μέσα στο ημίφως ενός λιγδιασμένου  μπαρ και μετά από μεγάλη … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα., Jonathan Livingston | Tagged | 1 σχόλιο

Ποδήλατο,better than sex | του Jonathan Livingston

Όπως όλα τα πιτσιρίκια , έτσι κι εγώ, είχα κόλλημα με τα ποδήλατα. Όλες οι εικόνες τη παιδικής μου ηλικίας, στο χωριό, έχουν μέσα ένα ποδήλατο. Ατέλειωτες βόλτες με τη «παρέα» , κόντρες και σούζες , τσακωμοί για το ποιος … Συνέχεια

Posted in Jonathan Livingston | Tagged | 4 Σχόλια

Telemarketing , cozzy fire. Γιατί διάολε | του Jonathan Livingston

Η φαντασία η βλακεία και η γραφικότητα του ανθρώπου μερικές φορές δεν έχει όρια. Χθες το βράδυ ήμουν σε ένα σπίτι και το χαζοκούτι έπαιζε μόνο του. Οι μεταμεσονύχτιες ώρες είναι οι ώρες που προβάλεται πραγματικά ό,τι να ‘ναι (ότι … Συνέχεια

Posted in Jonathan Livingston | Tagged , , | 3 Σχόλια