Tag Archives: Taz

Άγγελος.. by Taz

Απέχεις χιλιόμετρα. Το φως όμως από τα μάτια σου σκίζει το σκοτάδι μου με βία. Με βία ηδονική. Θελκτικός καταναγκασμός. Λέξεις στη σειρά. Μια προσπάθεια μονάχα. Να καθρεφτίσω συναισθήματα. Να ποτίσω αληθοφάνεια τις στιγμές. Κοιμάμαι σχεδόν πάντα ταραγμένος και ξυπνώ … Συνέχεια

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Φωτιά κανείς;

Μετά όλοι μπήκαν στα κουτάκια τους κι άναψαν τα σπίρτα. Αυτοπυρπολήθηκαν. Όσοι τα κατάφεραν.

Posted in Νέτα.. Σκέτα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Όπως λιώνει το κερί – by Manos Scheto

Δεν είναι ότι δεν καταλαβαίνω.. Καλώς ή κακώς, χαζός δεν είμαι. Αντιλαμβάνομαι ολα τα δύσκολα που συμβαίνουν. Αντιλαμβάνομαι και τα εμπόδια. Αντιλαμβάνομαι τα πάντα, και προετοιμάζομαι για να αναπάντεχες αναποδιές.

Posted in Νέτα.. Σκέτα | Tagged | Σχολιάστε

Λίγος χρόνος για χάσιμο..

Όλοι ξέρουμε πια (ή τουλάχιστον η πλειοψηφία,  θέλω να πιστεύω), τη μετάφραση του google. Βάζεις μια λέξη, επιλέγεις την γλώσσα που είναι γραμμένη, μετά τη γλώσσα που θέλεις να τη μεταφράσεις και βουαλά.. κατά 90% όλα πάνε καλά.Φυσικά όμως και … Συνέχεια

Posted in Νέτα.. Σκέτα | Tagged | 1 σχόλιο

Μεγάλες αποφάσεις.. – by Manos Scheto

Ξέρεις τι σημαίνει ο όρος εξαφάνιση; Από όλους και όλα! Έχω ένα φίλο που λέει ότι

Posted in Νέτα.. Σκέτα | Tagged | Σχολιάστε

Μήνυμα σε μπουκάλι.. – by Manos Scheto

Ξέρεις, είναι άνεμος. Τον ξέρω καλά πια. Νιώθεις την παρουσία του και τη δύναμη του αλλά δεν μπορείς να τον εντοπίσεις. Ούτε και να τον πιάσεις, εννοείται. Το ρεύμα του σ’ αρπάζει και σε παρασύρει μέσα σε μια

Posted in Νέτα.. Σκέτα | Tagged | Σχολιάστε

Κάποτε.. – by Manos Scheto

Ίσως να είχες δίκιο τότε που είπες πως για να κρατήσουμε πρέπει να απομακρυνθούμε. Οι μέρες χωριστά πάλι μαζί μας έφεραν. Σου πήρε ένα πεντάλεπτο να καταλάβεις τι ήταν στο βλέμμα. Δεν ήταν κούραση, δεν ήταν απογοήτευση από την ζωή…

Posted in Νέτα.. Σκέτα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Εσωτερική ανάλωση – by Manos Scheto

Δεν αντέχω άλλο! Νιώθω την εσωτερική φωνή να ουρλιάζει μέσα στο κεφάλι. Να θέλει να το εξακτινώσει. Περίεργες ασκήσεις αποσυμπίεσης, περίεργη σειρά, περίεργες αντιδράσεις. Δεν με καταλαβαίνω εδώ και καιρό, σα να προσπαθώ να βγάλω από πάνω μου

Posted in Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Ποια διέξοδος? – by Manos Scheto

Πονάει η σκέψη μου από την αλόγιστη κατάχρηση. Δεν γίνετε όμως να ζει κανείς γεμάτα χωρίς να σκέφτεται.

Posted in Νέτα.. Σκέτα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged | Σχολιάστε

Λίγα θα πω.. – by Manos Scheto

Ο χρόνος δείχνει πάντα την αλήθεια. Τι να περιμένουμε και σε τι να ελπίζουμε; Είμαστε μόνοι όσο και αν πιστεύουμε το αντίθετο…

Posted in Νέτα.. Σκέτα | Tagged , | Σχολιάστε

Όλα ή τίποτα.. – by Manos Scheto

Πως θα μπορούσε αυτό να μην απασχολεί κάθε άνθρωπο; Γιατί με πλησιάζεις; Γιατί εστιάζεις σε μένα; Όλοι έχουν ένα σκοπό, ο δικός σου ποιος; Φτάσαμε να μην αναγνωρίζουμε την

Posted in Νέτα.. Σκέτα | Tagged , | Σχολιάστε

Περίεργα χαμόγελα… – by Manos Scheto

 Όταν ξεκινάω κάτι να γράφω, χαμογελάω. Γιατί ξέρω ότι πάλι θα ταξιδέψω. Πρόσφατα διάβασα ότι η τέχνη κάθε ανθρώπου τον βοηθάει να κρύβει καλά τον εαυτό του κι όχι να τον αποκαλύπτει όπως θα ‘πρεπε να ισχύει. Έτσι εξηγούνται όλα … Συνέχεια

Posted in Νέτα.. Σκέτα | Tagged , | Σχολιάστε

Πέτρινη ψυχή – by Manos Scheto

Σε μια πόλη άγνωστη γυρίζω

Posted in Νέτα.. Σκέτα | Tagged , , | Σχολιάστε

Χωρίς να είμαστε τίποτα άλλο, παρά μόνο άνθρωποι…

Χωρίς να είμαστε τίποτ’ άλλο παρά μόνο άνθρωποι, περπατήσαμε μέσ’ απ’ τα δέντρα. Φοβισμένοι, αφήνοντας τις λέξεις μας να είναι τρυφερές Από φόβο μήπως

Posted in Νέτα.. Σκέτα | Tagged , | Σχολιάστε

Οι άνθρωποι.. – by Manos Scheto

Οι άνθρωποι έρχονται στη ζωή μας είτε για κάποιο λόγο, είτε για ορισμένο χρόνο, είτε για πάντα.. Όταν ξέρεις αυτό, ξέρεις και τι να κάνεις για τον κάθε άνθρωπο.  Όταν κάποιος είναι στη ζωή μας για κάποιο λόγο, συνήθως απαντά … Συνέχεια

Posted in Νέτα.. Σκέτα | Tagged , | Σχολιάστε

Σκόρπια λόγια… – by Manos Scheto

Ανοίγεις τα μάτια. Μια καινούρια μέρα έχει ξημερώσει. Μέσα στο ίδιο σπίτι. Κάτω από το ίδιο πάπλωμά. Μέσα στην ίδια πόλη. Κάτω από τον ίδιο ουρανό. Κι όμως κάτι έχει αλλάξει. Το νιώθεις. Πλανάται στον αέρα αυτή η αλλαγή. Πάλλεται … Συνέχεια

Posted in Νέτα.. Σκέτα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , | Σχολιάστε

Να γυρίσεις..

Posted in Νέτα.. Σκέτα, Τα δικά μας κείμενα. | Tagged , | 1 σχόλιο